مهرداد آسمانی

گفت‌وگوی مجله‌ی اپیزود با مهرداد

2011-07-28T12:38:00.000-07:00

گفت‌وگوی ویژه‌ی مجله‌ی«اپیزود» با«مهرداد آسمانی» ا

چند هفته‌ای است در مجله‌‌ی اپیزود اعلام کرده‌ایم که گفت‌وگویی با هنرمند صاحب‌نام«مهرداد آسمانی» خواهیم داشت که محور اصلی این گفت‌وگو آلبوم زیبای«طعم رویا» خواهد بود. همان‌گونه که انتظار می‌رفت از این گفت‌وگو استقبال فراوانی شد و در طی این چندهفته پرسش‌های بسیاری از طرف مخاطبان گرامی مجله به دست ما رسید که همه‌گی دوست داشتند سوالات‌شان در این گفت‌وگو مطرح شود. ا

تا آن‌جایی که مقدور بود من پرسش‌ها را دسته‌بندی و جمع‌بندی کرده و سوالات مشترک را با ذکر نام پرسش‌کننده، مطرح کردم. برخی پرسش‌های رسیده نیز تکراری بود، یعنی این‌که در گفت‌وگوهای پیشین مهرداد، مطرح شده بود، بنابراین لزومی نداشت که همان پرسش‌های تکراری دوباره تکرار شوند. برخی از مخاطبان گرامی نیز پرسش‌هایی را مطرح کرده بودند که جنبه‌ی کاملن خصوصی داشت و هیچ‌گونه پیوندی با یک گفت‌وگوی هنری نداشت، از مطرح کردن این‌گونه پرسش‌های غیرهنری نیز صرف‌نظر کردم.ا

درهمین‌جا از همه‌ی مخاطبان عزیز مجله‌ی اپیزود، چه آنان که پرسش‌های‌شان در این گفت‌وگو مطرح شد و چه آنان که مطرح نشد، یک‌دنیا سپاس‌گزارم که نسبت به انجام این گفت‌وگوی هنری توجه نشان دادند و پرسش‌های خود را برای ما فرستادند.ا

از هنرمند عزیز و گرامی«مهرداد آسمانی» بی‌نهایت سپاس‌گزارم که با وجود نداشتن فرصت کافی، دعوت مرا برای انجام این گفت‌وگو پذیرفتند و با صبر و حوصله‌ی فراوان به پرسش‌های مطرح‌شده، صادقانه پاسخ گفتند. مهرداد عزیز یکی از صادق‌ترین، بی‌ریاترین و باشهامت‌ترین هنرمندان ما است که من به دوستی با ایشان افتخار می‌کنم. ا

اینک متن گفت‌وگوی مجله‌ی اپیزود با مهرداد عزیز، پیش روی شماست:ا

آنسه امیری: مهرداد عزیز! با دریایی بی‌کران از شادباش‌های دوستانه به‌مناسبت زادروزتان (بیست‌وپنجم تیرماه) و نیز برای خوش‌درخشیدن آلبوم بسیار زیبای«طعم رویا»... نخستین پرسش این گفت‌وگو اینه که شما چه مدت بر روی این آلبوم کار کردید؟ و آیا کار دشواری بود؟
درضمن شیلا باقرخانی، مژگان قاسمی، سعید گلمروی، شیده و شاهین قنبرزاده، لادن نیک‌جو، ارغوان خدابخشیان و رابعه سفیدگر نیز همین سوال را از شما دارند.ا

مهرداد آسمانی: دو سال طول کشید که این آلبوم تموم بشه به این دلیل که یکی دو تا ترانه وقت‌گیر بود مثل«ترانه‌هامو پس بده!» با وسواسی که من و ایرج عزیز داشتیم چندین ماه طول کشید، باید فکر می‌کردیم که این کار به چه شکلی بسته بشه، اینه که کار بسیار دشواری بود. و این‌که پس از چند سال یک آلبوم از طرف من به صورت سلو منتشر می‌شد، باید ترانه‌ای که ضبط می‌شه به بهترین شکل ضبط بشه و باید دقت می‌‌کردم که آلبوم درستی باشه چه از لحاظ شکل و چه محتوا. البته از لحاظ محتوا خیال‌ام راحت بود چون حضور ایرج عزیز این کار را تضمین می‌کرد، اما بر روی سایر موارد مثل آهنگ‌سازی، تنظیم، اجرا و ضبط باید با وسواس کار می‌کردم که کاری حرفه‌ای به دست مردم برسه و این وقت می‌برد و کار بسیار دشواری بود.ا

زمانی‌که روی آلبوم«طعم رویا» کار می‌کردید، چه احساسی نسبت به موفقیت این آلبوم و استقبال مردم داشتید؟ آیا فکر می‌کردید این آلبوم تا این‌حد مورد استقبال قرار بگیرد و حتا جنجالی بشود؟

من برای کارهایی که تا امروز کردم از لحظه‌ای که اثر را خلق می‌کنم به این فکر نمی‌‌کنم که به موفقیت می‌رسه، بلکه به این فکر می‌کنم که کار درست انجام بشه. اگر ترانه‌ای ضبط می‌شه به بهترین شکل ضبط بشه و اول از همه خودم و شاعر را راضی کنه. وقتی به این نتیجه رسیدم که شاعر راضی هست و من هم راضی‌ام، اون موقع‌ست که کار درست انجام شده. پس به موفقیت کار فکر نمی‌کنم به نتیجه‌ی ضبط شدن کار فکر می‌کنم.ا

آقای«امیر نراقیان» از شما پرسیدند: چرا اسم آلبوم «طعم رویا» انتخاب شد؟ این پیشنهاد شما بود یا آقای جنتی‌عطایی؟

ما در این آلبوم یک تمی را پیش گرفتیم که روی اون تم با ایرج جنتی‌عطایی عزیز گفت‌وگو داشتیم و اسم آلبوم پیشنهاد ایشون بود و به‌نظر من هم اسم زیبایی بود و برای آلبوم انتخاب شد. این اسم از تم مجموعه ترانه‌هایی که در آلبوم هست گرفته شده.ا

مهرداد عزیز! معمولن در این چند سال اخیر، به دلیل شرایط دشوار موجود، کمپانی‌ها آلبوم آوازخوانان را نمی‌خرند، حتا آلبوم ابرستاره‌گان را... چه‌طور شد که کمپانی«ترانه»، آلبوم شما را خرید؟

کمپانی ترانه، آقای وارطان آوانسیان که از دوستان قدیمی من هست همین الان هم بسیاری از آلبوم‌هایی که ضبط می‌شه را خریداری نمی‌‌کنند. ما باهم خیلی دوست هستیم و وقتی ایشون این آلبوم را در اتومبیل من شنید از آلبوم خوش‌اش اومد و قبول کرد که این آلبوم را خریداری بکنه و پخش بکنه و من از ایشون خیلی ممنون‌ام بابت هزینه‌ای که برای آلبوم کرد و ویدیوها را تهیه کرد و به بهترین شکل تا اون‌جایی که می‌شد تلاش‌اش را کرد. من از وارطان خیلی ممنون‌ام. ا

ما هم از ایشون خیلی ممنون‌ایم... مهرداد جان! نخستین همکاری شما با آقای ایرج جنتی‌عطایی بسیار پُرثمر بود و پس از مدت‌ها باعث انتشار یک آلبوم پُربار و زیبا شد، به‌نظر شما چرا برخی از آوازخوانان و نیز هواداران‌شان که معمولن کاتولیک‌تر از پاپ هم هستند، از همکاری شما و آقای جنتی‌عطایی خوش‌حال نشدند؟

چه اهمیتی داره که چه کسی خوش‌حاله و چه کسی ناراحت؟ برای من که اصلن مهم نیست. اصل ماجرا اینه که من و آقای جنتی‌عطایی عزیز خوش‌حالیم و هم‌چنین کسانی که اهل ترانه هستند و از این ترانه‌ها خوش‌شون اومده خوش‌حال‌اند که من از همه‌ی این دوستان ممنون‌ام که ترانه‌ها را پسندیدند.ا

و خیلی جنجال به پا کرده، به‌همین خاطر پرسیدم.ا

خُب آنسه جان همین‌که براشون این‌قدر اهمیت داره که وقت می‌گذارند و جنجال به پا می‌کنند خُب یعنی این‌که کار مهم بوده دیگه. اگه کار مهمی نبود که این‌قدر وقت نمی‌ذاشتند جنجال به‌پا کنند. نتیجه‌ی این همه جنجال هم چی شد؟ چه اتفاق خوب یا بدی افتاد؟ هیچ اتفاقی هم نیفتاد. این همکاری داره ادامه پیدا می‌‌کنه و آلبوم بعدی هم در راهه. آماده باشند برای کارهای بعدی.ا

پس دوباره با آقای جنتی همکاری می‌کنید؟ این سوال کوروش بختیار، نازنین میرخوند، سیما حاجی‌پور، نریمان صادقی، میثم ارشکی، فواد خدایاری، رادین.ص، فاطمه یزدان، مینو قلی‌زاده، ستیلا اردکانی اصل و نونا تقوی‌زاد هست که پرسیدند آیا دوباره با آقای جنتی‌عطایی همکاری خواهید داشت؟

صددرصد. منتظر کارهای تازه از طرف من و ایرج جان باشید.ا

بسیارعالی ... مهرداد جان! «اردی صالحی» پرسیده: «این سوال برام پیش اومد چون شایعات مختلفی شنیدم. شما برای همکاری با ایرج جنتی عطایی بهشون پیشنهاد دادید یا ایشون به شما؟».ا

البته من نمی‌‌دونم چه فرقی می‌‌کنه پیشنهاد از طرف چه کسی باشه؟ ولی حالا این سوال را پرسیدند دیگه.ا

من سال‌هاست که آقای جنتی‌عطایی هنرمند نازنین را می‌شناسم. ایشون را به‌عنوان یکی از اسطوره‌های ترانه‌ی نوین می‌دونم و همیشه آرزوی من بوده که ترانه‌های ایرج عزیز را بخونم. در طی این سال‌ها هم بارها پیش اومد که باهم کار کنیم ولی به دلایلی نشد.ا

حالا این پیشنهاد از طرف من بوده یا از طرف آقای جنتی‌عطایی بوده، مهم اینه که آلبومی به‌دنیا اومده به‌نام«طعم رویا». و من این افتخار را داشتم که ترانه‌های زیبای ایرج جان را بخونم. به‌نظر من نتیجه‌ی کار مهم‌تر از اینه که کی دنبال کی رفته... ا

دقیقن همین‌طوره.ا

اما این وصلت هنری به‌واسطه‌ی یکی از دوستان مشترک ما انجام شد.ا

به باور من و بسیارانی دیگر، نخستین ترانه‌ی آلبوم«طعم رویا» که ‌باید ویدیو می‌شد«ترانه‌هامو پس بده!» بود چرا که یک ترانه‌ی تاریخی‌ست و نیز نخستین بار است که چنین سوژه‌ای در دنیای ترانه مطرح می‌شود، به‌واقع یک کار تازه است. چرا تا به‌اکنون این ترانه را ویدیو نکردید؟...ا
این سوال خودم است و نیز سوال مخاطبان گرامی مجله مثل: مرتضا.ش، نیلوفر میانجی، هما راستگو، محمود شالچیان، فرهاد.پ، آرزو بیگلو، سعید خوش‌مرام، حسن بادامچی، نیوشا دهقانی، مهکامه حسنی، گلنوش راستاد، مهبد نوریانی، مسعود.م، فافا و شادی فرجی نیز همین سوال را از شما دارند.ا

ما از دوستان کارگردان و ویدیوساز سوژه‌های مختلفی بابت این ترانه گرفتیم که تا به امروز هیچ‌کدام‌شان ما را راضی نکرده که این کار را انجام بدهیم. نه من ویدیوسازم و نه آقای جنتی‌عطایی ویدیوساز هستند، اما سوژه‌های ارایه‌شده، سوژه‌هایی نبوده که ما را آماده بکنه برای ضبط ویدیویی این ترانه و هنوز هم داریم روش کار می‌کنیم تا به یک نقطه‌ی مشترک برسیم از بابت ایده‌ای که برای این ویدیو پیشنهاد شده اما هنوز متاسفانه به اون نقطه‌ی مشترک نرسیدیم.ا
درضمن برای ویدیو کردن این ترانه هیچ‌وقت دیر نیست، چون این ترانه، ترانه‌ای نیست که مربوط به فصل به‌خصوصی باشه و فصل‌اش تموم بشه یا مربوط به زمانی خاص باشه، یا فرصت‌اش تموم بشه. این ترانه، ترانه‌ی همیشه هست و ویدیو شدن‌اش دیر نمی‌‌شه.ا

مهرداد جان! می‌رسیم به«ترانه‌هامو پس بده!» که نظرات و پرسش‌های فراوانی در باره‌اش مطرح شده و البته هرکسی از ظن خود نظر داده!ا
ا«مهران میرزایی» در پیامی در مورد این ترانه این‌گونه نوشته: سال2011 مهرداد در فیس‌بوک نوشت:«متاسفانه شماها موسیقی را به سه چهار هنرمند محدود کردید و این باعث شد که "ترانه‌هامو پس بده" را من با همکاری آقای جنتی عطایی بخونم.»ا
مهرداد عزیز! آیا این موضوع درسته؟ شما چنین چیزی در فیس‌بوک‌تان نوشته بودید؟

اصلن درست نیست. آقای مهران میرزایی مثل این‌که این ماجرا را درست نخوندند. من گفتم اگر هنر موسیقی و هنر ترانه‌ی نوین را مربوط به سه چهار خواننده ندانیم که نباید بدانیم، «ترانه‌هامو پس بده!» سمت و سوی شخصی و خصوصی نداره و یک درد پنجاه ساله هست. درد پنجاه ساله مربوط به این سه چهارهنرمندی که اونا اسم بردند نیست. ما که اسم نبردیم. منظورم این بوده که هنر موسیقی را محدود به این چند نفر ندونیم، هنر موسیقی خیلی وسیع‌تر از اینه که محدود به چند نفر بشه. من توضیح دادم ارزش هنر خیلی بیش‌تر از هنرمنده. چون هنر می‌مونه و هنرمند میره و فقط یادش و آثارش که اجرا کرده باقی می‌مونه. بنابراین لطف کنید هرچه که می‌خونید را درست بخونید و بعد در موردش اظهار نظر بکنید.ا

ا«میلاد جانی‌قربان» در ایمیل‌اش نوشته: «می‌خواستم از آقای مهرداد در مورد ترانه‌ی"ترانه‌هامو پس بده" سوال کنم. ازشون می‌خوام که یک‌مقدار در مورد این ترانه توضیح بدهند و اصلن این ترانه را برای چه موضوعی خواندند. چون پس از انتشار این ترانه طرفداران سه خواننده بزرگ ایران (ابی - داریوش و گوگوش) آن را به خود گرفتند و شروع به اعتراض کردند. لطفن یک بار برای همیشه این سوال را از ایشون بپرسید تا به‌طور کامل شفاف سازی شود.» ا

در این ترانه موضوعاتی مطرح می‌شه که اگر هواداران این خواننده‌گانی که اسم بردید، اگر فکر می‌کنند که هنرمند مورد علاقه‌شون واجد شرایط هست با متن این ترانه و موضوعاتی که در ترانه مطرح شده، این کشف خودشون هست. ما که از کسی اسم نبردیم.ا
اون دوستانی که معترض هستند چه نقطه‌ی مشترکی بین موارد مطرح‌شده در ترانه و هنرمندشون می‌بینند؟ اگر شباهتی می‌بینند پس حرف‌شون درسته، و اگر شباهت نمی‌بینند پس حرف‌شان درست نیست. اگه فکر می‌کنند در ترانه ایما و اشاره شده، خُب در همین ایما و اشاره چه شباهتی می‌بینند؟ از قد و وبالاشون گفتیم؟ از طرز لباس پوشیدن‌شون گفتیم؟ چرا این‌قدر اصرار دارند که ترانه مربوط به این‌هاست؟
در واقع من نباید جوابی به این سوال بدهم، من باید سوال کنم که چه شباهتی میان موارد مطرح‌شده در ترانه و سه هنرمند مورد اشاره می‌بینند که اصرار دارند خطاب ما به آن‌هاست؟ شما نقاط مشترک را توضیح بده و مشخص کن من هم تسلیم میشم و میگم شما درست میگید. ا
در انتها به این نکته اشاره می‌کنم که منظور من و آقای جنتی‌عطایی فقط به اون سه هنرمند نیست. ما در باره‌ی یک درد پنجاه ساله حرف می‌‌زنیم که اتفاقن بسیاری از خالقین آثار هم با این ماجرا هم‌ذات‌پنداری می‌کنند. بسیاری از خالقین آثار وقتی‌که منو دیدند گفتند که این ترانه حرف دل ما هم هست. البته من از جانب شخص به‌خصوصی حرف نمی‌زنم که دوستان فوری بخواهند بگویند لطفن از طرف همکاران‌ات صحبت نکن!! همکارانی که با من در این مورد صحبت کردند گفتند که ما در این مورد درد مشترک داریم. من از این گروه از همکاران حرف می‌‌زنم.ا

خُب مهرداد عزیز! خیلی جالبه که پرسش بعدی را نیز بدون این‌که پرسش مطرح بشه، پاسخ دادید. درواقع پرسش بعدی این بود که به‌نظر شما چرا هواداران سه خواننده‌ی مورد اشاره، ترانه را فوری به هنرمند محبوب‌شان سنجاق کردند؟ که بنابر پاسخ شما باید دید این هواداران چه شباهتی بین متن ترانه و هنرمند محبوب‌شون می‌‌بینند.ا
مهرداد جان! «مجید رئوف» از شما پرسیده: هنرمند برای خودش آهنگ‌بسازه و اجرا کنه براش آسون‌تره یا برای دیگری بسازه؟

هر دو سخته. اگر بخواهی کارت را درست انجام بدهی فرقی نمی‌کنه برای خودت می‌‌سازی یا برای کسی دیگه. موضوع فقط خلق یک اثر متفاوت هست چه برای خودت و چه برای دیگری. بنابراین چه من بسازم و چه بخونم به‌هرحال اسم من روی ترانه هست.ا

مهرداد خان! اگر یک ترانه را«بیست» تصور کنیم، به‌نظر شما سهم آهنگ‌ساز و ترانه‌سرا و تنظیم‌کننده و خواننده از این عدد بیست، هر کدام چه‌قدر است؟

برای آهنگ‌ساز، ترانه‌سرا، تنظیم‌کننده و خواننده این عدد بیست را به‌طور مساوی تقسیم می‌کنم. چون این کار به صورت تیم‌ورک انجام می‌شه و این‌ها در کنارهم باعث موفقیت یک ترانه می‌شوند. اگر کار یکی از این‌ها اشکال داشته باشه به بقیه‌ی بخش‌های ترانه هم لطمه می‌زنه. اما درنهایت شعری که برای یک ترانه انتخاب می‌‌شه بسیار مهمه.ا

مهرداد عزیز! من می‌دونم که ساز شما چه سازی‌ست، قبلن هم گفته بودید، اما دل‌ام می‌خواد خودتان لطف کنید و یک‌بار دیگه بگید که شما چه سازی می‌نوازید؟ و لطفن بلند هم بگید چون گویا برخی به‌عمد مشکل شنوایی دارند!!!ا

ساز من پیانو هست اما سه‌تار و تار هم می‌زنم. اگر آهنگ‌سازی بتونه بدون نواختن ساز، آهنگ«سنگر بی‌سنگ» را بسازه، اگر آهنگ‌سازی بتونه بدون نواختن ساز«فستیوال گل» بسازه، من به شما قول میدم که اون آهنگ‌ساز نابغه هست که بدون دانش کافی و بدون نواختن ساز و بدون شناخت کردهای موسیقی آهنگ‌سازی کنه.ا
اما درنهایت تنها چیزی که اهمیت نداره حرف‌های همین آدم‌های بی‌کار هست که صبح تا شب مشغول نظر دادن هستند.ا

و صبح تا شب به شما فکر می‌کنند و همه‌ی کارهای‌تان را هم بادقت دنبال می‌‌کنند، درحالی‌که نه ژورنالیست هستند و نه صاحب‌نظر...ا
مهرداد گرامی! موفقیت آلبوم«طعم رویا» سبب شد که یکی از شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان در لندن، در مورد ترانه‌ی«ترانه‌هامو پس بده!» با یک ویدیوسازی غیرحرفه‌ای و غیرقانونی، دست به یک عمل غیراخلاقی بزند. به گمان من این کار از روی عمد و هدفی خاص بوده، نظر شما در این مورد چیست؟

هدف‌شون اصلن مهم نیست. اصل ماجرا اینه که موسیقی منو بدون اجازه ادیت کردند. این شبکه‌ی تلویزیونی باید آگاه باشه که اجازه نداره یک اثر هنری را بدون اجازه گرفتن از خالق اثر تکه پاره کنه. این مهم نیست که در مورد اون ترانه چه فکر می‌کنه و یا چه هدفی داره، چون این‌جور مسایل فقط برای خودش مهمه. حتا اگر فکر می‌کنه با این نوع ادیت به ترانه آسیب می‌رسونه باز هم اشتباه می‌کنه. حتا اگه اون شبکه‌ی تلویزیونی با پخش اون تصاویر فکر کرده ایرج جنتی‌عطایی و مرا در مقابل اون سه هنرمند قرار میده، باز هم اشتباه کرده، چون برای گفتن حرف حق و حساب، نیازی نیست مقابل دوستان قرار بگیریم.ا
این شبکه‌ی تلویزیونی یاد بگیره که یک اثر هنری را بدون اجازه‌ی خالق اثر تکه پاره نمی‌کنند. این کار نه در صلاحیت آن‌هاست و نه قانونیه. به هیچ شکلی درست نیست و به این کار میگن: سانسور.ا

ا«الناز مزدک» هم در این مورد خطاب به شما نوشته: «آقای آسمانی! وقتی این تلویزیون به آهنگ شما (ترانه هامو پس بده) بی‌احترامی کرد و قسمت‌هایی از ترانه را حذف کرد، شما در فیس‌بوک به کارشون اعتراض کردید. به‌جز این اعتراض دیگه چه اقدامی انجام دادید؟ چون کارشون کاملن غیرقانونی بود؟

اقدامی انجام نشد چون پی‌گیری این‌جور داستان‌ها نیازمند وکیل گرفتن و وقت گذاشتن هست که هیچ‌کدوم از این شرایط برای من آماده نیست که دنبال این ماجرا بروم برای چندین روز و چندین ماه و شاید هم چندین سال. من فقط اعتراض‌ام را به این دوستان اعلام کردم که نه فقط در مورد این ترانه، بلکه در مورد هیچ ترانه‌ای شما حق ندارید بدون اجازه‌ی صاحب ترانه، آن را ادیت کنید. حتا اگر ویدیویی هم پخش می‌کنید باید از صاحب اثر اجازه داشته باشید و ویدیو را به‌طور کامل پخش کنید. اجازه ندارید فقط برای این‌که برنامه‌تونو پُر کنید، ترانه را تکه تکه کنید!ا

شما برای ساخت ویدیوهاتون چه معیارهایی را در نظر می‌گیرید؟

اول این‌که کار ویدیوساز را قبول داشته باشم و دوم این‌که با توجه به بودجه‌ای که در اختیارش گذاشته می‌شه بهترین نتیجه را از کارش بگیرم. سوم این‌که تصویربردار خوبی هست؟ نور را می‌‌شناسه؟ شعر و موسیقی را می‌شناسه؟ در کارش خلاقیت داره؟

مرسی مهرداد جان!... مخاطبان گرامی اپیزود مهناز ذوالقدر، امیر فاطمی، ناتاشا سهرابیان، شیرین قره‌باغی، سولماز.الف، فتانه هورفری، بهروز.م، شراره مطلق‌زاده، نیما آریا، سیاوش نوریزدی، آتوسا صالح‌زاهد، شیفته موسویان، فروزنده و مینو کرامت از شما پرسیده‌اند: ا
با کدام‌یک از کسانی‌که برای‌تان ویدیو ساختند، راحت‌تر کار کردید و از کدام‌شان بیش‌تر رضایت خاطر داشتید؟

سیروس کردونی. با سیروس کردونی هم راحت‌تر کار کردم و هم از کارش رضایت داشتم. کوجی زادوری هم از دوستان بسیار خوب من هست و هم‌چنین تصویربردار فوق‌العاده‌ای هم هست.ا

آقای«رضا سامی» دو سوال از شما پرسیده: یکی این‌که الان دلیل عدم همکاری شما با خانم گوگوش چیه؟

این عدم همکاری مربوط به مسایل هنری نیست، یعنی اختلاف هنری در بین نبوده. اما اجازه بدهید صادقانه نظر شخصی خودمو در مورد خانم آتشین بگم: ایشون بدون شک یکی از برجسته‌ترین خواننده‌گان پاپ ایرانی در پنجاه سال گذشته هستند. در موسیقی پاپ مطرح‌تر از ایشون نداشتیم. بنابراین ایشون یکی از مهم‌ترین مجریان ترانه در پنجاه سال اخیر هستند، چه بر روی صحنه و چه هنگام ضبط استودیویی یکی از حرفه‌ای‌ترین و مهم‌ترین مجریان ما هستند.ا
اما برمی‌گردیم به سوال. قطع این همکاری جای سوال نداره، اگر این اتفاق نمی‌افتاد جای سوال داشت! اما آن‌چه که واضح هست اینه که حتمن اختلافی بوده که این همکاری قطع شده، اما همان‌طور که گفتم اختلاف هنری نبوده، یعنی این‌که مثلن قرار نبوده بنده آهنگی بسازم و به ایشون تحویل بدهم و این کار را انجام ندادم و یا ایشون قرار نبوده که به استودیو بیاد که بخونه، اما نیومده. این موارد دلایل اختلاف نبوده. اگر قراردادی برای کنسرت منعقد شده، از جانب هر دو طرف تمام و کمال کار به‌درستی انجام شده، هم از جانب کنسرت‌گذار و هم از جانب خانم آتشین. حتا اگر کنسرت‌گذار ضرر هم کرده بود، تمام دستمزد ایشون را مستقیمن به حساب‌اش واریز می‌کرد. همه‌ی کنسرت‌گذارها هم اینو شهادت می‌دهند. بنابراین هم ایشون بر روی صحنه کارش را به‌درستی انجام می‌داده و هم کنسرت‌گذار دستمزد ایشون را پرداخت می‌کرده. تا زمانی‌که من بودم و دیدم این‌چنین بوده. بنابراین اختلاف بر سر این‌گونه مسایل نبوده. اما با همه‌ی این احتراماتی که هست، اختلاف هم هست و اختلاف هیچ ارتباطی به نحوه‌ی قضاوت هنری درباره‌ی آرتیست نداره.ا*
من از خانم آتشین خیلی ممنون‌ام که این فرصت را به من دادند که براشون آهنگ بسازم و و در کنارشون بخونم. هم‌چنین از همه‌ی دوستان هنرمند که این شانس را به من دادند که براشون آهنگ بسازم و تونستم از این راه هنرم را به مردم ارایه بدهم سپاس‌گزارم. اما با این‌همه مسایلی بوده غیرهنری که باعث این اختلاف و عدم همکاری شد.ا

مثلن چه مسایلی بوده؟ می‌شه اشاره‌ی کوتاهی به مسایل داشته باشید؟

شناخت مردم ما از چهره‌های مطرح جامعه اعم از ورزشکاران، هنرپیشه‌ها و خواننده‌ها بسیار محدود هست. یعنی در اون حدی چهره‌های هنری را می‌‌شناسیم که یا روی صحنه می‌بینم‌شان و یا در یک گفت‌وگوی تلویزیونی و این شخصیتی که ما از چهره‌های مطرح هنری می‌شناسیم، شخصیت واقعی و کامل آن‌ها نیست و شناخت جامعه از این چهره‌ها بسیار محدوده. اما کسانی که به این چهره‌های مطرح نزدیک می‌شوند و به‌نوعی با آن‌ها سروکار دارند شخصیت آن‌ها را بهتر می‌شناسند و با نکات مثبت و منفی آن‌ها بیش‌تر آشنایی دارند.ا
در ارتباط با کار بنده و خانم آتشین، عمل‌ها و عکس‌العمل‌های شخصیتی از هر دو طرف باعث شد مسایلی پیش بیاد که باعث شد این همکاری قطع بشه که دوست ندارم به اونا اشاره کنم.ا

چرا دوست ندارید؟

اگر مسایل هنری بود اشاره می‌کردم چون بخش هنری به جامعه مربوط می‌شه، اما مبحث غیرهنری مربوط به جامعه نیست و چون اختلاف هنری نداشتیم مطرح کردن‌اش لزومی نداره. ببینید شخصیت انسان‌ها ریشه در دوران کودکی داره، از خانواده تاثیر می‌پذیره و از نوع تربیت، شخصیت شکل می‌گیره. اما شخصیت هنری، شخصیتی هست که در مدتی کوتاه بر روی صحنه و یا صفحه‌ی تلویزیون از خودمون نشون میدیم. این موضوع اول در مورد خود من صدق می‌کنه و بعد در مورد همه‌ی همکاران.ا

ممنون که پاسخ دادید...اما سوال دوم آقای«رضا سامی» این بود که: چند سال پیش اعلام کردید که قصد همکاری دوباره با محمد صالح‌علا را دارید، چرا این همکاری صورت نگرفت؟

هنوز هم میگم چنین قصدی دارم و امیدوارم بتونم با محمد عزیز ترانه‌ی مشترک ضبط کنیم. اما علت این‌که این همکاری هنوز صورت نگرفته یکی اینه که محمد از ما دوره و به جز این، محمد عزیز طبق معمول یه مدتی ناپدید شده بود!! ولی حتمن این کار را انجام میدم و به‌تازه‌گی هم گفت‌وگویی با محمد عزیز داشتم و امیدوارم که این کار مشترک انجام بشه.ا

ا«مجتبا علیخانی» خطاب به شما نوشته: « مهرداد جان! همیشه صداتو و ترانه‌هاتو دوست داشتم، اما احساس کردم که در آلبوم طعم رویا، هم صدات بهتراز آلبوم‌های قبلی هست و هم اجرای ترانه‌هات حرفه‌ای‌تره. می‌شه اسمشو گذاشت تکامل و به قله رسیدن. این احساس منه؟ یا خودت هم همین احساس را داری؟»ا

من از شما دوست عزیز ممنون‌ام که چنین نظری دارید. من همیشه تلاش‌ام را می‌‌کنم که بهتر از گذشته باشم. فکر می‌کنم آخرین اثر هنری یک هنرمند، نشانه‌ی زنده بودن آن هنرمند هست. اگر می‌خواهید ببینید هنرمند زنده است یا نه، آخرین اثرش را گوش کنید، اگر آخرین اثرش بهتر از گذشته باشه، اون هنرمند زنده‌ست. همیشه معیار امتیاز دادن و سنجش کار یک هنرمند، آخرین اثرش هست.ا

حالا پس از استقبال زیادی که از آلبوم طعم رویا شد، شما مهرداد جان به‌جز خوش‌حالی، چه حس دیگری دارید؟ استقبال مردم از این آلبوم چه انگیزه‌ای در شما ایجاد کرده؟

انگیزه‌ی تولید کارهای بهتر و بهتر شدن و ساختن ترانه‌های بهتر.ا

پیش از این گفته بودید که فعلن با هیچ آوازخوانی به‌عنوان آهنگ‌ساز همکاری نخواهید داشت، آیا این روند هنوز هم ادامه دارد و خواهد داشت؟

هنوز که همکاری نکردم یعنی هرآن‌چه را که گفته بودم انجام دادم و با هیچ‌کدام از دوستان هنرمند همکاری نداشتم. اما به شما مژده میدم که به‌زودی من و ایرج جنتی‌عطایی یک چهره‌ی تازه‌ی هنری را به جامعه معرفی خواهیم کرد.ا

بسیارعالی‌ست. پس در این مورد لطفن یک‌کمی بیش‌تر توضیح میدید؟

فقط تا همین حد میگم که این چهره‌ی جدید یک بانوی خوش‌صدا، زیبا، جوان، با سواد موسیقی کلاسیک غربی است که در بزرگ‌ترین اپراهای دنیا خونده و بسیار هم زیبا می‌خونه. منتظر باشید که یک چهره‌ی کاملن متفاوت را خواهید دید.ا

حتمن منتظر این بانوی خوش‌صدا خواهیم بود... اما مهرداد جان! به‌نظر شما مهم‌ترین و عمده‌ترین مشکلی که فعلن در داستان کنسرت‌گذاری وجود داره، چه مشکلی‌ست؟

مشکل اساسی عدم حمایت مردمی هست.ا

یعنی هیچ مشکل دیگری وجود نداره؟

نه، اگه مردم حمایت کنند چه از کنسرت‌ها و چه از آلبوم‌ها، اوضاع موسیقی خیلی بهتر می‌شه. همان‌طور که می‌بینید کنسرت‌های بزرگی که قبلن برگزار می‌شده، دیگه برگزار نمی‌‌شه. اگر خواننده‌ای قبلن ده‌هزار نفر را به سالن کنسرت می‌آورد، الان با پنج‌هزار نفر خوش‌حاله. اگه خواننده‌ای در گذشته پنج‌هزار نفر در کنسرت‌اش شرکت می‌‌کردند، الان با دوهزار نفر خوش‌حاله. این رکود اقتصادی در جهان باعث شده که کنسرت‌ها با استقبال کمتری روبه‌رو بشوند و هزینه‌های مربوط به اجرای کنسرت‌ها تامین نشه.ا

شما کنسرت خواهید داشت؟

بله، خواهم داشت، اما به‌موقع.ا

مهرداد عزیز! پرسش‌های دیگری هم هست، اما چون به شما قول داده بودم که زیاد وقت‌تان را نگیرم فکر می‌کنم تا همین‌جا کافی باشه. از شما هنرمند ارجمند و متعهد بی‌نهایت سپاس‌گزارم که بزرگواری کردید و دعوت مرا برای انجام این گفت‌گو پذیرفتید و به پرسش‌ها مطرح‌‌شده صمیمانه و صادقانه پاسخ دادید. برای‌تان تندرستی و پیروزی آرزو دارم و این‌که زنده‌گی همواره به کام‌تان باشد. به خانواده‌ی گرامی‌تان سلام گرم مرا برسانید. بازهم یک‌دنیا سپاس از مهر و فروتنی‌ شما.ا

خواهش می‌کنم. من هم سپاس‌گزارم.ا

منبع گفت‌وگو: مجله‌ی اپیزود

تاریخ: یکُم امردادماه 1390 خورشیدی
*

گفت‌وگو با مهرداد

2011-06-11T14:27:00.000-07:00

contact@episodemagazine.com

بیست‌ویکم خردادماه 1390 خورشیدی

آلبوم طعم رويا

2011-02-23T02:07:00.000-08:00

بين همه ستاره‌ها، خورشيد قسمت می‌كنی! ا

نگاهی به آلبوم«طعم رويا» ا

در سال‌های اخير، كمتر آلبومی منتشر شده كه همه‌ی ترانه‌های آن، تك به تك زيبا و شنيدنی باشد، اما آلبوم« طعم رويا» كار مشترك«ايرج جنتی‌عطایی» و« مهرداد آسمانی» كه هفته‌ی گذشته به بازار آمده، اين امتياز را داراست، يعنی اين‌كه تك تك ترانه‌های آن بسيار زيبا، شنيدنی، تازه و متفاوت هستند.ا

*
در اين متن، نگاهی كوتاه و كلی به آلبوم«طعم رويا» داريم، نگاهی كه از دريچه‌ی نقد و بررسی نيست، چرا كه نقد ترانه‌ها، زمان خاص خود را می‌طلبد و با گوش سپردن يك‌هفته‌ای به يك آلبوم، نمی‌شود آن را به نقد كشيد.ا

*
هم‌چنين هدف از اين نوشته، تحسين و هورا كشيدن برای آلبومی كه تازه منتشر شده، نيست، هدف صرفن يك نگاه كلی‌ست به اثری كه با نخستين شنيدار، زيبا به‌نظر آمد و بر دل نشست. خودتان می‌توانيد به آلبوم« طعم رويا» گوش كنيد و درباره‌ی زيبایی آن به قضاوت بنشينيد. بی‌شك مخاطبان واقعی ترانه، به زيبایی و تازه‌گی اين آلبوم خيلی زود پی خواهند بُرد.ا

*
هر شش ترانه‌ی آلبوم« طعم رويا» متفاوت از هم‌اند و هركدام، مخاطب را به فضای خاص خود می‌برند. ايرج جنتی‌عطایی با واژه‌های نو و مدرن، تركيب‌ها و تصويرهای عاشقانه‌ی زيبا، رسيدن به قله‌ی تخيل، استفاده‌ی به‌سامان از آرايه‌های ادبی و زبان متفاوت و نو، امتياز ويژه‌ای به اين آلبوم بخشيده است. موسيقی بسيار زيبا و دل‌نشين مهرداد، ميزبان خوش‌سليقه‌ی واژه‌‌هاست، ميزبانی كه از ميهمان‌اش باصميميت و مهربانی استقبال كرده و كلام، راحت و آسوده در دل موسيقی جای گرفته است.ا

*
از تنظيم زيبا و تميز اين آلبوم اگر حرفی نزنيم، كمال بی‌انصافی‌ست چرا كه« علی الهی» در تنظيم ترانه‌ها بسيار حرفه‌ای كار كرده است. ا

ا- ترانه‌هامو پس بده! ا

ترانه‌ای متفاوت به‌معنای واقعی كلمه. من تاكنون چنين مضمونی را در هيچ ترانه‌ای نديده‌ام. مضمونی تازه و برآمده از اعماق قلب شاعری كه پس از پنجاه سال آفرينش هنری و زحمت و مرارت، اينك می‌بيند كه به آن‌چه كه حق‌اش بوده نرسيده، چه از نظر معنوی و چه از نظر مادی، چه از طرف جامعه و مردم، چه از طرف رسانه‌ها كه بلندگوهای فرهنگی جامعه هستند و چه از طرف آوازخوانان... هنرمندی كه در اين زمينه‌ها همواره سكوت می‌كرده، بدان‌جا می‌رسد كه لازم می‌بيند سكوت‌اش را منتشر كند، آن هم به شكلی بی‌نهايت هنرمندانه، او اين درد زمزمه‌وار را فرياد می‌كشد:ا
*

ترانه‌ام به تو بال‌وپر به من قفس بده
برهنه كن صداتو و ترانه‌هامو پس بده
آهای آهای ترانه‌خون! گم نشو پشت ميكروفن!ا
سنگر نساز از دكور و نورافكنُ سپر نكن
آهای آهای ترانه‌خون! دل‌بسته‌ی گيشه شدی
تو هم در اين مكاره‌ی سكه، صداپيشه شدی
جهان اسير فاجعه، شكنجه، فقر، سنگ‌سار
تو فكر تيتر تازه و هوراكشای بی‌شمار
ترانه‌هامو پس بده! تو اين سكوت منتشر
ترانه‌هامو پس بده! آهنگ پَر، ترانه پر
ترانه‌هامو پس بده! منو رو صحنه خط بزن
ترانه‌هامو پس بده! تو سمتِ تو، من سمتِ من

*
ملودی بسيار زيبای اين ترانه، تنظيم عالی و اجرای بی‌همتای مهرداد، واژه‌های اين ترانه را بيش‌تر به اعماق جان می‌‌رساند. علاوه بر آن دكلمه‌ی تاثيرگذار ايرج جنتی‌عطایی كه هر شنونده‌ای را تحت تاثير قرار می‌دهد، و نيز جایگاه دكلمه‌ها در ترانه كه بسيار به‌جا و حرفه‌ای انتخاب شده، بر جذابيت اين اثر افزوده است. اين ترانه يك كار كاملن حرفه‌ای‌ست و مشخص است كه ماه‌ها بر روی آن زحمت كشيده شده تا كه درنهايت زيبایی ساخته و پرداخته شود.ا

ا- فستيوال گل

يك عاشقانه‌ی لطيف و زيبا با واژه‌هایی مدرن و امروزين، با موسيقی‌ای دل‌نواز و متناسب با كلام كه از همان ابتدای ترانه، نوای دل‌نشين گيتار، از فستيوال زيبایی و لطافت خبر می‌دهد: ا

* ریتم ِ بارون توی بلوار ِ نئون

طرح ِ نورانی ِ رفت‌واومده

که نفس پشت ِنفس راه ِ منو

سمت ِ رفتار ِ تن ِ تو پُل زده

اون‌قدر عاشق‌ترم که حسّمو

می‌تونم واژه به واژه بشنفم

جانب ِعطر ِ تو رو بگیرمو

تو ترافیک ِ شبونه بشکفم

*
هنر ترانه‌سرا در انتخاب واژه‌های مدرن و امروزين، فقط استفاده از اين واژه‌ها نيست، بلكه آوردن واژه‌ها در جايگاه مناسب واستفاده‌ی بهينه از آن‌ها در ساخت تصويرهای زيباست. حتا نام اين ترانه نيز درنهايت سليقه و طراوت گزينش شده است. ا*

ا- ماه‌بانو
عاشقانه‌ی زيبای ديگری كه به نقاشی شباهت دارد، مثل اين است كه شاعر رويای‌اش را نقاشی كرده باشد. موسيقی‌ ترانه با ريتمی گوش‌نواز، تندتر از عاشقانه‌ی پيشين است و متن ترانه را با ريتم خود هماهنگ كرده است. در اين موسيقی نيز گيتار نقش اول را برعهده دارد. تنظيم ترانه هم به‌شكلی حرفه‌ای انجام شده و مهرداد اين ترانه را به عاشقانه‌گی متن آن و در اوج زيبایی اجرا كرده است. ا

*
ای ماه‌بانوی غزل، زيبای پشت پنجره
رويای من تن تو رُ، امشب به سرقت می‌بره
مهتاب و موسيقی و من، وُدكا و شعر شاملو
خوش آمدی امشب به اين ضيافت تك‌نفره
***
عريان كه می‌شی با تن‌ام شعله روايت می‌كنی
تن‌لرزه‌ی خواستن می‌شی، به من سرايت می‌كنی
به تك‌تك ثانيه‌ها، شبنم و گل می‌بخشی‌و
بين همه ستاره‌ها، خورشيد قسمت می‌كنی

*
من به‌شخصه اين ترانه را بسيار زياد دوست می‌دارم. وقتی به آن گوش می‌كنم مثل اين است كه به يك تابلوی نقاشی عاشقانه و هنرمندانه خيره شده‌ام.ا

ا- تمام ما
* عاشقانه‌ای روياگونه ، پُِراميد، آرزومند و خيام‌وار ... اين رويا، آن عاشقانه‌‌ای نيست كه از غم جدایی بگويد و محزون‌ات كند، به تو اميد می‌دهد و وادارت می‌كند كه لحظه لحظه‌‌ات را قدر بدانی. موسيقی با موسيقی دو عاشقانه‌ی قبلی تفاوت دارد، گيتار اما در جای جای آن نوای‌اش را به گوش‌ شنونده می‌رساند و رقص سيم‌های آن، ترانه را عاشقانه‌تر می‌كند. ا

نگو رُخ دادن رويای ما مشغول تاخيره
تمام ما همين لحظه‌س، نگو زوده، نگو ديره
تو كه رنگين‌كمون پنهانه پشتِ خوابِ لبخندت
چه زيبا می‌شه ما رُ رد كنی از خط‌های قرمز
چه زيبا می‌شه تا پايانه‌ی بلوار بين ما
به يه بوسه نگی شايد، به يه رويا نگی هرگز
تمام ما، تمام ما همين لحظه‌س

نگو زوده، نگو ديره

ا- ماليخوليا
اگر بگويم زيبا، كم گفته‌ام، بايد بگويم بی‌نهايت زيبا... آلبوم عجيبی‌ست اين آلبوم، از هر زيبایی‌ای كه گذر می‌كنی، به زيبایی ديگری می‌رسی، غرق می‌شوی و خود را گم می‌كنی. ا
*

ا«ماليخوليا» ترانه‌ای اجتماعی‌ست، اگرچه كه در بطن هر ترانه‌ی اجتماعی، درون‌مايه‌ی سياسی و فرهنگی نيز نهفته است و بنابر شرايط زمانی، يكی از اين دو مضمون، در ترانه‌ی اجتماعی پُررنگ‌تر نشان داده می‌شود، اما به‌هرشكل، ترانه‌ی اجتماعی را نمی‌توان از ترانه‌ی سياسی مجزا كرد، به‌ويژه در ترانه‌های سرزمين ما، چرا كه در شرايط فعلی جامعه، اين دو مفهوم درهم آميخته شده‌اند. ا

*
تازه‌گی كلام در متن اين ترانه نيز به‌وضوح ديده می‌شود، تازه‌ی تازه ... موسيقی آن به‌كلی با ساير ترانه‌های آلبوم متفاوت است، يك موسيقی دل‌باز كه وقتی به آن گوش می‌كنی مثل اين است كه در يك قايق موتوری پُرسرعت، در وسط دريا به سمت جلو در حركت هستی. ا

از رو سراشيبی اين شبونه‌ی بدماجرا
سُر می‌خورم تو دامن كبود ماليخوليا
گيج و گم‌ام تو خاك وخل انگار كه دنيا گم شده
انگار كه ديو از فاجعه برگشته و مردم شده

گذشته بی‌گذشته من الانه‌گی دل‌ام می‌خواد
واسه بساط شب‌كُشی، يه‌خرده خورشيد زنده‌باد

كی اون‌ور سرگيجه‌گی طعم يه رويا می‌چشه
كی وسط قبر و قفس، شكل پريدن می‌كشه
من آخر من‌ام ولی دنيا هنوز اولشه
شب اونقده شب شده كه خوش نداره فردا بشه

گذشته بی‌گذشته من الانه‌گی دل‌ام می‌خواد
واسه بساط شب‌كُشی، يه‌خُرده خورشيد زنده‌باد

ا- آتيش‌بازی
ترانه‌ای به‌روز، با مضمونی كاملن اجتماعی سياسی كه تصويرگر احوال سرزمين دردمند امروز ماست. معضلات اجتماعی و سياسی اين سرزمين كهن، شفاف و بی‌پرده، به شكلی هنرمندانه بيان شده است. ترانه با آن درون‌مايه‌ی سياسی، شعارگونه نيست، بلكه به تصوير كشيدن واقعيات اجتماع امروز ماست. در زمان آينده نيز اگر به اين ترانه گوش كنی، تو را به امروز برمی‌گرداند. موسيقی اين ترانه كه بنابر متن و درون‌مايه‌ی ترانه، باز هم متفاوت از موسيقی ساير ترانه‌های آلبوم است، شنونده را به درون‌مايه‌ی ترانه ارجاع می‌دهد.ا

ساك‌ام پُر از باروته‌و سرشاره قلب‌ام از غضب
سر بزن از حادثه و كبريت بكش رو پوست شب
با دختر فراری از غربت خونه‌ی پدر
لاله‌ی واپژمرده‌ی شهوت و شلاق و تشر
با زن بچه‌گشنه كه پس می‌زنه شيون‌شو
رد می‌شه از رويا و شك، كرايه می‌ده تن‌شو

جرقه رو جرقه و شعله رو شعله آتيشه
كارناوالُ خبر كنين، آتيش‌بازی شروع می‌شه

و در نهايت، آلبوم« طعم رويا» مخاطبان‌اش را به ضيافتی باشكوه از موسيقی و ترانه‌ی سالم و روح‌نواز می‌برد. زيباترانه‌های اين آلبوم بی‌همتا را از دست ندهيد. ا

منبع مطلب: مجله‌ی اپيزود، شماره‌ی صد

چهارم اسفندماه 1389 خورشيدی
*
*

طعم رويا

2011-01-30T14:21:00.001-08:00

يازدهم بهمن‌ماه 1389 خورشيدی

نگاهی به سال 2008

2010-06-08T04:02:00.000-07:00

بخش‌هایی از

گفت‌وگوی مهرداد آسمانی و نادررفیعی

تلویزیون امید ایران

تاریخ گفت‌وگو:ا

بیست‌وچهارم بهمن‌ماه 1386 خورشیدی

سیزدهم فوریه‌ی 2008 میلادی

نادررفیعی: مهرداد آسمانی خواننده و آهنگ‌ساز، چند سال هست که کار هنری را آغاز کردی؟

*
مهرداد: اولین کاری که من به‌طور حرفه‌ای در استودیو ضبط کردم برمی‌گرده به سال 1990 در ایران و ترانه‌ی«زلف سیاه» کار زیبای«محمد صالح‌علا» و آهنگ من و تنظیم هم از آقای«سعید شهرام» بود، این اولین باری بود که به استودیو رفتم و به‌طور حرفه‌ای یک ترانه ضبط کردم سال 1991.ا

ا- در رادیوی صدای ایران ...ا

*
ا- یادمه که اولین مصاحبه‌ای که من در رادیوی ایران انجام دادم با آقای «محمود شهریاری» بود که الان یکی از برنامه‌سازان تلویزیون ایران هستند و اولین مصاحبه را با ایشون انجام دادم که با یک گروه موسیقی سنتی و موزیسین‌های سنتی بودند چون اون موقع اصلن اجازه‌ی فعالیت موسیقی پاپ داده نمی‌شد و هر کاری که اجرا می‌شد باید تم ایرانی می‌داشت و سازهایی که استفاده می‌شد باید سازهایی بود که مربوط به موسیقی سنتی باشه.ا

*
من با گروه آقای «محمدرضا روح‌بخش» به استودیو ی رادیو رفتیم و اون‌جا، یک کار را به صورت زنده اجرا کردیم و آهنگی بود که در حقیقت اولین آهنگی بود که من ساخته بودم در دستگاه همایون، که اجرا کردم و تاریخ‌اش یادم نمیاد ولی فکر می‌کنم برمی‌گرده به یک یا دو سال قبل از ضبط کار حرفه‌ای، شاید سال 1989 بود.ا

*
ا- آیا تصویر شما هم از سیمای ایران پخش شده؟

*
ا- نه، اون موقع اصلن این‌جوری نبود، اون موقع اجازه‌ی کار به موسیقی پاپ داده نمی‌شد و درضمن اصلن چیزی به عنوان میوزیک‌ویدیو در تلویزیون رسمی و دولتی ایران وجود نداشت، هر چی بود به صورت سرود بود بر روی تصاویر گل و بلبل و دریاچه و اینا بود و اصلن از کسی تصویری پخش نمی‌شد.ا
*
ا- ولی به هرحال، صدای شما از طریق رادیو پخش شد؟
*
ا- بله. قبل از این که به این جا برسم که برم کار موسیقی را جدی‌تر در رادیو اجرا بکنم یا بخوام برم ترانه ضبط بکنم، من خدمت دکتر«داریوش صفوت» بودم که ایشون موسس «انجمن حفظ و اشاعه‌ی موسیقی» در ایران بودند، ایشون استاد من بودند و ساز«سه تار» را به من یاد می‌دادند و چندین سال هم خدمت آقای«حاتم عسگری» آواز یاد گرفتم که بعدها یک مجموعه‌ای به‌طور مشترک توسط آقای«عسگری» و دکتر«داریوش صفوت» به عنوان ردیف‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی به بازار دادند که کسانی که علاقه دارند موسیقی سنتی را دنبال کنند از این طریق دنبال بکنند.ا

*
خُب، فضای داخل ایران که فضای موسیقی سنتی بود و اجازه هم به صداهای این جوری داده نمی‌شد که کسی این مدلی بخونه، تحریرهای یه جور دیگه، پاپ، از این اجازه‌ها به کسی داده نمی‌شد و راهی نبود، فضا بسیار بسته بود و اجازه‌ی کار نمی‌دادند...ا

*
*
ا- به همین دلیل شما ایران را ترک کردید؟
*
ا- من عاشق این کار بودم، کار دیگه بلد نبودم، نمی‌تونستم اون‌جا کارمو بکنم، بله، فقط به همین دلیل اومدم. وقتی اومدم این‌جا، قراری هم نداشتم که حتمن این‌جا بمونم گفتم خُب، اگر شد می‌مونم و اگرم نشد نمی‌مونم که خُب، شد.ا
*
من از ایران که اومدم با خودم یه چیزی حدود شانزده هفده کار ضبط کرده داشتم... این جا من با هنرمند نازنین که خیلی هم دوست‌اش دارم آقای«سعید نوشین‌فر» آشنا شدم. ایشون یکی از هنرمندان درجه‌ی یک ایرانی در رشته‌ی عکس‌برداری و تصویربرداری هستند. شاید اگر حمایت «سعید» در اون موقع نبود، برای من هم کار به این راحتی نبود... «سعید نوشین‌فر» یک پشتوانه‌ی محکم، یک یار محکم، یک دوست وفادار بود که من را از اتفاقات عجیب و غریبی که در شهر می‌افتاد آگاه می‌کرد و سعید زورش هم زیاد بود، شهر را هم می‌شناخت و کمک بسیار زیادی به من کرد.ا
*
ا- این اتفاقات چی بود؟
*
ا- اتفاقاتی که در اون دوره‌ای که ما داریم ازش حرف می‌زنیم، داستان اصلن این شکلی نبود، امروز وضعیت کار موسیقی خیلی فرق کرده، اون موقع چند تا تلویزیون شبانه بود و چند تا هم مجله بود و محیط خیلی بسته بود و تبلیغات درحدی بود که بیش‌تر لس‌انجلس همه چیز را اول متوجه می‌شد. تلویزیون‌ها هم که بیست‌وچهار ساعته وقت نداشتند، یک برنامه‌ی محدود نیم‌ساعته بود، مثل برنامه‌ی شما که «میدنایت شو» را داشتید و «امیدایران» را داشتید و «جام جم» بود ، تلویزیون «ایران» بود و چند تا تلویزیون دیگه ... با این وقت محدود، هم موسیقی باید پخش می‌شد، هم آگهی می‌رفت، هم برنامه ساخته می‌شد و خیلی سخت نوبت می‌رسید. این‌جوری نبود که یکی از راه برسه و به همین راحتی بهش امکان داده بشه.ا
*
اون موقع آقای«نوشین‌فر» کمک بسیار زیادی به من کرد و من امنیت خاطر داشتم و پنج آلبوم با ایشان کار کردم و پنج تا آلبوم را هم شرکت ترانه پخش کرد. آلبوم «صدای خورشید»، «پوست شب»، «آنتیک»، «خاتون» و یک آلبوم دیگه که اسم‌اش یادم نمیاد، ولی می‌دونم که پنج تا آلبوم بود که نتیجه‌ی کار مشترک من و آقای«نوشین‌فر» بود.ا
*
اولین خواننده‌ای که در غربت موسیقی منو اجرا کرد خانم«نوش‌آفرین» بود، دو تا کار بود از آقای«علیرضا میبدی» که من برای خانم«نوش‌آفرین» ساختم. با آقای‌«فرخ تُرک‌زاده» کار کردم و فکر می‌کنم هفت یا هشت آهنگ، باز هم از ترانه‌های آقای«علیرضا میبدی» بود و بعد خانم«دلارام» بود و بعد از ایشون خانم«لیلا فروهر» بود که فکر می‌کنم پنج یا شش آهنگ باهاشون کار کردم.ا
*
بعد از خانم فروهر، خانم«شهره صولتی» و بعد آقای«شهرام صولتی»، آقای«شهرام شب‌پره» و بعد خدا رحمت کنه خانم«مهستی»، آقای«ستار» و آقای«منصور» آقای«آرمان»، آقای«سامان» و امیدوارم که اسم کسی را از قلم نندازم ولی این دوستان و همکاران کسانی بودند که من باهاشون کار کردم.ا
*
ا- مهرداد! خودت را چه خواننده‌ای می‌دونی؟
*
ا- خودم را خواننده‌ای می‌دونم که از دل مردم اومده بیرون.ا
*
ا- خواننده‌ی سیاسی می‌دونی؟
*
ا- من خواننده‌ی سیاسی نیستم، اما حضورم این‌جا سیاسی هست.ا
*
ا- پس یک فرد سیاسی هستی؟
*
ا- همه‌مون سیاسی هستیم.ا

ا- مهرداد خودش را یک شخص سیاسی می‌دونه؟ یعنی مسئول می‌دونه؟
*
ا- حضور من در این‌جا، سیاسی هست. البته ما این جا کسانی را داریم که به ایران میرن و میان و هیچ اتفاقی هم براشون نمی‌افته، کارشون را هم انجام میدن، ولی اگر شما یا مثلن دوستان دیگر، هنرمندان دیگر تونستند به راحتی پاسپورت‌شونو نشون بدهند و به ایران بروند، یکی دو هفته در اون مملکت بمونند، یه رستورانی هم برن، غذا هم بخورند، اگر آب از آب تکان نخورد و برگشتند، معلوم می‌شه که سیاسی نیستند.ا
*
اگر اجازه‌ی فروش آلبوم‌هاشونو در مغازه‌های ایران دارند، معلوم می‌شه که سیاسی نیستند . به چه دلیل اجازه‌ی فروش آلبوم‌های ما در ایران داده نمی‌شه؟ اصلن قاچاق هست، یعنی صدای خواننده‌های این طرف، با تریاک و هروئین هیچ فرقی نمی‌کنه، ما قاچاق‌ایم، وقتی که قاچاق هستی، وقتی که دستگاه قبول‌ات نداره، اون وقت سیاسی نیستی؟... سیاسی هستی، ولی زورت نمی‌رسه، برای همین هم میگن که ما سیاسی نیستیم. من خودم سیاسی نیستم، اما حضورم سیاسی هست، چون شما وقتی خودت هم سیاسی باشی باید در اون زمینه کار کنی، تمرین کنی.ا
*

*
ا- خودت را چه می‌بینی مهرداد؟
*
ا- من یک آرتیست آواره‌ام که حضورم در این‌جا سیاسی هست، اما زورم به اون حکومت نمی‌رسه.ا
*
ا- قدرت‌ات در چی هست؟

ا- در هنرم.ا
*
ا- مسئولیت یک هنرمند در مقابل جامعه‌اش چیه؟
*
ا- مسئولیت هنرمند در مقابل جامعه، همون مسئولیتی هست که جامعه در مقابل هنرمند داره. دوطرفه هست، این جاده، یک‌طرفه نیست، جامعه‌ای که بارور باشه، جامعه‌ای که پویا باشه، آرتیست‌هایی، هنرمندانی، شاعرانی، نویسنده‌گانی، نقاشانی از اون جامعه بیرون می‌ایند، که ما هرچه داریم در این پنجاه شصت سال گذشته داریم، من از شما سوال می‌کنم اسطوره‌های فردای ما چه کسانی هستند؟ اسطوره‌های دیروز و امروز را فراموش کنید، از امروز برای بیست سال یا سی سال آینده، اسطوره چه کسانی هستند؟
*
من این‌جا بشینم در فضای آزاد و باز، هیچ‌کس کاری با آدم نداره، هر چی هم که بگم خُب، معلومه، می‌تونم بگم، اگر مرد هستم باید برم اون‌جا بگم، اگه راست میگم، باید برم اون‌جا کارمو بکنم. این همه بچه‌های دانشجو تو زندان هستند، دارند شکنجه میشن. جناب«جنتی‌عطایی» یک فراخوان دادند در جهت حمایت از دانشجویانی که در زندان‌های رژیم هستند و دارند شکنجه می‌بینند. اصلن کدام رسانه در این‌جا اعلام کرد که «ایرج جنتی‌عطایی» فراخوان داده؟ این همه بچه دارند اون‌جا عذاب می‌کشند، کدام رسانه بهشون رسیده‌گی کرد؟ هیچ‌کدام.ا
*
ما هیچ‌کدام وظیفه‌ی خودمون را درست انجام ندادیم، تعارف نداریم. ولی از اون طرف، مردم هم مسئول بودند، فقط ما مسئول نبودیم. وضعیت آلبوم که دیگه از کمپانی‌های موسیقی بروید بپرسید، داغون، یکی بدتر از دیگری، چرا؟ چون یکی می‌خره و سی تا کپی می‌کنه، از اینترنت دانلود می‌کنه، دوستان میان این‌جا می‌شینند و میگن که ما هرچه داریم از مردم داریم، ولی من هر چی دارم از مردم آگاه و بیدار و حامی دارم.ا
*
ا- آیا برای سوپراستار بودن یا ماندن، زمان مشخصی براش هست یا نه؟
*
ا- اول این‌که کسی که به اون درجه برسه، باید در حقیقت لیاقت‌اش را داشته باشه از هر جهت... از جهت هنری، چهره و شهامت. کار هنر شهامت هم می‌خواد. ما باید ببینیم در این دوره کسی را داریم که همه‌ی این خصوصیات را داشته باشه و تبدیل به یک سوپراستار بشه یا نه؟ شک نکنید این بچه‌هایی که اون‌جا هستند، در بین‌شون استعدادهای زیادی داریم که شاید هنوز کشف نشده‌اند، شاید امکان کار بهشون داده نشده صد در صد. فقط این‌که باید کار موسیقی را در سرزمین مادری پی‌گیر بود، کشف استعدادها را باید از اون‌جا شروع بکنیم و ببینیم که استعدادی وجود داره؟ اونا را بیاریم که تعلیم ببینند و اون کیفیت لازم برای سوپراستار شدن را پیدا کنند.ا
*
باید به دنبال استعدادها رفت و کشف کرد و امکانات را برای‌شان فراهم کرد، تعلیم داد و جامعه هم باید حمایت بکنه. ما همه به هم وصل‌ایم، چه بخواهیم، چه نخواهیم، همه‌مون به هم وصل هستیم.ا
*
من برای مردم هیچ کاری نکردم ولی تا اون جایی که تونستم، فکرم رسیده، زورم رسیده، بهشون عشق‌ام را دادم، اگر کم بوده ببخشید، خودم که گفتم کاری نکردم، مردم هم باید در صحنه باشند، برای هر کسی دست نزنند و هورا نکشند، این تشویق‌های الکی، سرانجام به شکل عادت درمیاد و نباید این‌جوری باشه.ا
*
مردم هم باید آرتیست خوب و مسئول را حمایت بکنند، در اون‌جا هست که تکلیف معلوم می‌شه و این که کدام آرتیست در کجا ایستاده. دست‌هامونو باید تو دست هم بذاریم و برگردیم مملکت مون... همان‌طور که گفتم من شخصن سیاسی نیستم اگر قرار بود سیاسی باشم باید می‌رفتم در یکی از گروه‌ها فعالیت می‌کردم، من اصلن این کار را بلد نیستم. من در باره‌ی اجتماعی حرف می‌زنم که توش دارم زنده‌گی می‌کنم. ا
*
ما باید به هم عشق بدیم، هیچ راهی هم نداریم، باید به این‌جا برسیم که درد مشترک و منافع مشترک داشته باشیم و برداشت درستی نیز از این‌ها داشته باشیم و وقتی که نداریم و هر کسی به فکر خودشه، عاقبت همینه که هست.ا
*
به عنوان یک خواننده، آرزوی من برای میهن‌ام سربلندی و افتخار و استقلال هست و برای بچه‌های میهن‌ام، برای خواهرها و برادرهام آرزوی خوش‌حالی دارم... این خوش‌حالی حق‌شونه، باید خوش‌حال باشند.ا
*
من هم به عنوان یک برادر، نه به‌عنوان یک آرتیست، من آرتیست نیستم، من برادر و هم‌وطن شما هستم مخلص‌تون هم هستم، تا اون‌جایی که استعدادم اجازه بده و توان داشته باشم، سعی می کنم کار خوب ارایه بدهم.ا
*
*

هجدهم خردادماه 1389 خورشیدی
*

SNAPSHOT

2010-06-02T02:27:00.000-07:00

دوازدهم خردادماه 1389 خورشیدی

HANDCRAFT

2010-06-02T02:21:00.000-07:00

دوازدهم خردادماه 1389 خورشیدی
*

ترانه هامو پس بده

2010-06-01T04:47:00.000-07:00

یازدهم خردادماه 1389 خورشیدی
*

ایرج جنتی عطایی و مهرداد آسمانی

2010-05-31T06:46:00.000-07:00

ضیافت واژه و ملودی و صدا در آلبومی تازه

در دوره‌هایی از تاریخ موسیقی پاپ ایران، رُخدادهایی به وقوع پیوسته که باعث دگرگونی و پیشرفت موسیقی پاپ شده و ورقی تازه بر این کتاب آهنگین افزوده است.ا

در دورانی که سرزمین‌مان، کوله‌باری سنگین از بحران‌ها و التهابات سیاسی اجتماعی و فرهنگی را بر دوش خسته‌ی خود می‌کشد، ترانه که بخش مهمی از فرهنگ هر سرزمینی را تشکیل می‌دهد، باید که ردای تازه‌ای بر تن کند و وظایف ویژه‌ی خود را در جهت اهدای روحیه‌‌ای قوی و مبارز و به دور از خسته‌گی‌های روزمره همراه با انرژی تازه برای مخاطبان‌اش فراهم آورد.ا
*
اینک یکی از تازه‌ترین و زیباترین ورق‌های کتاب موسیقی شکل گرفته و مخاطبان خسته از خارپاره‌های تکرار را، با خود تا انتهای باغی تماشایی دعوت می‌کند.ا
*
ایرج جنتی‌عطایی و مهرداد آسمانی، هنرمندان ارزش‌مند سرزمین‌مان، با یاری یک‌دیگر ورقی تازه و خوش‌اندازه از واژه‌ها و ملودی‌ها را بر کتاب موسیقی پاپ افزوده‌اند و این واژه‌های جادویی و ملودی‌های سحرانگیز را با صدای متفاوت و محزون «مهرداد» در رگ‌رگ من و تو جاری می‌کنند.ا
*
موسیقی غربت، نفس تازه می‌کند و با تازه‌گی خود، به روح مخاطبان‌ خسته‌اش، اکسیژن و طراوت می‌بخشد.ا
*
این‌جا ضیافت واژه و ملودی و صداست. این‌جا یک چشم‌انداز تازه‌گی و زیبایی‌ست. این‌جا سبزآباد ترانه است. این‌جا هنگامه‌ای‌ست بی‌همتا از بهار، که لحظه لحظه‌های‌مان، در تازه‌گی‌اش جوانه خواهد زد.ا
*
نخستین همکاری ایرج جنتی‌عطایی و مهرداد آسمانی، بی‌شک یکی از تاریخی‌ترین همکاری‌های دنیای ترانه‌ است که موسیقی غربت را، رو به جلو خواهند راند و طعم خوش ترانه‌ی حرفه‌ای را به من و تو خواهد چشاند.ا
*
باهم در انتظار منتشر شدن این آلبوم حرفه‌ای و متفاوت خواهیم نشست و در عبور پُرهمهمه‌ی آلبوم تازه، هم‌رنگ ترانه‌هایش و هم‌نفس ترانه‌خوان‌اش خواهیم شد.ا

دهم خردادماه 1389 خورشیدی

کوچولوی دوست داشتنی

2010-05-20T13:51:00.000-07:00

ماهان آسمانی

ماهان کوچولو، پسر دوساله‌ی «مهرداد آسمانی»ا

سی‌ام اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی

اپیزود 86

2010-05-03T13:05:00.000-07:00

متن تازه‌ترین گفت‌وگوی تلویزیونی مهرداد

TALK SHOW

منصور سپهربند - تلویزیون امیدایران

مهرداد: خیلی خسته بودم و باید استراحت می‌کردم و هم‌چنین داشتم فکر می‌کردم که برای آینده کاری تازه‌تر و بهتر و جدی‌تر انجام بدهم که خوش‌بختانه به نتیجه رسیدم و کاری را که دل‌ام می‌خواست انجام بدهم الان داره انجام می‌شه.ا

ا* تهیه‌کننده کسی هست که آوازخوان باید نظر او را بپذیره و کارهایی را که تهیه‌کننده برای آلبوم انتخاب کرده را اجرا بکنه. البته به زور نمی‌شه کسی را وادار به این کار کرد و نمی‌شه به‌زور او را به استودیو بُرد، یعنی آوازخوان و تهیه‌کننده باید با هم توافق داشته باشند، اما به‌طور کلی این تهیه‌کننده هست که انتخاب می‌کنه از شعر و آهنگ و تنظیم‌کننده، استودیویی که باید کار ضبط اون‌جا انجام بشه، انتخاب کمپانی و نحوه‌ی تبلیغات آلبوم. پس باید بین تهیه‌کننده و آوازخوان توافق و تفاهم باشه، اما بیش‌تر مسئولیت برعهده‌ی تهیه‌کننده هست، کسی که شاعر و آهنگ‌ساز و نوازنده و استودیوی ضبط را انتخاب کرده...ا

ا* تهیه‌ی یک آلبوم صد تا صدوپنجاه‌هزار دلار هزینه داره و با ساختن میوزیک‌ویدیوها این هزینه بالاتر هم میره و همه‌ی این هزینه هم برعهده‌ی آوازخوان هست. شما بپرسید از کمپانی‌ها، آخرین باری که آلبوم یک خواننده را خریدند کی بوده؟ و آلبوم چه کسی بوده؟ آوازخوان بزرگ و کوچک هم نداره، کمپانی‌ها آلبوم هیچ آوازخوانی را نمی‌‌خرند، به همین راحتی.ا
*
خُب! حالا آوازخوان میاد و این هزینه‌ی آلبوم را تقبل می‌‌کنه، بنابراین باید بره در برنامه‌ها و کنسرت‌های مختلف بخونه تا بتونه هزینه‌ای که برای آلبوم صرف کرده را جبران بکنه. درحقیقت در این دوره از موسیقی غربت، خواننده‌ها دارند با هزینه‌ی شخصی خودشون موزیک را سرپا نگه می‌دارند و به این ترتیب عادلانه نیست که من بنشینم و درمورد کار دیگران قضاوت کنم.ا

ا* من منیجر ندارم، خودم کارهامو انجام میدم و مسئولیت کارهای خودم را برعهده می‌گیرم. اصولن من در مورد همه حرف نمی‌‌زنم، اما اگر منیجر به معنی کباب‌زن و بندانداز و چمدون‌کش باشه، نه منیجر به درد نمی‌خوره. چون این‌جور منیجرها کارشون بیش‌تر بله‌قربان گفتن هست، یعنی این‌که خودِ خواننده پشت این ماجرا هست ولی به‌جای این‌که خواننده حرف بزنه، شخص دیگری حرف می‌زنه. درحقیقت خواننده خودشو پشت این شخصی که اسم‌اش منیجر هست مخفی می‌کنه و اگه اشتباهی هم پیش بیاد همه را به گردن منیجر میندازه و میگه من که خبر نداشتم.ا
*
بنابراین کسی که فرق بین میکروفن و اسپیکر را نمی‌‌دونه، نمی‌شه اسم‌اش را گذاشت منیجر. حالا فرض کنید من یک چنین منیجری دارم این‌جور منیجرها کارشون مثلن اینه که فرض کنید تلفن می‌زنه به مثلن آقای سپهربند و میگه که آلبوم مهرداد را نمی‌خرند، حالا چی‌کارش کنیم؟ خُب با این کار اول از همه آبروی خواننده را می‌بره، بعد آبروی شاعر و آهنگ‌ساز را و آلبوم را هم زیر سوال می‌بره.ا

*
آقای سپهربند هم پیشنهاد میده که مثلن هفت هشت هزار تا از این آلبوم چاپ کنید، دوسه هزارتاشو در کنسرت‌ها بفروشید، بقیه را هم بدید مثلن آقای وارطان آوانسیان پخش کنه. این پیشنهادها می‌‌شه اما آلبوم کماکان به فروش نمیره. به چنین کسی نمی‌شه گفت منیجر و من برای کارم نیازی به چنین شخصی ندارم. اما اگه کسی باشه که این کار را بلد باشه، برای من تولید برنامه بکنه و بدونه که من کجا باید بخونم و کجا نباید بخونم، فرمانبر نباشه، بله‌قربان‌گوی من نباشه، با کمال میل، چرا که نه...؟

ا* من کماکان به شما عرض می‌کنم درمورد همه‌ی همکاران‌ام اگر کاری از من بربیاد براشون انجام میدم، اما این سوالی که شما مطرح می‌کنید را به شخص به‌خصوصی ربط ندید، من در مورد کسی حرف نمی‌زنم، اصلن وقت این حرف‌ها را ندارم، واقعن وقتشو ندارم که در مورد کسی حرف بزنم، ولی همین که شما پرسیدید من میگم هیچ‌کدام، به همین راحتی...ا

ا* ...ولی در مورد من هرگز نتونستند این کار را بکنند، من هر وقت خودم خواستم با کسی ارتباط داشتم و اگر نخواستم ارتباطم را قطع کردم. این همیشه در ذهن شما دوست خوب من باشه که اگر به من بگن که آقای سپهربند اینو گفت یا اونو گفت، من ارتباطم با شما خراب نمی‌شه چون شما را می‌شناسم. ولی اگر شخصی دهن‌بین باشه، حتمن تاثیر می‌ذاره و ارتباطش هم خراب می‌شه...ا

ا* البته من سال‌ها پیش در لس‌انجلس افتخار آشنایی با استاد ایرج جنتی‌عطایی را داشتم و بعد با هم رفیق شدیم و رفت‌وآمد خانواده‌گی داشتیم. چندین بار هم پیش اومد که نزدیک شدیم به این که من افتخار هم‌ترانه‌گی با ایرج عزیز را داشته باشم، ولی به دلایلی این اتفاق نیفتاد، دلایل‌اش را هم دل‌ام می‌خواد زمانی که خود ایرج جون هم هست مطرح کنم که چرا ایشون نپذیرفت. البته در اون هم‌کاری من قرار نبود بخونم، من به‌عنوان آهنگ‌ساز حضور داشتم و یکی از همکاران قرار بود ترانه‌های ایشون را بخونه که آقای جنتی‌عطایی گفتند که من با اون همکار اختلاف سیاسی دارم و بهشون ترانه نمیدم...ا

ا* ...درغیر این صورت هیچ پیام شخصی در این ترانه نیست و این ترانه حرف پنجاه سال هست، حرف دیروز و امروز و شخص به‌خصوصی نیست. کسانی هستند که ترانه‌های ایرج جون را خوندند و ایرج جون هنوز هم دوست داره که ترانه‌هاشو بخونند، دوست‌شون داره، بهشون عشق می‌ورزه و کسانی هم هستند که ترانه‌هاشو خوندند که ایشون از رفتارشون راضی نیست و در این ترانه میگه که چه کسانی باید ترانه‌ها را پس بدهند و به چه دلیلی باید پس بدهند. پس هیچ پیام شخصی به هیچ خواننده‌ی به‌خصوصی نداره...ا

ا* حتمن شده بود. با هم حرف زدیم. البته دوست ندارم که به گذشته برگردم، ولی اینو بگم که هدف‌های بزرگی در نظر بود، این‌که پای دلال وسط نباشه و خود هنرمندان این کار را انجام بدهند و هرکسی هم به پول‌اش برسه و قرار نبود که مجانی کار کنند. اما قرار بود که از درآمدش یک ساختمان تهیه بشه برای خانه‌ی هنرمندان و به اسم هنرمندان خارج از کشور، یعنی به اسم شخص به‌خصوصی نبود، این‌جوری هم نبود که بگویند این ساختمان مال حسن‌آقاست یا مال آقای کامبیزه، برای همه‌ی هنرمندان خارج از کشور بود. این پیشنهاد من بود که انجام هم نشد، ولی من بعد دیگه از این ماجرا جدا شدم و دیگه خبر ندارم که چرا شد و چرا نشد...ا

ا* این یکی از خواص کار هنری‌ست که گاه همکاری می‌کنند، گاه همکاری نمی‌کنند. این قسمت‌اش مهم نیست که کار می‌کنند یا کار نمی‌‌کنند یا حرف می‌زنند یا حرف نمی‌‌زنند. همان‌طور که گفتم من دوست ندارم به پشت‌سرم نگاه کنم و صادقانه اینو میگم، من جلو را نگاه می‌کنم که چاله جلوی پام نباشه، یعنی به آینده نگاه می‌کنم. من فکر می‌کنم این‌قبیل قصه‌ها و داستان‌ها را باید موکول کنیم به دوران بازنشسته‌گی، زمانی که کاری و حرف تازه‌ای نداریم بزنیم، می‌نشینیم واسه هم قصه تعریف می‌کنیم، مردم هم خوش‌شون میاد...ا

متن کامل این گفت‌وگوی جالب در

در شماره‌ی هشتادوشش مجله‌ی اپیزود

سیزدهم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی
*

مهرداد آسمانی

2010-04-23T14:20:00.001-07:00

گفت‌وگو با«مهرداد» در شبکه‌ی امیدایران

آقای منصورسپهربند اعلام کردند که پس از گذشتِ دو سال، گفت‌وگویی اختصاصی با مهرداد آسمانی خواهند داشت.ا

این گفت‌وگو، روز یک‌شنبه دوم ماه می 2010، ساعت چهار بعدازظهر به وقت لس‌انجلس، هم‌زمان با سه‌و‌سی‌دقیقه‌ی بامداد روز دوشنبه سیزدهم اریبهشت به وقت ایران، از شبکه‌ی تلویزیونی امیدایران پخش خواهد شد.ا
*

چهارم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی

آلبوم تازه

2010-04-23T04:29:00.001-07:00

می‌نشینیم

بر فواره‌ی رقصان ترانه

آسمان

چه نزدیک می‌شود!ا

سوم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی

یک آسمان ترانه

2010-04-23T04:23:00.000-07:00

از آسمان

زلال‌ترین آواز می‌بارد

برای تشنه‌گی حنجره‌ی خاک

سوم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی
*

ترانه‌هامو پس بده

2010-04-04T12:46:00.000-07:00

طرح: سیروس کردونی

شانزدهم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی

مهرداد

2010-04-02T14:56:00.000-07:00

نگاه کردی تو چشمام کودتا شد

نوشته‌ی: فواد صادقیان

*
ا«مهرداد» خیلی وقت است که جزو خواننده‌گان محبوب من است و مهرداد آسمانی، آهنگ‌سازی‌ست که همیشه آرزو داشتم ترانه‌هایم را به دست ملودی‌های متفاوت و دل‌نشین‌اش بگذارم. مهرداد را با آهنگ «مریم» شناختم از آلبوم«برگ گل». آن‌روز‌ها این آهنگ گل کرده بود و آلبوم«برگ گل» من را با صدا و چهره‌ای به نام «مهرداد آسمانی» آشنا کرد. بعدترها فهمیدم خواننده‌ی ترانه‌های «عید غربت» و «لیسانس» که یکی دو بار شنیده بودم و شعرشان ورد زبان‌ام شده بود هم «مهرداد» است.ا

*
آهنگ‌هایش را پیدا کردم و گوش دادم و بیش‌تر از پیش به جنس صدا و موسیقی‌اش علاقه‌مند شدم. پس از انتشار آلبوم«غزال» با آهنگ ماندگاری به اسم «ماه من»، مهرداد به سراغ یکی از ترانه‌سراهای خوب دیارمان، یعنی« زویا زاکاریان» رفت و آلبوم متفاوت و دوست‌داشتنی‌ای به اسم «جادوی عشق» را آفرید. حالا او در ساختن همه‌نوع آهنگ تبحر خودش را ثابت کرده بود و با انتخاب ترانه‌های خوب نشان داد که به ترانه اهمیت خاصی می‌دهد، این را روند روبه‌رشدش در انتخاب موسیقی و ترانه نشان می‌دهد.ا

*
با هم‌کاری او و« شهیار قنبری» در آلبوم «عکس فوری» مشخص شد که او خواننده و آهنگ‌سازی نیست که درجا بزند، میل به پیشرفت و خلق فضاهای تازه و دل‌نشین در تک تک کارهایش دیده می‌شود. «عکس فوری» این را به ما نشان می‌دهد و همین‌طور چهار آهنگ از آلبوم «شب سپید».ا

*
قصدم این نبود که کارنامه‌ی مهرداد را مورد بررسی قرار دهم، فقط خواستم مقدمه‌ای باشد برای نوشتن اتفاق بزرگی که در ابتدای سال 88 برای من افتاد. ماه فروردین بود که به فکر افتادم چند ترانه را برای مهرداد آسمانی بفرستم و آرزو کنم که او پاسخ ای‌میل مرا بدهد. نوزدهم فروردین سال88، پیش از این‌که همه‌ی این ماجراهای بد برای کشورم اتفاق بیفتم، ترانه‌ای نوشتم به اسم«کودتا» برای صدای مهرداد آسمانی:ا

**
نگاه کردی تو چشمام، کودتا شد

نمی‌دونی چه آتیشی به‌پا شد

با یه افسون ِ چشمات قلب ِ من ریخت

یه شاه‌مهره تو قلب‌ام جابه‌جا شد

*
ترانه را کامل کردم و به همراه چند ترانه‌ی دیگر برای او فرستادم، کمتر از یک هفته‌ی بعد بود که «مهرداد» پاسخ ای‌میل مرا نوشت. در آن لحظه باورم نمی‌شد که دارم ای‌میلی از خواننده‌ی محبوب‌ام می‌خوانم. خوش‌حال‌تر شدم وقتی فهمیدم که از ایده و سوژه‌ی ترانه‌ی کودتا خوش‌اش آمده است.ا

*
اما این همه‌ی ماجرا نیست، کودتایی که در بیست‌ودوم خرداد 88 رخ داد، ضربه‌ی بزرگی به همه‌ی ما وارد کرد، اما باعث شد من با مهرداد آسمانی‌تری آشنا بشوم، مهردادی که روح بزرگی دارد و اهل به رخ کشیدن این بزرگی نیست. حرف‌هایی که در طول این چند ماه بین من و مهرداد رد و بدل شده است، به من ثابت کرد در انتخاب هنرمند مورد علاقه‌ام اشتباه نکرده‌ام. کاش می‌شد با کلمات او را وصف کرد.ا

*
در زنده‌گی، برادر نداشته‌ام چه برسد به برادر بزرگ‌تر، اما حالا خوش‌حال‌ام که مهرداد آسمانی مرا به عنوان برادر پذیرفته است و تجربیات‌اش را صمیمانه در اختیار من می‌گذارد. حتا اگر هیچ‌گاه همکاری هنری‌ بین من و او اتفاق نیافتد، من تا ابد این برادر بزرگ‌تر و هنرمند را می‌ستایم و امیدوارم او نیز هم‌چنان و همیشه با برادر کوچک‌ترش در ارتباط باشد.ا

*
سال 88 برای من آغازگر یک دوستی و برادری بود که برای همیشه طعم دل‌نشین‌اش به یادم خواهد ماند.ا

*
آرزو می‌کنم روزی هم، آن‌ها که با نام «مهرداد آسمانی» مشکل دارند و مغرضانه او را مورد هجوم و حمله قرار می‌دهند، با هنر و شخصیت او منصفانه برخورد کنند و او را بهتر بشناسند.ا

*
مهرداد در سال 89 آلبوم جدیدی خواهد داشت با ترانه‌های«ایرج جنتی عطایی». پس از بزرگانی چون زویا زاکاریان و شهیار قنبری، حالا ایرج جنتی عطایی به موسیقی و صدای مهرداد اعتماد کرده است و واژه‌ها را به دست ملودی‌آفرین او سپرده، مطمئن هستم که آلبوم زیبا و متفاوتی خواهد بود مثل همیشه. امیدوارم مهرداد در هر عرصه‌ای که قدم می‌گذارد موفق باشد.ا

چهاردهم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی

تقویم ایرانی - سال 1389

2010-03-23T14:19:00.000-07:00

پاییز و زمستان

تقویم ایرانی - سال 1389

2010-03-23T13:48:00.000-07:00

بهار و تابستان

New Album

2010-02-27T11:45:00.000-08:00

ایرج جنتی‌عطایی و مهرداد آسمانی، هم‌ترانه در آلبومی تازه

اتفاق مهمی‌ست و بس خوشایند و خجسته. می‌توان گفت سرزمین ترانه، بر نیمکت انتظار به تماشا نشسته است تا نخستین لحظه‌های تولدی شیرین را شاهد باشد ... این بهترین خبر را به چه شیوه‌ای باید رساند؟

*
شاید بهتر آن باشد که بگویم در زمستان‌خوابی‌ی ترانه، آن‌گاه که واژه‌ها و مضامین، همه‌ تکراری‌ست، طنینی خوش‌رنگ، تصویر یک‌نواختِ تکرار را پاره می‌کند و پیکرترانه در گل‌واژه‌هایی تازه تکثیر می‌شود و شیفته‌گان ترانه را در پشت انتظاری خوش‌تپش مبهوت می‌کند.ا

*
قاصدک خوش‌خبر با زیباترین پیام از راه می‌رسد:ا

*
ا«ایرج جنتی‌عطایی» روشن‌ترین ستاره‌ی ترانه، بار دیگر با ‌واژه‌های نورآگین خود، به زنده‌گی من و تو نور می‌پاشاند.ا

*
ا«مهرداد آسمانی» نجیب‌ترین چشمه‌ی ملودی و صدا، بار دیگر با نسیم ساز و آواز خود، گوش‌ها را نوازش می‌دهد.ا

*
و اینک، این دو هنرمند برای نخستین بار، باهم، درکنارهم، همراه‌هم، هم‌ترانه می‌شوند تا درخشان‌ترین اندیشه و کلام را به‌همراهی زلال‌ترین نوا و آوا، در یک آلبوم تازه، به من و تو پیشکش کنند.ا

*
وقتی این خبر خوش را شنیدم باورم نشد. به همین دلیل با خالقین این آلبوم تازه تماس گرفتم و آن مهربانان این خبر را تایید کردند.ا
*
ا«ایرج جنتی‌عطایی» و اندیشه‌اش و آثار هنری‌اش نیازی به معرفی ندارد. ایشان سال‌هاست که به‌قول خودشان«ترانه‌ها را بر دوش خسته کشیده‌اند» اما با روحیه و ذوقی خسته‌گی‌ناپذیر هم‌چنان به آفرینش زیبایی ادامه می‌دهند و زنده‌گی ما را زیباتر می‌سازند.ا

*
ا«ایرج جنتی‌عطایی» هنرمندی‌ست همواره متعهد، این تعهد هم در دیدگاه و نوع رفتار اجتماعی‌اش درقبال سرزمین مادری دیده می‌شود و هم درقبال شیوه‌ی ارایه‌ی هنرش. اگر نظری بر گذشته‌ی هنری ایشان داشته باشیم به‌وضوح می‌بینیم که ایشان فقط با چند هنرمند محدود هم‌کاری داشته‌اند، با کسانی که هنرشان را باور دارند، با «واروژان»، «بابک بیات» و تعدادی اندک از هنرمندان. گمان نمی‌کنم کسی به یاد داشته باشد که «ایرج جنتی‌عطایی» به هر تازه‌آوازخوان بی‌استعدادی، به‌خاطر پول، ترانه داده باشد.ا

*
ایرج جنتی عطایی، همواره همکاران‌اش را خود انتخاب کرده و با این کار، کلام‌ و احساس‌اش را دراختیار هرکسی قرار نداده است. تعهد هنری ایشان تا بدان‌جاست که در سال‌های اخیر حتا از دادن ترانه به یکی از همکاران قدیمی‌اش امتناع ورزید و دلیل آن‌را اختلافات سیاسی ذکر کرد و تا به‌ اکنون نیز بر اعتقاد خود پای‌بند بوده است.ا

*
اگرچه که ترانه‌های ایرج جنتی‌عطایی، خاطره‌ساز بسیاری از زنده‌گی‌های مردم ما بوده است، اما من در این مجال، از خاطره سخن نمی‌گویم که به‌گمان من، خاطره‌سازی، بخش بسیار کوچکی از هنر ترانه است. چه بسا هستند ترانه‌هایی که از تکنیک ترانه و ارزش هنری، بی‌بهره بودند اما به دلایلی به‌ویژه بعد از فاجعه‌ی بهمن‌ماه 1357، شنیدن‌شان باعث یادآوری سال‌های خوبی و خوشی بود. بنابراین ویژه‌گی خاطره‌سازی ترانه، حُسن ترانه محسوب نمی‌شود.ا

*
آن‌چه که از ترانه‌های ایرج جنتی‌عطایی در همه‌ی این سال‌ها به‌جا مانده، نه فقط خاطره که بخش بزرگی از آثار ایشان را زیبایی واژه و معنا، تازه‌گی مضمون، خلاقیت در ارایه‌ی کلام و بهره‌وری مبتکرانه از آرایه‌های ادبی به‌ویژه در مضامین سیاسی و اجتماعی و استفاده‌ی درست از تکنیک ترانه تشکیل داده است.ا

*
این‌همه را نگفتم که از ایشان تعریف کرده باشم، آثار ایشان، دلیل گفته‌های من است و همین آثار هستند که بزرگی ایشان را در هنر ترانه ثابت می‌کنند. من پیش از این نیز گفته‌ام و بازهم تاکید می‌کنم که به باور من، در پرداخت مضامین سیاسی و اجتماعی و خلاقیت در این زمینه، هیچ ترانه‌سرایی به جایگاه«ایرج جنتی‌عطایی» نمی‌رسد.ا
*
ا«مهرداد آسمانی» اما داستان دیگری‌ست. مهرداد نه‌تنها صاحب یکی از درخشان‌ترین ذوق‌ها واستعدادهای هنری‌ست و هنرمندی بسیار متعهد است که صاحب یکی از نجیب‌ترین و سپیدترین قلب‌های انسانی نیز هست. او به معنای واقعی یک انسان با خصایل والای انسانی و شرافت شخصی و حرفه‌ای است.ا

*
مهرداد که شیوه‌ی موسیقی و آوازش را با آلبوم «جادوی‌عشق» تغییر داد و روند تازه‌ای درپیش گرفت، با انتشار هر آلبوم، خلاقیت و استعداد خود را بیش از پیش به همه‌گان نمایاند. پس از آلبوم«جادوی‌عشق»، آلبوم‌های «آخرین‌خبر»، «عکس‌فوری»، «مانیفست» و تک‌ترانه‌های ا«کیوکیوبنگ‌بنگ»، «شب‌سپید»، «شک‌می‌کنم» و نیمه‌ای از آلبوم «شب‌سپید» که موسیقی و صدای مهرداد را با خود دارد، شاهدان استعداد و خلاقیت هنری مهرداد هستند.ا

*
مهرداد دوسال اخیر را در سکوت به‌سر برد و به هیچ حرف و شایعه و خبری نیز در این زمینه اهمیت نداد چرا که کار بسیار مهم‌تری داشت. مهرداد در این دو سال سکوت، در تدارک یک کار بزرگ بود، کاری بزرگ‌تر از کارهای چند سال اخیرش. او به‌جای پرداختن به حرف ‌وحدیث‌ها و برگزاری کنسرت‌های ناموفق و کم‌جمعیت و مصاحبه‌های مکرر و بیهوده، همراه با «ایرج جنتی عطایی» به آفرینش آثاری پرداخت که بی‌شک تحول بزرگی در صنعت ترانه خواهد بود.ا

*
و حالا دو خالق اثر، دو هنرمند متعهد و خلاق، همراه هم هستند تا زیباترین‌ ترانه‌ها را به مردم‌ سرزمین‌شان پیشکش کنند و چه شنیدنی خواهد بود این کار تازه و چه اتحادهنری خوشایندی‌ست اتحاد این دو هنرمند متعهد. به‌نظر می‌آید که این تیم تازه‌ی هنری، تیمی بسیار نیرومند است. اکنون باید انتظار کشید و دید که با انتشار انواع آلبوم‌های تازه در سرزمین ترانه، کدام خالقین اثر وزنه‌ی سنگین‌تری هستند و ذوق و خلاقیت بیش‌تری دارند و می‌توانند ترانه را به جلو ببرند. ا

*
از تعداد ترانه‌ها و مضامین آن‌ها در این آلبوم تازه و نیز شیوه‌ی کار و تنظیم‌کننده‌ی آهنگ‌ها، درحال حاضر اطلاع دقیقی ندارم، اما در آینده‌ی نزدیک، با خالقین اثر تماس خواهم گرفت و اطللاعات بیش‌تری از این آلبوم را در اختیار شما قرار خواهم داد.ا

هشتم اسفندماه 1388 خورشیدی

موسیقی در غربت

2009-11-22T11:00:00.000-08:00

مهرداد در یک گفت‌وگوی تلویزیونی

هفته‌ی گذشته «مهرداد آسمانی» در یک گفت‌وگوی تلویزیونی حضور یافت و مواردی را در راستای موقعیت موسیقی درغربت، عنوان کرد.ا

*
این گفت‌وگو که در جریان دریافت حمایت‌های مردمی به تلویزیون‌های«ایران»، «پن» و «لایو» انجام شده بود، مهرداد را در کنار خانم‌ها«ماندانا شب‌خیز»، «ژاکلین» و «لیدا محقق» نشان می‌داد درحالی‌که مهرداد با حالتی طنزآمیز به بیننده‌گان می‌گفت: «از من می‌شنوید به این تلویزیون‌ها کمک نکنید!!» ا

*
مهرداد با یادآوری سال‌های گذشته و تلویزیون‌های ایرانی شبانه در لس‌انجلس یادآور شد که آن دوران را را خیلی بیش‌تر دوست می‌دارد چون دورانی بود که اوضاع موسیقی و تلویزیون‌ها خیلی خوب بود و وابسته‌گی‌های درونی و بیرونی کمتر و روابط راحت‌تر بود.ا

*
خانم ژاکلین گفت که در آن زمان تلویزیون‌ها محدود به لس‌انجلس بود ولی الان این تلویزیون‌ها جهانی شده و خواه ناخواه زحمت‌اش نیز بیش‌تر شده است، یعنی این‌که: هرکه بام‌اش بیش، برف‌اش بیش‌تر!ا

*
مهرداد اما هم‌چنان بر این باور بود که آن دوران، دوران بهتری بود و در ادامه‌ی سخنان‌اش افزود: «حرف شما هم درسته، اما این برفی که بیش‌تر آمده، فقط زحمات را بیش‌تر کرده، برفی نبوده که نتیجه‌ی خوبی داشته باشه. شما به کمپانی‌های موسیقی نگاه کنید! به کنسرت‌ها نگاه کنید! به تلویزیون‌ها نگاه کنید! ببینید کدام دوران بهتر بود؟»ا

*
مهرداد گفت به یاد دارد که تلویزیون«جنبش» که در آن دوران، درهفته یک ساعت برنامه پخش می‌کرد، برای این یک‌ساعت، چندین روز کار می‌کردند و زحمت می‌کشیدند تا برنامه‌ی خوبی پخش کنند و در نتیجه اگر قرار بود که ویدیویی در برنامه پخش شود، هر ویدیویی را پخش نمی‌کردند و پخش ویدیوها ضوابطی داشت. درحالی‌که الان تلویزیون‌ها اگر ویدیو پخش نکنند خیلی بهتر است.ا

*
مهرداد هم‌چنین گفت: «من به کسانی که تازه صاحب تلویزیون شدند کاری ندارم، اما آنانی که سی سال در کار تلویزیون و رسانه بودند، بسیار زحمت کشیدند و اگر حمایت مردمی نداشته باشند، ناچار می‌شوند که حمایت شخصی بگیرند، درست مثل کار ما. وقتی که آلبوم‌های موسیقی از حمایت مردمی بی‌بهره باشد، خواننده ناچار می‌شود در جاهایی بخواند که دوست نمی‌دارد در آن مکان‌ها برنامه اجرا کند، اما مجبور به این کار می‌شود.»ا

*
مهرداد ادامه داد: «دوستانی که جلوی دوربین تلویزیون‌ها می‌نشینند باید تعارف را کنار بگذارند و واقعیت را بگویند. الان هیچ‌کدام از کمپانی‌ها، آلبوم هیچ خواننده‌ای را نمی‌خرند، فرقی هم نمی‌کند که خواننده چه کسی است، خواننده‌ی بزرگ و کوچک هم وجود ندارد چون الان همه‌ی خواننده‌ها یک‌سطح شده‌اند. بنابراین کمپانی‌ها هیچ آلبومی را از هیچ خواننده‌ای نمی‌خرند، چون توان خریدن آلبوم را ندارند. آلبوم‌ها پس از انتشار، یا کاپی می‌شوند و یا روی اینترنت می‌روند و هیچ بهره‌ای به کمپانی‌ها نمی‌‌رسد، بنابراین نمی‌خرند.ا

*
اوضاع کنسرت‌ها هم که مشخص است و لازم نیست من چیزی در این باره بگویم، می‌توانید آمار کنسرت‌ها را از کنسرت‌گذاران بگیرید. بنابراین ما نباید خودمان، سر خودمان را کلاه بگذاریم ، باید با این واقعیت روبه‌رو شویم که موسیقی در غربت، دارد به بن‌بست می‌رسد، تا زمانی‌که با این واقعیت روبه‌رو نشویم، نمی‌توانیم راه چاره‌ای برای‌اش پیدا کنیم.»ا

*
مهرداد در باره‌ی هنرمندانی که از سال‌های دور از ایران خارج شدند و در لس‌انجلس با کار و زحمت زیاد موسیقی را زنده نگاه داشتند گفت:ا
*
ا«هنرمندان عزیزی که بعد از انقلاب 57 از ایران خارج شدند، در این سی سال به معنای واقعی در این‌جا زحمت کشیدند و تلاش کردند تا توانستند موسیقی را تا بدین جا حفظ کنند. این هنرمندان در شرایطی بسیار محدود و با دشواری آلبوم منتشر کردند و کنسرت برگزار کردند و همان آلبوم‌ها بود که به ایران می‌رفت و مردم از موسیقی این هنرمندان استفاده می‌کردند.ا
*
این هنرمندان و آلبوم‌های‌شان، صدای‌شان و موسیقی‌شان در ایران قاچاق بود، یعنی خواننده‌های مقیم لس‌انجلس در ایران از تریاک هم قاچاق‌تر بودند. بنابراین با همین جمعیت ایرانی محدود در خارج از کشور و با شرایطی سخت کار کردند و بعد از سی سال همه به این‌جا رسیدیم که هیچ کمپانی توان خریدن آلبوم‌ها را ندارد!!ا
*
بنابراین موسیقی و هنرمندان نیاز به حمایت‌های مردمی دارند تا کار روال عادی پیدا کند و آثار بهتری عرضه شود. به همین شکل، تلویزیون‌ها هم برای این‌که به منظره‌ی بهتری برسند نیاز به حمایت مردم دارند که به جاهای غیرمردمی پناه نبرند.» ا
*
*

یکم آذرماه 1388 خورشیدی
*

گفت‌وگويی متفاوت با مهرداد - بخش سوم

2009-07-25T06:25:00.000-07:00

گفت‌و‌گوی چهارپايگاه اينترنتی با مهرداد

بخش سوم

#٭

دلکده: در مقايسه با سال‌های گذشته، توليد موسیقی در خارج از ايران سير نزولی داشته كه دلايل مختلفی هم برای آن ذكر می‌شود، پرسش من اين است كه عواقب اين سير نزولی به كجا خواهد انجاميد؟

٭
مهرداد: حتمن توليد موسیقی در خارج از كشور سير نزولی داشته. عوامل اين سير نزولی اول سايت‌های دانلود موسیقی، دوم كاپی قاچاق و سوم توليد بد و يا متوسط توسط كسانی ‌كه اين كار را به خوبی بلد نيستند، است. آينده‌ی درخشانی در انتظار موسیقی خارج از كشور نخواهد بود.ا

٭
توليد كمپانی‌های موسیقی تقريبن به صفر رسيده، آلبوم هيچ هنرمندی را نمی‌خرند، چرا كه قدرت خريدشان با توجه به درآمد تقريبن صفرشان كم شده. وقتی كمپانی قدرت خريد نداشته باشد آوازخوان، شاعر و آهنگ‌ساز نيز قدرت توليدشان را از دست می‌دهند. اگر كار تازه هم توليد می‌شود حتمن هزينه‌اش را خود آوازخوان تقبل می‌كند و هيچ درآمدی نيز از توليد اين‌كار ندارد، فقط تلاش می‌كند ويترين كار هنری‌اش را تازه نگه دارد.ا

٭
آوازخوان بايد با اجرای چندين كنسرت تازه، به بخشی از پولی كه خرج كرده برسد. حالا خودتان حدس بزنيد با توجه به هزينه‌ی سنگينی كه برای زنده‌گی روزمره لازم است كار به كجا خواهد كشيد!؟
٭

به نظر می‌رسد هنرمندان بايد در كنار كار هنری‌شان به كار ديگری نيز بپردازند تا بتوانند با كسب درآمد از كار دوم، زنده‌گی كنند و با درآمد كنسرت‌ها به ضبط آلبوم بپردازند. از بين بردن موسیقی در غربت همان طرحی‌ست كه چندی پيش عرض كردم توسط نظام مردم‌كُش پياده شد و شك نكنيد وقتی خيال‌شان از بابت توليد خارج از كشور راحت شد، هنرمندان داخل كشور را هم سروقت سركوب خواهند كرد.ا
٭

وقتی موسیقی در غربت را به‌کلی نابود كردند آن‌وقت نيازی هم به توليد داخلی نخواهد داشت و هر کسی كه اسم ترانه و موسیقی پاپ را بياورد را سنگ‌سار خواهند كرد.ا
٭

تنها راه نجات موسیقی در غربت، مقابله با سايت‌های دانلود و آگاه كردن مردم از عواقب كاپی غيرمجاز و زيان‌هايش برای هنرمندان خواهد بود. اميدوارم با همت هنرمندان و مردم از اين راه سخت گذر كنيم.ا
×
دلکده: آيا ضبط ترانه‌های ملی- ميهنی و ترانه‌های سياسی در شرايطی كه اينك در آن قرار گرفته‌ايم می‌تواند در حمايت از بچه‌های ايران موثر باشد؟ هنرمندان ما در چنين شرايطی بايد چه كاری انجام بدهند كه فقط اين‌كه بگويند «او هم كاری كرده است» نباشد، چه كاری بايد انجام بدهند كه نام‌شان به‌عنوان يك هنرمند متعهد و تاثيرگذار در تاريخ ثبت شود؟ و هنرمندان هر كشوری به‌جز ايران، اگر چنين اتفاقی برای‌شان می‌افتاد چه كار می‌كردند؟
٭

مهرداد: ضبط ترانه‌های آزادی‌خواهانه یکی از راه‌كارهای حمايت از بچه‌های ايران است. گفتم كه بايد ترانه‌هایی باشند كه برای نظام توليد خطر بكنند، ترانه‌هایی كه درد دل امروز بچه‌های ميهن باشد.ا
٭

اما من پيشنهادی دارم برای همه‌ی هنرمندانی كه اين روزها كاری جز حمايت از مردم ايران ندارند. من پيشنهاد ‌می‌كنم اگر ‌می‌خواهيم در كنار بچه‌های ميهن باشيم و تاريخ، روزی از اين رخداد بزرگ در جهت كمك به آزادی ميهن ياد كند، با اعلام تاريخ مشخص همه به ايران بياييم.ا
٭

فكرش را بكنيد كه رسانه‌ها اعلام كنند كه يك هواپيما در اين تاريخ در فرودگاه تهران به زمين خواهد نشست كه در اين هواپيما هنرمندان محبوب مردم ايران حضور دارند. برای قرار گرفتن در صف اول تظاهرات آزادی‌خواهان و برای مبارزه با ظلم و ستم به ايران سفر كرده‌اند و همه‌ی خطرهای احتمالی را به جان خريده‌اند تا در كنار مردم باشند.ا
٭

من به شما قول می‌دهم هيچ حرکتی و ضبط هيچ ترانه‌ای به اندازه‌ی اين حضور آزادی‌خواهانه تاثير نخواهد داشت. اين زيباترين و صادقانه‌ترين و مردمی‌ترين حرکتی‌ست كه هنرمندان دور از وطن برای مردم‌شان و برای آزادی ميهن‌شان می‌توانند انجام دهند.ا
٭

من گمان نمی‌كنم هنرمندان هيچ كجای جهان سكوت می‌كردند و به صف مبارزاتی مردم كشورشان نمی‌پيوستند. شك ندارم كه هنرمندان همه جای جهان با استفاده از شهرت و محبوبيت و خلاقيت‌شان می‌توانند مهم‌ترين نقش را برای آزادی ميهن‌شان بازی كنند.ا

×
دلکده: مهرداد جان! شما هنرمندی هستيد كه در جنگ ايران و عراق برای وطن‌تان جنگيديد كه اين سبب بالاتر رفتن ارزش‌های انسانی شماست، چون فقط حرف نزديد، بلكه مردانه وارد ميدان كارزار شديد و از خاك سرزمين‌تان در مقابل دشمن دفاع كرديد. و نيز هنرمندی هستيد كه از همان آغاز كار هنری‌تان هميشه در صحنه‌ی ‌فعاليت‌های سياسی حضور داشتيد و نه فقط در شرايط ويژه برای وطن‌تان و مردم‌تان ترانه خوانديد و فعال بوديد، بلكه كار هنری‌تان را هميشه به همين روال پيش برديد و در بيش‌تر تجمعات و گردهمایی‌های سياسی حضور داشتيد. از ديدگاه هنرمندی مثل شما كه عشق به وطن‌اش را به شكل عملی نشان داده، بهتر است چه نوع تفكری بر ايران حكومت كند؟
٭

مهرداد: وقتی از جنگ ايران و عراق حرف می‌‌زنيد به ياد جوانانی كه از خاك ميهن‌شان و از ناموس‌شان دفاع كنند و به ياد مادران داغدار و بچه‌های يتيم، اين همه مفقودالاثر، اين همه معلول جنگی می‌‌افتم كه برای خاك وطن‌شان چه كردند. من اصلن كاری نكردم كه خودم را وطن‌پرست بنامم. سال‌ها پيش جوانان وطن با خون‌شان از خاك وطن دفاع كردند و امروز با خون‌شان بايد از حق خودشان دفاع كنند. انگار سرنوشت جوانان ايران و مادران‌شان خون‌دادن و داغداری‌ست!!ا
٭

كمترين حق مردم ايران آزادی‌ست. كشور تك‌حزبی، حتمن كشور آزادی نخواهد بود. بايد احزاب آزادانه حق فعاليت و اظهار نظر داشته باشند. بايد نماينده‌گان واقعی مردم در راس كار قرار بگيرند. بايد اديان حامی حقوق واقعی مردم باشند و رهبران‌شان كه مورد اعتماد مردم هستند. چشم‌شان را به روی حقيقت نبندند تا مبادا کسی به نام دين و خدا به حقوق مردم تجاوز كند. دين را وسيله نكند تا حق نفس كشيدن را از مردم سلب كند.ا
٭

بايد همانند تمامی كشورهای پيشرفته‌ی‌ جهان آزادی رسانه‌های تصويری و نوشتاری را در كشورمان تجربه كنيم. زندان‌ها را فقط برای كسانی كه به حقوق مردم تجاوز می‌كنند بسازند نه برای كاربلدان و روشن‌فكرانی كه هدف‌شان خدمت به كشور است. بی‌كاری و اعتياد را ريشه‌كن كنيم با شناخت و كشف استعدادهای سرشاری كه می‌تواند برای كشورمان افتخار بيافريند، امكان رشد اقتصادی و فرهنگی برای كشورمان فراهم كنيم.ا

با كشتار مردم و سركوب استعدادها هرگز به روشنایی نخواهيم رسيد.ا

×
دلکده: شما انسان بسيار متواضعی هستيد كه ‌می‌‌گوييد كاری برای وطن نكرده‌ايد درحالی‌كه شما هم جزو همان جوانانی بوديد كه با حضورتان در جبهه‌ی جنگ از خاك ميهن‌تان و از مردم‌تان دفاع كرديد و اين عمل شما بسيار ارزش‌مند است چرا كه در رهايی ايران از دست دشمن و دفاع از خاك ميهن‌تان به‌طور مستقيم و عملن سهيم بوده‌ايد و نه فقط با حرف و كلام.ا

٭
آيا فكرمی‌‌كنيد پيروزی يا حضور آقای موسوی، سبب تغييرات اساسی درسيستم حاكم بر ايران خواهد شد؟ يا اين‌كه آقای موسوی بهانه‌ای برای دهن‌كجی مردم به نظام حاكم است؟
٭٭

مهرداد: انتخاب و يا حضور آقای موسوی هيچ تغيير اساسی در كشور به‌وجود نخواهد آورد. آقای موسوی هيچ حرکتی خلاف نظام جمهوری اسلامی نمی‌تواند بكند. تصميم گيرنده‌ی نهایی رهبر است كه با حمايت سپاه پاسداران و بسيج و شورای نگهبان، عملن هيچ اختياری را به رييس جمهور نخواهد داد و اگر خلاف نظر رهبری حركت كند حتمن به تير غيب گرفتار خواهد آمد.ا
٭

به ياد داشته باشيد كه آقای موسوی نيز خودش از حاميان نظام است و در سخنرانی‌هايش بارها شنيده‌ايد كه خود را مطيع رهبر می‌داند و اين یعنی احمدی‌نژاد يا هر كس ديگر. پس تفاوت زيادی بين آقای احمدی‌نژاد و آقای موسوی نمی‌بينم و به نظر می‌رسد كه مردم جان به لب شده‌اند و به زبان و روش خودِ نظام دارند با اين نظام مبارزه ‌می‌كنند.ا
٭

وقتی می‌گويم به زبان خودشان یعنی اين‌كه حرفی از تغيير نظام نمی‌زنند، مرگ بر جمهوری اسلامی نمی‌‌گويند و یکی از خودشان را انتخاب كرده‌اند و می‌جنگند. اين هوشمندانه‌ترين نوع مبارزه با رژیمی‌ست كه با شمشير دين و مذهب گردن ‌می‌زند، به هيچ‌كس هم رحم نخواهد كرد، خدا را وسيله ‌می‌كند و گردن می‌زند.ا
٭

پس به نظر می‌رسد مردم برای شروع مبارزه ‌می‌دانند چه ‌می‌كنند و زبان اين رژيم را بلدند.ا

دلکده: به نظر شما ايرانيان مقيم خارج از كشور در اين سال‌های غربت‌نشینی، رهبری كه به او اعتقاد داشته باشند را در خارج از ايران پيدا كرده‌اند؟
٭٭

مهرداد: متاسفانه در خارج از كشور به دلايل متعدد هيچ چهره‌ی موجهی برای رهبری وجود ندارد كه اكثريت مردم به او اعتقاد داشته باشند و از او پيروی كنند. چند دسته‌گی یکی ‌از عواملی‌ست كه باعث شده اتحاد ملی در خارج از كشور به‌وجود نيايد.ا
٭

مهم‌ترين بخش اين قضيه اين‌جاست كه هيچ‌كس موافق نظام فعلی نيست اما اتحادی هم در كار نيست. نااميد شدن مردم از چهره‌های سياسی، عدم اعتمادشان به رسانه‌ها، هنرمندان و سرخورده‌گی از كسانی‌كه بارها و بارها وطن را دكانی برای درآمد بيش‌تر كردند، باعث شده مردم به هيچ‌كس اعتماد نكنند، درحالی ‌كه كسانی بودند كه می‌توانستند گزينه‌‌ی خوبی برای اين رهبری باشند تا مردم، رسانه‌ها و هنرمندان را هدايت كنند، اما به دليل همان چند دسته‌گی هيچ‌وقت اين اتفاق نيفتاد.ا
٭٭

اين درحالی‌ست كه اتحاد ملی در خارج از كشور می‌توانست كمك بسياری به جنبش آزادی‌خواهی در ايران بكند. شايد تجربه‌ی‌غربت‌‌نشینی را نداشتيم و شايد هم غرور بيش‌از حد باعث اين چند دسته‌گی ‌در بين غربت‌نشينان شد.ا

×
دلکده: آيا از ديدگاه شما بازتاب‌های محافظه‌كارانه توسط مردم و رسانه‌ها و هنرمندان در خارج از كشور مشاهده شده است؟
٭

مهرداد: حتمن ديده شده. به نظر می‌رسد ترس از نظام در خارج از كشور بيش‌تر از داخل ديده می‌شود، از رسانه‌های تصويری گرفته تا هنرمندان و مردم. البته بايد عرض كنم درصد قابل توجهی هم هستند كه با جان و دل برای مردم و كشورشان دل می‌سوزانند. رسانه‌هایی هستند كه حقيقت را می‌گويند و ايرانی‌هایی هم هستند كه با جان و دل به تظاهرات می‌روند و می‌خواهند صدای فرياد مردم داخل كشور باشند.ا
٭

دلايل اين محافظه‌كاری نيازمند بحثی مفصل است كه حتمن روزی به آن خواهيم پرداخت. اما من گمان ‌می‌كنم مردم داخل كشور راه‌شان را پيدا كرده‌اند و با تبليغات غلط يا گمراه‌كننده از مسيرشان خارج نمی ‌شوند.ا
٭

اگر روزی منافع شخصی را فدای منافع ملی كرديم، بايد جشن بزرگی برپا كنيم و مطمئن باشيم قدمی بزرگ رو به آزادی كشور برداشته‌ايم.ا
٭

اين محافظه‌كاری كه شما به‌درستی به آن اشاره كرديد نشات گرفته از منافع شخصی‌ست كه مردم ايران هم بسيار هوش‌مندانه به آن پی برده‌اند.ا
××

دلکده: مهرداد عزيز! با سپاس بی‌‌كران از شما كه در كمال تواضع و صميميت و حوصله در اين گفت‌وگوی طولانی شركت كرديد و به پرسش‌های مطرح شده، با شهامت و با اعتماد به‌نفس كامل و بسيار هنرمندانه پاسخ گفتيد. برای شما هنرمند نازنين و خانواده‌ی‌ گرامی‌تان خوش‌رنگ‌ترين روزها را آرزومنديم. باز هم از صبر و حوصله‌تان سپاس‌گزارم.ا
٭

آنسه - سوم امرداد ماه 1388 خورشیدی

گفت‌وگويی متفاوت با مهرداد - بخش دوم

2009-07-25T05:55:00.000-07:00

گفت‌و‌گوی چهارپايگاه اينترنتی با مهرداد
*
بخش دوم

محمود بی‌تا - وبلاگ دادا:ا

*
محمود: با درود. شما به عنوان یک آهنگ‌ساز اکنون دوست می‌دارید با کدام آوازخوان خارجی و کدام آوازخوان هم‌سرزمین‌ات هم‌کاری داشته باشید؟

مهرداد: من به کار«جاستین تیمبرلیک» و هم‌چنین صدای زیبای«سلین دیان» علاقه‌ی زیادی دارم، هرچند شاید که «جاستین» و سبک تازه‌ی این سبک میوزیک، ادامه‌ی راه«مایکل جکسن» و الهام گرفته از موسیقی و هنر او باشد با این حال من کار«جاستین» را بسیار دوست دارم.ا

٭
همکاری با هنرمندان غیرایرانی حتمن میسر نیست، چرا که هنرمندان موسیقی‌دان ایرانی در خارج از کشور هیچ‌کدام‌شان شرایطی را فراهم نکردند که موسیقی پاپ ایرانی را به جهان معرفی کنند. شاید آقای«آرمیک» عزیز و آقای«روحانی» تا اندازه‌ای موفق شدند که نام ایران را در موسیقی جهانی مطرح کنند. اما این‌کار دنباله‌دار نبود و دیگر هنرمندان راه این عزیزان را ادامه ندادند، به همین جهت می‌گویم شرایط هم‌کاری با هنرمندان جهانی در حال حاضر برای ایرانی‌ها فراهم نیست.ا

٭
شاید استعدادهای داخل کشور در آینده‌ای دور بتوانند با کار زیاد و حکومتی که به هنر علاقه‌مند باشد و این استعدادها را در نطفه خفه نکند، این‌کار را انجام بدهند، مثل کشورهای ترکیه و هند که توانستند از این مرز گذر کنند. اما هم‌کاری با خواننده‌گان ایرانی را بسیار تجربه کرده‌ام. با آقای فرخ ترک‌زاده و خانم نوش‌آفرین در غربت این هم‌کاری آغاز شد تا به امروز که درخدمت‌تان هستم.ا
٭

به همه‌ی ساخته‌هایم افتخار می‌کنم و دوست‌شان دارم و به همکاران عزیزی که این آهنگ‌ها را اجرا کرده‌اند، خاطرات بسیاری دارم. اما در حال حاضر به دلایلی، که اصلن فرصت را مناسب برای توضیح بیش‌تر نمی‌بینم علاقه و انگیزه‌ای برای هم‌کاری با دیگر هنرمندان نازنین را ندارم. امروز تنها آوازخوانی‌که آهنگ‌های مرا می‌خواند«مهرداد آسمانی» است.ا
٭

شاید صدایی تازه و عاشق، به شرط تعهد اخلاقی و هنری به مردم سرزمین‌ام، مرا دوباره صاحب انگیزه کند که آهنگ‌هایم را به آوازخوانی دیگر بسپارم. شاید این صدای تازه از سرزمین مادری اوج گرفت، تا ببینیم چه خواهد شد.ا

محمود: شاید این سوال به نظر جدی نیاید. اگر مقداری پول در حد خرید یک ساندویچ و یک سی‌دی موزیک یا رفتن به سینما داشته باشید، خرج چه می‌کنید؟ سینما؟ سی‌دی موزیک؟ ساندویچ؟ البته با این توضیح که هم گرسنه هستید و هم سی‌دی موزیک بسیار پرفروش است و فیلم سینمایی هم بسیار معروف و روی پرده، شماره‌ی یک است.د
٭
مهرداد: شاید باید با کمی ملاحظه به این سوال شما پاسخ بدهم. اگر معیار پُرفروش بودن سی‌دی، و معروف بودن و روی پرده‌ یک بودن فیلم باشد، باید عرض کنم که من حتمن ساندویچ‌ام را خواهم خورد. پُرفروشی اصلن معیار درستی برای سنجش اهمیت کار هنری نیست. یادمان باشد که خانه‌های فساد همیشه از کتاب‌فروشی‌ها شلوغ‌تر هستند، پس نباید فکر کرد که معتبرترند.ا
٭

آسان پسندی جامعه یکی از مشکلات خالقین آثار سنگین و جدی‌ست که البته در آینده تنها چیزی که برای خالقین آثار و مجریان‌اش باقی می‌ماند همین کارهای جدی و سنگین است. پس اگر کمی پول داشته باشم و اثری جاودان و پُرمحتوا ولو این‌که کم‌فروش باشد و روی پرده‌، یک هم نباشد، شک نکنید پول‌ام را خرج آن کارزیبا و پُرمحتوا خواهم کرد. در غیر این صورت حتمن ساندویچ‌ام را خواهم خورد. ا
×

محمود: دوست داشتید جای کدام آهنگ‌ساز خارجی یا ایرانی بودید؟ به خودت به عنوان یک آهنگ‌ساز چه نمره‌ای می‌دهید از بیست؟

مهرداد: من كار
Quincy Jones , Sting , John Lennon , Bob Dylan
را بسیار دوست دارم و معتقدم هریک از این هنرمندان صاحب سبک هستند و تاثیری بزرگ بر موسیقی جهان داشته‌اند. اما به کار خودم هیچ نمره‌ای نمی‌دهم. من معتقدم که گذشت زمان و خاطره‌سازی شنونده با آثاری که در سال‌های اخیر تولید شده، به کار خالقین آثارنمره می‌دهد. اگر این آثار باقی بمانند و شنونده پس از گذشت زمان این کارها را فراموش نکند، یعنی این‌که خالقین آثار کارشان را درست انجام داده‌اند.ا
٭

من به کارهایی که در گذشته انجام دادم افتخار می‌کنم، اما به آن‌ها فکر نمی‌کنم، به آینده نگاه می‌کنم که چه خواهم کرد. به هر جهت آثاری که توسط من ساخته شده‌اند، برای‌ام عزیز و پُر از خاطره هستند اما هنوز، دیروز من هستند، اگر به دیروزم بسنده کنم و به فکر تکامل و تازه شدن نباشم حتمن نمره‌ی بدی خواهم داشت. باید دیروز من تمرینی برای فردای بهترم باشد که فقط با تلاش و زحمت فراوان می‌شود به فردای بهتر رسید.ا
×&

محمود: کدام کارگردان سینمای جهان را دوست دارید؟ چرا؟ کدام فیلم سینمایی در یاد و خاطرتان برای هميشه مانده است؟ شما سریال‌های تلویزیون را دنبال می‌کنید؟ نظرتان راجع‌به سریال مطرح و محبوب«لاست» چیست؟
٭

مهرداد:ا
Steven Spilbeg , Farncis Ford Copola
اسپيلبرگ را به‌خاطر نگاه و سبک متفاوتی که در ساخت فیلم‌هایش دارد بسیار دوست دارم.او از بیست‌ویک ساله‌گی کارش را شروع کرده، اولین فیلم موفق‌اش، فیلم معروف:ا
Jaw
بوده و از کارهای دیگر او می‌توان از این آثار نام برد:ا
Et , Terminator, Indiana Jones , Alien , War of the worlds , The teminal.
٭٭

فرانسیس فوردکاپولا را به‌خاطر اثر جاودانه‌ی«پدرخوانده» دوست دارم که با این فیلم یکی از اشکالات بزرگ جامعه را به تصویر کشید. کاپولا سه بار موفق شده جایزه‌ی اسکار را از آن ِخود کند.ا
٭

همه‌ی فیلم‌های«راکی» را هم دوست دارم که پیامی ویژه در تمام این فیلم‌ها نهفته است و آن هم ناامید نشدن، استقامت داشتن و حس پیروزی‌طلبی و عشق تمیزی که به همسرش دارد.امتاسفانه من سریال«لاست» را دنبال نکرده‌ام، در نتیجه نظری ندارم.ا
×

محمود: اگر بخواهید به این آوازخوانان نمره بدهید به عنوان یک آهنگ‌ساز، چه نمره‌ای از بيست می‌دهید؟ گوگوش؟ داریوش؟ ابی؟ فرامرز اصلانی؟ مارتیک؟ هاتف؟ هایده؟ معین؟ لیلا فروهر؟ شهره؟ نوش‌آفرین؟

مهرداد: من اصولن اهل نمره دادن نیستم و فکر می‌کنم صلاحیت نمره دادن به هم‌کاران‌ام را هم نداشته باشم. اما باید عرض کنم که هر کدام از خواننده‌گانی که شما نام بردید در سبک خاص خودشان موفق هستند. سبک کار«معین» را هرگز نمی‌شود با «داریوش» مقایسه کرد، اما هر دو در سبک خودشان بسیار موفق هستند و صاحب سبک.ا
٭

مرحوم«هایده» و خانم«شهره» دو سبک متفاوت در موسیقی را اجرا کرده‌اند و هر دو هم در سبک کاری‌شان موفق هستند. می‌خواهم به این نکته توجه کنید که به این راحتی نمی‌شود به آوازخوانان نمره داد. در ضمن معتقدم به صرف این‌که کسی آهنگ‌ساز باشد، صلاحیت نمره دادن به خواننده‌گان را ندارد.ا
×

محمود: کدام ترانه‌سرای ایرانی، را هم‌سو با احساس خود می‌بینید؟ به کدام شاعر معاصر ایرانی علاقه‌مندید؟
٭

مهرداد: ايرج جنتی‌عطایی، شهيار قنبری، زويا زاكاريان از هنرمندانی هستند كه من علاقه‌ی زيادی به ترانه‌های‌شان دارم. محمد صالح علا زبان بسيار متفاوت و درخشانی را در ترانه‌هايش استفاده كرده. مسعود امينی نيز از جمله كسانی‌ست كه من زبان ترانه‌هايش را دوست دارم.ا
٭

من معتقدم هنرمندانی كه نام بردم تركيبات تازه و زيبایی را به زبان فارسی اضافه كردند و دين فرهنگی‌شان را به مردم و سرزمين مادری‌شان ادا كرده‌اند. اشعار سهراب سپهری را بسيار دوست دارم.ا
×

محمود: مهرداد جان! شبكه‌ی تپش مدت‌ها بود ويديوهای خانم گوگوش را به هر دلیلی پخش نمی‌كرد، اما چند وقتی‌ست كه اين ويديوها را پخش می‌كند. شما كه همكاری نزديك و چندساله با گوگوش داشتيد و در ماجرای آن اختلاف جنجالی و پُر سروصدا هم حضور داشتيد بهترين کسی هستيد كه می‌توانيد در اين زمينه نظر بدهيد. نظر شما چيست؟ آيا گوگوش بعد از آن ماجراهایی كه اتفاق افتاد با شبكه‌ی تپش همكاری خواهد كرد؟

٭
مهرداد: با شناختی كه من از اين همكاری پنج ساله پيدا كرده‌ام بايد عرض كنم كه چنين اتفاقی نخواهد افتاد. زخم‌ها عميق‌تر از اینی‌ست كه به اين راحتی‌ها فراموش شود. زخم‌هایی كه بر تن هر دوی ما بر اثر ندانم‌كاری و سياه‌بازی اين آقايون به‌وجود آمد، اين زخم‌ها حالا حالاها خوب نمی‌شود.ا

٭
با وجود اين‌كه اصل درگيری به من مربوط نمی‌شد و تا پيش از اين ماجرا اختلافی بين من و اين آقايون وجود نداشت، وظيفه‌ی خودم دانستم تا در كنار هنرمند پيش‌كسوت‌ام بايستم و از حق ايشون دفاع كنم چرا كه می‌دانستم حق با هنرمندی‌ست كه از جانب او قرارداد امضا كرده بودند و قصد آزارش را داشتند.ا
٭

اين آقايون امتحان‌شان را درست و حسابي پس داده‌اند. من هرگز حرفی نمی‌زنم كه وجدانی و اخلاقی نباشد، همان‌طور كه قبلن هم گفتم احترام زيادی برای اين همكاری پنج ساله قايل هستم، پس بايد منصف باشم و حقيقت را بگويم.ا
٭

همه‌ی انسان‌ها شبيه به هم نيستند و هر کسی نقطه ضعف‌های خودش را دارد. پول يكي از برزگ‌ترين مشكلات جامعه‌ی هنری‌ست كه شايد برخي از دوستان با اين‌كه نياز چندانی به پول بيش‌تر ندارند اما هنوز نقطه ضعف‌شان را دارند و شايد خلاف اخلاق و بدون ملاحظه برای حفظ شخصيت خودشان دست به هر كاری بزنند و فكر كنند كه مردم يادشان می‌رود. دو تا آهنگ خوب ضبط کنی، در تی‌وی‌ها هم از سرو كله‌ات بالا بروند مردم چيزی نخواهند گفت يا اين‌كه مردم فراموش‌كار هستند يا اين‌كه اصلن به مردم چه ربطی دارد؟!؟

٭
اما در مورد اين هنرمند بايد عرض كنم كه ماجرا كاملن متفاوت است. انصافن و وجدانن ديده‌ام كه در اين موردبه‌خصوص، از اين نقطه ضعف‌ها ندارد. اگر همه‌ی جهان را تقديم‌اش كنند با اين آقايون همكاری نخواهد كرد، البته قبلن گفتم با شناختی كه من دارم.ا
٭

و جالب اين‌ است كه اصلن اين ماجرا هيچ ربطی به حضور يا عدم حضور من ندارد. اگر ده سال ديگر هم بگذرد و مهردادی هم در كار نباشد، اين اتفاق نخواهد افتاد. اين شناختی است كه من از اين همكاری پنج ساله پيدا كرده‌ام و اميدوارم كه اشتباه نكرده باشم.ا
٭

مردم هرگز اهانت‌های زشت و رفتار غم‌انگيز هيچ‌كسان را فراموش نخواهند كرد. اميدوارم هرگز لازم نباشد كه پرونده‌ی اين ماجرا دوباره باز شود كه يادآوری آن خاطرات بد و غم‌انگيز اصلن خوشايند نيست. من‌كه دوست ندارم، شما چه‌طور؟

٭
محمود: اميدوارم هيچ خاطره‌ی بدی دوباره تكرار نشود. با سپاس فراوان از شما مهرداد جان. ا

ادامه دارد...ا
×

بيستم تيرماه 1388 خورشیدی

تولدت مبارك

2009-07-16T13:46:00.000-07:00

مهرداد عزيز تولدت مبارك

×
يك آسمان شادباش‌های رنگين تقديم به مهرداد نازنين

بيست‌وپنجم تيرماه زادروز هنرمند باارزش سرزمين‌مان مهرداد آسمانی است

×
زادروز مهرداد عزيز را صميمانه به او شادباش ‌می‌گوييم و برای اين هنرمند پُرآوازه‌ی سرزمين‌مان روزهايی خوش‌رنگ‌تر و روشن‌تراز ديروز آرزومنديم.ر

×
بيست‌وپنجم تيرماه 1388 خورشيدی
×

گفت‌وگويی متفاوت با مهرداد

2009-07-16T12:58:00.001-07:00

گفت‌و‌گوی چهارپايگاه اينترنتی با مهرداد

مجله‌ی اپيزود، وب‌سايت راه‌من، وبلاگ دادا، وبلاگ دلكده

با سپاس بی‌كران از «مهرداد آسمانی» كه با وجود همه‌ی مشغله‌های حرفه‌ای و زنده‌‌گی، برای انجام اين گفت‌وگو صبر وحوصله‌ی فراوان نشان داد، ازطرف هرچهار پايگاه اينترنتی كه در اين گفت‌وگو حضور دارند، روز بيست‌وپنجم تيرماه، سال‌روز تولد مهرداد عزيز را به او صميمانه شادباش‌ می‌گوييم و روزهایی خوش‌رنگ‌تر و لحظاتی پُرثمرتر و پيروزی‌های بيش‌تر ‌برای اين هنرمند باارزش سرزمين‌مان آرزومنديم.ا

*
اين گفت‌وگو به دليل مفصل بودن، در دو بخش منتشرمی‌شود. تكه‌هایی از اين گفت‌وگوی جالب و خواندنی و متفاوت را در اين‌جا ‌می‌خوانيد و متن كامل اين گفت‌وگو را ‌می‌توانيد در مجله‌ی اپيزود بخوانيد:ا
*
×

مهرداد: حتمن لازم است اشاره كنم كه همان آثار ساخته شده با اجرای‌ استثنایی و بی‌نظير هريك از مجريان آثار، زودتر و راحت‌تر به دل شنونده يا بيننده می‌نشيند و اثرگذاری‌اش حتمن از چاپ در كتاب بيش‌تر خواهد بود. چه بسا شاعران و نويسنده‌گانی هستند كه آثارشان هرگز اجرا نشده و هرگز به شهرت نرسيده، با اين حال اين دليل نمی‌شود حقوق خالق اثر نديده گرفته شود.ا

*
اما مشكل بزرگ از جایی آغاز می‌‌شود كه پس از گذشت زمان، همان چهره‌ی نه‌چندان سرشناس كه امروز تبديل به يك قهرمان هنری شده (البته به واسطه‌ی همان افكار متفاوت و جلوتر از زمان نويسنده‌گان و خالقين اثر) گمان می‌كند كه اين حرف‌ها و يا افكاری كه بلندگوی خوبی برای انتشار آن‌ها بوده، متعلق به خودش می‌باشد و ناخودآگاه ژست‌های عجيب و غريب می‌گيرد، حرف‌های بزرگ‌تر از خودش می‌زند، جامعه هم ناآگاهانه همه‌ی اعتبار را به مجری اثر می‌دهد و همين می‌شود كه شما اشاره كرديد.ا

*
خالق اثر هم خوب می‌داند كه مجری افكارش و آثارش چه می‌كند و چه‌گونه می‌انديشد، به واسطه‌ی اين‌كه هميشه پشت صحنه بوده و به اندازه‌ی مجری آثار، طرفدار سينه‌چاك ندارد، يا مجبور به سكوت می‌شود و به دليل نياز مالی مجبور به ادامه‌ی اين همكاری می‌شود و يا راهی ديگر را انتخاب می‌كند و پشت سرش را هم نگاه نمی‌كند كه اين مورد دوم كمتر ديده می‌شود.ا
*
البته بايد قبول كنيم كه امروز جامعه آگاه‌تر از گذشته است. فرق بين «اجراكننده» و «خالق اثر» را می‌دانند. برای اين آگاهی بيش‌تر، خالقين آثار بسيار كوشيده‌اند تا جامعه را متوجه‌ی اين تفاوت بكنند. نمونه‌اش همين فيلم«سيمون» كه شما اشاره كرديد، كارگردان هوش‌مندانه به سوژه‌ای پرداخته كه جامعه را آگاه كند فرق بين مجری و نويسنده و خالق را به مردم بفهماند...ا
×
آندرو نيكل كه كارگردان و نويسنده‌ی اين فيلم هست حتمن خودش یکی از همين مجروحان هنری‌ست كه با ساختن اين فيلم، پيام‌اش را به مردم رسانده. برای همين است كه در مراسم اسكار به همه‌ی عوامل توليد اثر در رشته‌های مختلف جايزه می‌‌دهند. كارگردان و نويسنده را معرفی می‌‌كنند، سازنده‌ی موسیقی فيلم را در بخشی مجزا به مردم معرفی می‌‌‌كنند و فقط به بازيگر فيلم جايزه نمی‌دهند.ا
×
ا٭ - قبل از اين‌كه به مرحله‌ی افشاگری در رابطه با چهره‌های هنری برسيم، ابتدا بايد جامعه‌یی‌ پويا و آماده برای شنيدن حقيقت داشته باشيم و برای رسيدن به اين منظور بايد سخت كار كرد و ابزار لازم را نيز در دست داشت. بايد به اين حقيقت اعتراف كنيم كه از بابت كار رسانه‌ای و كارشناسانه، ما از جهان مدرن پنجاه سال عقب‌ايم. اگر در سرزمين مادری بوديم، اگر اين اتفاقات تلخ تاریخی برای ملت و كشورمان نمی‌افتاد و اگر نظامی مدرن و هم‌سو با جهان پيش‌رفته، بر افكار مردم حكومت می‌كرد شايد ما هم از اين مرزها عبور می‌كرديم.ا
*
افشاگری در رابطه با شخصيت هنرمندان يا چهره‌های مطرح یکی از كارهایی‌ست كه بايد انجام بدهيم، نياز به كار فرهنگی داريم، بايد تحول فرهنگی ايجاد كنيم. به نظرم هرکسی بايد از خودش شروع كند تا جامعه‌یی ‌حقيقت‌جو، و نه خرافاتی و بُت‌پرست داشته باشيم...ا
×
ولی ابتدا بايد جامعه آماده‌ی ‌عبور از مرزهای پنهان‌كاری و خرافات باشد كه آن‌هم با توجه به شرايط داخل كشور و خارج از كشور، رسمن عملی نيست. من كاملن با شما موافق‌ام كه بايد بچه‌های‌ بی‌گناهی كه برای خودشان بُت‌های پوشالی می‌سازند را آگاه كرد، بايد جلوی كج‌روی‌های جامعه را گرفت، اما قبول كنيد كه خیلی راه داريم تا به آن‌جا برسيم.ا
×
ا٭- گفتم كه حتمن لازم است كه نسل تازه از همه چيز باخبر باشد و كوركورانه دنبال هيچ‌كس راه نيفتد، اما هنوز مشكل فرهنگی در سرجای خودش باقی‌ست. من اصلن به مافيای هنری اعتقادی ندارم، كدام مافيا؟

امروز هركس از راه می‌رسد با چندهزار دلار، آوازخوانی كم‌نظير می‌شود و همين مثلن مافيا چه ‌می‌توانند بكنند؟ جلوی چه کسی را گرفته‌اند؟ خودشان از همان كسانی هستند كه با ديدن دلار هزار پشتك وارو می‌زنند. كدام مافيا؟ اين‌ها ادای مافيا را درمی‌آورند، جوجه مافيا هم نيستند. من فكر می‌كنم منظور شما رفيق‌بازی باشد، رفيق‌بازی می‌كنند و حقيقت را به مردم نمی‌گويند. من می‌پذيرم كه رفيق‌بازی هست...ا
×
مهاجران ايرانی در رسانه‌های غيرايرانی می‌بينند كه با چهره‌های سرشناس چه ‌می‌كنند. نسل تازه‌ی‌ همين مهاجران كه اين‌جا متولد شده‌اند، فرهنگی كاملن متفاوت با خانواده‌شان دارند. هرچند كه پدران و مادران ايرانی تلاش ‌می‌كنند كه زبان مادری و رسم و رسومات خوب ايرانی را به فرزندان‌شان بياموزند اما باز هم اين بچه‌ها در مدرسه، دانشگاه‌ها، مجلات، فيلم‌ها . راديو با فرهنگ كاملن متفاوت روبه‌رو ‌می‌شوند و بسيار آماده‌تر و امروزی‌تر فكر می‌كنند.ا
ا
نسل تازه هرگز به آن تلويزيونی كه افشاگری كرده بود زنگ نمی‌زند كه فحش‌های ناموسی بدهد. اینی كه فحش می‌دهد همان نسلی‌ست كه فرهنگ پنهان‌كاری و خرافه و بُت‌پرستی را به همراه دارد.ا
×
ا٭- من حاضرم از خودم شروع كنم. بايد به جایی برسيم كه شهامت از خود گفتن را داشته باشيم. به جای پرداختن به ديگران چرا از خودم شروع نكنم؟
×
اگر قرار باشد هركس بيايد و راجع به ديگری حرف بزند، برای ما كه مشكل فرهنگی داريم، به جای روشن‌گری و تحول فرهنگی، كار به تسويه حساب‌های شخصی و تشويق هرچه بيش‌تر جامعه به پشت سر هم‌ديگر حرف زدن و برای هم چاله كندن می‌كشد. جالب اين‌جاست كه تا کسی خودش، توسط چهره‌های مطرح مجروح نشده باشد به فكر روشن‌گری و تحول نمی‌افتد. اصلن باور نمی‌كند چنين اشكالی وجود دارد...ا
×
ا٭-...من اصولن روی کسی به اين ساده‌گی ‌خط قرمز نمی‌كشم، اما اگر كشيدم، هرگز به پشت سرم نگاه نخواهم كرد. در اين چند سالی كه از عمرم می‌گذرد با دو نفر به‌طور جدی قهر كرده‌ام و به‌قول شما «خط قرمز» كشيده‌ام كه تا آخر عمرم هم هرگز با آن‌ها روبه‌رو نخواهم شد، كه هردو هم برای‌ام بسيار عزيز بوده‌اند و هرگز دل‌ام نمی‌خواهد اتفاق بدی برای‌شان بيفتد، اما من با آن‌ها به آخر خط رسيده‌ام.ا
×
قبل ازاين‌كه به اين خط قرمز برسم، به خودم و به عزيزان‌ام فرصت‌های زيادی دادم. تلاش كردم با حرف‌زدن و توضيح‌دادن و توضيح‌خواستن، همه‌ی تلاش‌ام را برای حفظ دوستی بكنم تا دچار اشتباه نشده باشم و درنهايت به جایی رسيدم كه امروز برای شما تعريف كردم و به خودشان هم اعلام كردم كه ديگر باهم كاری نداريم. بدشان را نمی‌خواهم و دوست ندارم خبر بدی در موردشان بشنوم، اما به هيچ عنوان با آن‌ها روبه‌رو نخواهم شد.ا
×
خط قرمز برای من زمانی می‌رسد كه کسی به خانواده‌ام بد كند، قلب خانواده‌ام را بشكند. همه‌ی كسانی كه خانواده‌ی‌ مرا می‌شناسند می‌دانند كه بسيار مهربان و صمیمی هستند، ميهمان‌نواز و دل‌سوز هستند و آزارشان به کسی نمی‌رسد. هيچ چيزی در اين دنيا برای‌ام عزيزتر از خانواده‌ام نيست. با كمتر کسی معاشرت دارم، كمتر کسی را به حريم خانواده‌ام راه می‌دهم، ولی اگر کسی آن‌قدر برای‌ام عزيز بوده كه كنار خانواده‌ام بنشيند و محرم حريم خانواده‌ام باشد و كاری كند كه خانواده‌ام را برنجاند، هرگز با او كاری نخواهم داشت...ا
×
ا٭- ... در اين يك‌سال گذشته، چند بار به آنسه‌ی عزيز توصيه كردم ديگر در اين رابطه مطلبی ننويس و اين ماجرا را رها كن، وقت‌ات را برای كارهای مهم‌تر مصرف كن. با اين‌كه شاهد زحمات‌اش برای سايت«حرف» و پروژه‌های ديگری كه انجام داد، بودم و احساس‌اش را كاملن درك می‌كنم، هنوز معتقدم بايد اين ماجرا را رها كند و به كارهای جدی‌تر بپردازد.ا
×
معنی خاك‌غربت را داريوش، شهره، ابی، ليلا، شهرام شب‌پره، معين، بيژن مرتضوی و ديگر هنرمندانی كه خاك غربت روی شانه‌های‌شان نشسته است، خوب می‌دانند. در نتيجه طوری رفتار كرده‌اند كه هواداران‌شان هم می‌دانند كه غربت با آن‌ها چه كرده‌است. بارها جلوی چشم‌شان، سركيسه‌شان كردند. بارها ضبط آلبوم‌شان را متوقف كردند، تا تكليف يك‌كار و صد صاحب را روشن كنند. اين هنرمندانی كه نام بردم و ديگرانی كه نام نبردم خوب می‌دانند من چه می‌گويم.ا
×
بارها دستمزد كنسرت‌های‌شان را خوردند و آن‌ها چاره‌ای جز سكوت نداشتند. معنی بی‌پولی را هم چشيده‌اند. خوب می‌دانند كه نشست و برخاست با كسانی كه فقط بنابر اجبار، تحمل‌شان می‌كردند یعنی چه؟
×
شما نمی‌دانيد اين خاك غربت چه می‌كند!! صبر داشته باشيد! شايد يك‌روز فهميدند كه حضور من چه اهمیتی داشته است يا چه‌قدر بی‌اهميت بوده است. شايد هنرمندان ظاهرن خوش‌حال باشند ولی هرگز راضی نيستند. تفاوت خوش‌حال بودن و راضی بودن از زمين تا آسمان است...ا
×
طرح اين موضوع هم هدف‌مند و از بازی‌های قدیمی اين شهر است كه شايد برخی هنوز با اين بازی آشنا نيستند. من بهتر از هر کسی می‌‌دانم كه چه کسی پشت اين داستان است، می‌‌دانم از كجای قضيه هراس دارند كه اين‌گونه خود را به در و ديوار می‌كوبند.ا
×
من هرگز به کسی باج ندادم و نمی‌دهم، باج هم نمی‌گيرم، پس هركس كه پای‌اش را از گليم‌اش بيش‌تر دراز كند جلوی‌اش را خواهم گرفت، كما اين‌كه در طول اين سال‌ها به هيچ‌كدام‌شان باج ندادم تا قربان صدقه‌ام بروند و از كارهايم تعريف كنند.ا
×
من رفيق‌فروش نبودم و اجازه نمی‌دادم کسی از هنر و هنرمند و سوءاستفاده كند. من با کسی دست‌به‌ یکی نكردم و نخواهم كرد تا سر رفيق‌ام را كلاه بگذارم. پس کسی ‌كه منافع‌اش با حضور من به‌خطر افتاده، از روز مبادا می‌هراسد و با توجه به تماس‌های شبانه‌روزی كه با برخی از همين طرفداران دارد، احمقانه خط می‌دهد و خودش هم بی‌خبر است كه تعدادی از اين ايميل‌هايش را برای‌ام فرستاده‌اند و از همه چيز خبر دارم. همين جا به شما قول خواهم داد كه روزی همه‌ی‌ اين ايميل‌ها را در اختيارتان خواهم گذاشت.ا
×
قرار نيست كه هنرمندان به طرفداران يكديگر باج بدهند تا مورد لطف‌شان قرار بگيرند. من دَم کسی را نمی‌‌بينم تا از كيوكيو‌بنگ‌بنگ، آخرين‌خبر ومانيفست تعريف كنند. اصلن بدترين كارهای اجراشده را من ساختم، لطفن فراموش‌شان كنند و به آينده اميدوار باشند.ا
×
بازهم درحضور دوستان اينترنتی به آنسه‌ی عزيز توصيه می‌كنم اين ماجرا را رها كن! روی مبل خانه‌ات بنشين و اين «شو» را تا آخر تماشا كن. من آدم بی‌هوشی نيستم پس حرف مرا بپذير و با صبر و حوصله، نتيجه‌ی‌ رفتار غلط اين ‌بیخبران را ببين...ا
×
من به شما دوستانی كه وقت گذاشتيد و با من گفت‌وگو كرديد اعلام می‌كنم مطالب‌ دلكده هيچ ربطی به من ندارد، قلم و نظريات شخصی آنسه‌ی‌ عزيز است كه من با برخی از آن‌ها موافق‌ام...ا
×
ا...اين‌ها آرزو نكنند كه من حرف بزنم كه گفتنی برای‌شان بسيار دارم، اما حرمت نگه می‌دارم، به خودم و هم‌كاران‌ام احترام می‌گذارم، به حرفه‌ی موسیقی احترام می‌گذارم و جوابی به اين آدم‌ها نمی‌دهم. اين‌ها بايد آموزش ببينند كه حرمت نگه دارند و حداقل برای آثاری كه توليد شده، احترام قايل باشند. وظيفه‌ی هنرمندان است كه هواداران‌شان را آموزش بدهند كه با همكاران‌شان چه‌گونه بايد رفتار كنند. هوادارن كاری نكنند كه بيش از اين به هنرمند محبوب‌شان ضرر برسانند. اين‌ها نمی‌دانند با اين حرف‌ها فقط برای هنرمندشان دشمن درست می‌كنند. من توصيه می‌كنم به‌جای غرض‌ورزی و حرف‌های بيهوده، كاری كنند كه برای هنرمند آرامش و عشق به ارمغان بياورند، نه كينه و دشمنی. كاری نكنند كه هنرمندشان از اين ارتباط حاصله پشيمان شود...ا
×
ا٭-...اما اگر ترانه‌ای که فردای امروز را فریاد کند برای‌ام بنویسند با کمال میل ضبط خواهم کرد. امروز میهن در خطر نیست، بچه‌های میهن در خطرند. کسی به کشور من تجاوز نکرده، به بچه‌های کشورم و حقوق‌شان تجاوز شده، پس ترانه باید برای بچه‌های میهن نوشته شود نه برای وطن. از ستم و ستم‌گر باید خواند، از ظلم و مردم‌کُشی باید خواند. از خون نداهایی که کم‌ترین حق‌شان بازپس گرفتن رای‌شان بود، از این همه زندان و شلاق، از این همه مادر داغ‌دار، از این همه گردن‌کلفتی ستم‌گران باید خواند. امروز حرف حقوق مردم در میان است، از حق داشتن آزادی باید خواند.ا
×
باید ترانه‌ای را ضبط کنیم که از نظام ستم‌گر بگوید، از مردم تحت ستم حرف بزند، اگر در پی تولید کاری اثرگذار هستیم باید مستقیمن به ظلم ظالم بپردازیم. امروز نویسنده‌گان، پژوهش‌گران، سیاسیون مبارز و هنرمندان نقش بسیار مهمی را در هدایت جامعه به سوی هدفی ارزش‌مندتر و والاتر ایفا می‌کنند. پس باید هوش‌مندانه و بدون گرایش‌های سیاسی فقط به آزادی مردم ایران بیاندیشند. فقط از آزادی مردم باید خواند.ا
×
ا٭-... نقطه نظرهای شهیار نیز همان‌طور که در متن ترانه آمده است بسیار هوش‌مندانه و منطقی بود، در نتیجه زمانی‌که شهیار متن ترانه را برای‌ام خواند از وسعت افکار شهیار بسیار لذت بردم. موسیقی ترانه را به شکلی که شنیدید ضبط کردم که آن هم برای من شکل تازه‌ای داشت. موسیقی این ترانه که در بخشی از آن رپ کردم، با توجه به متن ترانه نوشته شده بود.ا
×
از خراب شدن بخش خبر و آگهی‌های دوبی، دروغ جلوه دادن کشتار میلیونی ورابطه‌ی اخم آقا با رای مردم. باید همین‌جا عرض کنم که همه‌ی اعتبار این ترانه متعلق به «شهیار قنبری» خواهد بود که شاعر ترانه است و من با موسیقی و صدای‌ام در انتشار این افکار از هیچ تلاشی دریغ نکردم.ا
×
ا٭- ...این افکار من و اعتمادی که به هنر همکاران‌ام و کار خودم داشته‌ام، باعث شد که اثری خلق شود که حتا دشمنان خالقین این آثار هم در مقابل این آثار، راهی جز سکوت نداشته باشند. اما اظهار نظر کردن در باره‌ی کارهای هنری توسط کارشناسان، این‌جا زیاد مرسوم نیست، حداقل به صورت عمومی مرسوم نیست، شاید در گوش‌هم، از هم تعریف کنند یا اگر با کسی هم‌کاری می‌کنند، از صبح تا شب از هم‌کارشان خوب بگویند و بعد از قطع این همکاری، دشمن خونی هم شوند و اگر فرصتی به دست آمد، نیشی هم به هم بزنند، اما نقد جانانه و به دور از بغض و کینه، این‌جا زیاد مرسوم نیست.ا
×
در غربت اظهار نظرکردن در مورد کار دیگر هنرمندان توسط رسانه‌ها هم بیش‌تر بسته‌گی به روابط آن هنرمند با آن رسانه دارد. اگر رابطه خوب باشد، مدام کفش‌های یک‌دیگر را برق خواهند انداخت و اگر روابط بد باشد آن‌گاه دیگری را به سر و روی‌ات می‌کوبند و چون هنرمندان، صاحب رسانه نیستند که مدام به سبک رسانه‌های امروز، با هم سوال و جواب کنند و یقه‌ی هم‌دیگر را بگیرند، راهی جز سکوت برای هنرمند خالق اثر باقی نمی‌ماند. به هرحال آینده و مردم حتمن قاضی‌های خوبی خواهند بود.ا
×
ا٭-... پس از ضبط ترانه‌ی «شب سپید» که دقیقن دو سال و نیم پیش و قبل از کنسرت«کداک» بود در مصاحبه با آقای «منصور سپهربند» با احترام اعلام کردم که دیگر آهنگی برای ایشان ندارم. در همان گفت‌وگو از دعوت به همکاری از هنرمند استثنایی کشورمان آقای«شماعی‌زاده» حرف زدم و در آلبوم«شب سپید» هم به‌جز «شک می‌کنم» و «شب سپید» که کاری قدیمی بود، من آهنگ دیگری در آن آلبوم برای ایشان نداشتم.ا
×
لازمه‌ی پیشرفت کار هنری را اول، درجا نزدن می‌دانم و دوم این‌که آوازخوانان با استعدادهای مختلف همکاری داشته باشند تا از خلق آثار تکراری دور شوند به شرطی که در انتخاب شعر و آهنگ دچار اشتباه نشوند، مخصوصن به کلام، بیش‌تر اهمیت بدهند، و هدف‌شان از ضبط ترانه، فقط این‌که کاری ضبط کرده‌باشند نباشد. آن‌وقت حتمن شاهد پیشرفت کار هنری خواننده‌گان خواهیم بود. برای پیشرفت کار هنری ایشان، حتمن لازم بود که با هنرمندان دیگری نیز همکاری داشته باشند، ضمن این‌که آهنگ‌های من هم در مقام مقایسه با آهنگ‌های دیگران قرار می‌گرفت. اشعار شاعران هم با هم مقایسه می‌شد و نتیجه‌ای زیبا و حقیقی حاصل می‌شد...ا
×
ا٭-...فراموش نکنید برای من نام و شهرت نویسنده مطرح نیست، بلکه محتوای کار برای‌ام اهمیت دارد. ولی باید قبول کنیم که در این سال‌ها هنوز جایگزین مناسبی برای بزرگان ترانه پیدا نکردیم. شاید کسانی باشند که من نمی‌شناسم اما تا به امروز هنوز ترانه‌ای در سطح کار بزرگانی که بیش از چهل سال است که می‌نویسند و هنوز هم خوب می‌نویسند، پیدا نکرده‌ام...ا
×
ا٭-هرکسی باید خودش بهتر بداند كه تا کجا اظهار نظر کند وجایگاه‌اش کجاست؟ من هم مثل شما از جایگاه گم‌شده‌ی بسیاری از این افراد بی‌خبرم. برای مردم، نظر کارشناسی «حسن شماعی‌زاده» ارزش دارد که سخاوت‌مندانه چندین بار در مصاحبه‌هایش به من لطف فراوان داشت، هنرمندی که خودش خالق این همه زیبایی‌ست.ا
×
نظر کسی که سوت هم بلد نیست بزند برای مردم ارزشی ندارد. با این حال من هم کاملن با نظر این آقا موافق هستم. ایشان باید از ابتدا با همکاران قدیمی‌شان همکاری می‌کردند. اما انگیزه‌ی من براي موافقت با این نظر، با انگیزه‌ی آقای مجری بسیار متفاوت است و هیچ ربطی به موسیقی و شناخت بیش‌تر و کمتر ازجنس صدا ندارد.ا

×
انگیزه‌ی موافقت‌ام را امروز نخواهم گفت ولی قول می‌دهم یک‌روزی به این سوال شما بازگردم و جوابی مفصل به این پرسش خواهم داد. این‌ها با این حرف‌ها، دنبال عکس‌العمل می‌گردند و بسیار کوشیده‌اند که مرا وادار به عکس‌العمل کنند. پرپر می‌زنند که حرفی از من در ارتباط با همکاران بشنوند تا آن‌طور که خود می‌خواهند از آن استفاده کنند.ا
×
فرید زلاند از دوستان من است و همیشه این دوستی توام با احترام از جانب دو طرف بوده. در این رابطه اصلن ایشان تقصری ندارند، ايشان برای تبلیغ کار تازه با رسانه‌ها گفت‌وگو می‌کنند و باید هم بکنند، ولی این بدان معنا نیست که قصد بی‌احترامی به همکاران‌شان را داشته باشند...ا
×
ا٭-...حرفه‌ای بودن یا نبودن رفتار هنرمندان همیشه زیر ذره‌بین جامعه بوده و هست، پس اجازه بدهید بیننده و شنونده خودش قضاوت کند و به رفتار آن هنرمند نمره‌ی قبولی یا ردی بدهد. آثاری که ضبط شده سرجای خودش است، شما این‌قدر حساس نباشید. شاید شرایط روحی و احساسی و یا حرفه‌ای هنرمند به‌گونه‌ای‌ست که بهتر است این‌گونه رفتار کند...ا
×

متن كامل اين گفت‌وگو در مجله‌ی اپيزود

بيستم تيرماه 1388 خورشیدی

انتخابات

2009-07-16T12:34:00.000-07:00

مهرداد: رای مردم‏‏‏، حرف اول و آخر است

مهرداد آسمانی در گفت‌وگویی با نادر رفیعی در تلویزیون امیدایران گفت: حرف مردم، رای اول و آخر است.ر

×
مهرداد که روز پنج‌شنبه در تلویزیون امیدایران حضور داشت، پیش از هر حرف و سخنی، متنی که نوشته بود را خواند. متن‌نوشته‌ی مهرداد از این قرار است:ر
×
به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی
×
با درود
برای منی که دور از وطن و شرایط سیاسی و اجتماعی آن زنده‌گی می‌کنم هیچ حقی وجود ندارد که اظهار نظر کنم و از بیرون گود در امنیت کامل و آزادی مطلق، دستورالعمل صادر کنم.ر
×
منی که حتا شهامت نزدیک شدن به خاک ایران را ندارم، منی که فقط برای آوازخواندن، آن‌هم از نوع اجتماعی-عاشقانه، نه حتا سیاسی اثرگذار ترک وطن کردم و هیج از درد امروز هم‌وطنان‌ام نمی‌دانم. منی که اسم خودم را هنرمند گذاشتم هرچند که بنا براین بوده که فرهنگ‌ساز باشم و اثرگذار، اما تبدیل به کبریت بی‌خطر شدم. منی که فقط برای درآمد بیش‌تر و مثلن محبوب بودن، هزار نمایش بازی کردم و هر لحظه بنابه مصلحت خودم، تغییر رنگ دادم و موج‌سواری را بر حقیقت‌گویی ترجیح دادم، چه باید بگویم؟ نظر من چه ارزشی دارد؟
×
شاید مردم ایران خوب می‌دانند که از من ِهنرپیشه‌ی مهاجر که از دردشان هیچ نمی‌دانم، انتظاری هم به‌جز سرگرم‌کردن و خواندن و رقصیدن نباید داشته باشند. شاید امیدشان به‌حق از امثال من به ناامیدی مبدّل شده و شاید به حقیقت‌مان پی برده‌اند. رسانه‌ها هم تکلیف‌شان کاملن مشخص است، پُراز حرف‌های قشنگ و تبلیغات وطنی خط دار. همه چیز حاضر است به‌جز حرف مردم که غایبِ همیشه است. پس من چه بگویم که از خودم خجل نباشم؟ برای وطن‌ام و مردم سرزمین‌ام چه کرده‌ام؟
×
با این حال شاید عذاب وجدان که برای وطن و مردم‌ام هیچ نکردم، باعث شود چند خط در مورد اتفاقات امروز ایران بنویسم. پس جسارت مرا ببخشید و این چند خط را تحمل کنید.ر
×
رای مردم را دزدیدند!!ا
انتخابات فرمایشی!!ا
اعتراض سراسری به انتخابات فرمایشی آقای احمدی‌نژاد و تحویل ریاست جمهوری به آقای موسوی!ا
×
آیا همه‌ی مشکلات مردم ایران با ریاست آقای موسوی حل می‌شود؟آیا با این انتخاب، مردم به آزادی مطلق خواهند رسید؟
×
آقای موسوی نیز خودش از فیلتر شورای نگهبان گذشته که توانسته نامزدی برای این ریاست باشد. به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی. با حمایت رفسنجانی و مدرسین حوزه‌ی علمیه‌ی قم باز هم یکی از خودشان سیاست‌مدارانه، طرف مردم را گرفته که مبادا کسی بیرون از نظام امید مردم شود و رهبری این مردم دل‌شکسته را به دست گیرد. به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی.ر
×
باز هم به شناسایی مخالفین نظام در همین تظاهرات گسترده، و دستگیری اندیشمندان مبارز، حکایت آقای خاتمی را یادآوری می‌کند و باز سر مردم بی‌کلاه می‌ماند. دیدیم که در آن زمان هم چیزی عوض نشد و تا زمانی‌که نماینده‌گان حقیقی مردم بر سر مسند نباشند، هیچ چیز عوض نخواهد شد.ر
×
تا زمانی‌که نماینده‌گان تحمیلی شورای نگهبان به ریاست برسند، تا زمانی‌که تغییر اساسی در قانون اساسی نظام صورت نگیرد، تا زمانی‌که دست رهبری از مملکت کوتاه نشود، همین آش است و همین کاسه. به مرگ گرفتند تا به تب راضی باشی.ر
×
آقای احمدی‌نژاد و آقای موسوی هر دو تربیت شده‌ی نظامی هستند که اساس‌اش زیر سوال مردم ایران است. این‌ها نمایدنده‌گان تحمیلی هستند که برای مردم از پیش انتخاب شده‌اند و امروز انتخاب بین بد و بدتر، تنها راه مردم ایران است که برای‌اش از جان خود می‌گذرند.ر
×
به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی. من هم راضی به رضای خدا و مردم ایران هستم. هر آن‌چه که این مردم ستم‌دیده دوست می‌دارند را دوست می‌دارم و می‌دانم حتمن بهتر از غربت‌نشین ِخوش‌نشین، دل‌نگران آینده‌ی ایران و سرزمین مادری‌‌شان هستند.ر
×
من شک ندارم که جوانان و اندیشمندان مبارز داخل کشور با هوش‌مندی و سازمندی صحیح، به هدف خود خواهند رسید.ر
×
با آرزوی پیروزی حق که همانا مردم مظلوم ایران هستند بر باطل ِمردم‌کُش، و با ابراز هم‌دردی با خانواده‌هایی که عزیزان‌شان را در این راه از دست دادند.ر

×
مهرداد آسمانی

بیست‌وهشتم خرداد ماه 1388 خورشیدی
هجدهم جون 2007 میلادی

نادر رفیعی گفت: مهرداد هنرمندی متعهد و تاثیرگذار بوده، جبهه‌ی جنگ رفته و درکنار هم‌رزمان‌اش از خاک ایران دفاع کرده و به همین دلیل این حق را دارد که نظر سیاسی خود را به این وضوح، در تلویزیونی که من مدیرش هستم، اعلام کند.ر

×
اوهم‌چنین گفت: مهرداد در زمان کمبود نفت و آذوقه و زمان جنگ در ایران بوده و درد مردم ایران را می‌داند.ر

نادر رفیعی پرسید: مهرداد! صادقانه بگو که آیا در این سال‌ها هنرمندان وظیفه‌ی خود را انجام دادند و متعهد بودند؟

×
مهرداد گفت: نه هنرمندان و نه رسانه‌ها هیچ‌کدام وظایف‌مان را درست انجام ندادیم.ر

نادر رفیعی گفت: شرکت در انتخابات بی‌سابقه بوده!ا
×

مهرداد گفت: این بسیار خوب است. اگر مردم واقعن فکر می‌کنند که آزادی‌شان در گرو انتخاب آقای موسوی است، من هم مخلص آقای موسوی هستم. رای مردم، حرف اول و آخر است.ر

نادر رفیعی گفت: تا همین الان هیچ‌کدام از هنرمندان به این تلویزیون نیامده‌اند که در مورد انتخابات و ایران حرفی بزنند، و شما اولین نفری هستی که آمدی و حرف‌هایت را در جهت حمایت از مردم ایران زدی.ر

×
مهرداد گفت: من خودم زنگ زدم و از شما خواستم این وقت را در اختیار من بگذارید که از شما نادر جان و تلویزیون امید ایران ممنون‌ام که این اجازه را دادی که حرف‌هایم را بزنم.ر
×

×
سی‌ام خرداد ماه 1388 خورشیدی

هدیه‌ی نوروزی

2009-03-22T18:00:00.000-07:00

عاشقانه‌ترین لحظه‌ها

*در نخستین روزبهار و به‌مناسبت نوروز، دو ترانه‌ی تازه وبسیار زیبا از مهرداد آسمانی از تلویزیون‌ها پخش شد. یکی از ترانه‌ها مناجاتی بود با نام عاشقانه‌ترین لحظه‌ها، که از چند تلویزیون به‌هنگام تحویل سال پخش شد و دیگری که یک مدلی زیبا از دو ترانه‌ی ماندگار گریه نکن و عشق من که در سال‌های قبل، زنده‌یاد فرزین اجرا کرده بود.ا
*
مهرداد در روز یکم فروردین، یک گفت‌وگوی تلویزیونی، ضمن گفتن شادباش نوروزی به هم‌وطنان‌اش، در باره‌ی این دو ترانه چنین گفت:ا

هشت نه ماه قبل، خدمت استاد پازوکی زنگ زدم و از ایشون خواهش کردم که اگر اجازه بدهند، دو تا از ترانه‌هایی را که مرحوم فرزین اجرا کرده بود، ترانه‌های عشق من و گریه نکن را من به صورت مدلی اجرا کنم. اجازه‌ی این کار را از ایشون گرفتم و البته با زحمت‌های آقای مرتضا فرزانه که از خبرنگاران و عکاسان بسیار خوب ایرانی هست که لطف زیادی به من داره و همین‌طور آقای پازوکی. با زحمت‌های ایشون هم بود که این‌کار شکل گرفت.ا
*
دقیقن ماه جولای بعد از تولدم بود و آقای پازوکی لطف کردند و این اجازه را دادند که من این کارها را اجرا بکنم. به سراغ آقای چشم‌‌آذر رفتم و گفتم که می‌خوام این دو تا کار را به صورت مدلی اجرا کنم ولی راک‌اندرول. گفت: مطمئنی می‌خواهی این‌کار را راک‌اندرول ضبط بکنی؟ گفتم: مطمئنم.ا
*
آقای پازوکی لطف کردند و به استودیو آمدند و کار ضبط شد و من این ترانه را به خود آقای پازوکی تقدیم کردم و کمپانی«ترانه» حالا به هر شکلی که با آقای«پازوکی» قرار گذاشتند، این ترانه را در دسترس عزیزان قرار خواهند داد.ا

*این‌کار متعلق به آقای پازوکی هست و من با این کار هدف‌ام این بود که یک قدردانی از زحمات استاد پازوکی داشته باشم، چون ایشون هنرمندی هستند که بسیاری از خواننده‌های ایرانی، کارشونو با ایشون شروع کردند و کارهای زیبا و ماندگار آقای پازوکی، باعث موفقیت این خواننده‌ها شد. به‌هر جهت این تشکری بود از طرف من برای آقای پازوکی و همین‌طور یادی از مرحوم فرزین.ا
*
بعد از اجرای این‌کار، من از آقای پازوکی خواستم که اگر ممکنه برای من یک مناجاتی را بنویسند که در زمان تحویل سال بتونم اجرا کنم. ا

*ایشون لطف کردند و این ترانه را نوشتند بسیار زیبا و با زبانی ساده و مشخص هست که از سوز دل و با عشق نوشته شده. هرآن‌چه که خود شاعر دلش می‌خواسته با خدا بگه را نوشته و من اجرا کردم.ا
*
برای اولین بار هست که یک آهنگ‌ساز به‌جز خود آقای پازوکی، بر روی شعرشان آهنگ می‌ذاره و این شعر را که به من دادند لطف کردند و خواستند که خودِ من آهنگش را بسازم. آهنگ ساخته شد و منوچهر چشم‌آذر تنظیم کرد که فوق‌العاده زیبا کار کرد و اجرا شد. به هر جهت هدیه‌ای بود برای هم‌وطنان عزیز.ا
*

*
این را هم اضافه کنم که هر دو ویدیو، کار سیروس کردونی هست که زحمت بسیاری کشید، از سیروس هم ممنونم و عیدشون مبارک.ا

سوم فروردین ماه 1388 خورشیدی
*

نامه ای ازمهرداد

2009-02-02T22:56:00.000-08:00

نامه‌ی مهرداد آسمانی به مجله‌ی اپیزود

*
با سلام خدمت سردبیر محترم مجله‌ی زیبا و خواندنی «اپیزود» خانم آنسه امیری و همکاران محترم‌تان.ر
*
مستقیم به اصل مطلب می‌پردازم که چرا تصمیم گرفتم چند خطی صادقانه و بدون رودربایستی برای شما بنویسم. در حقیقت این چند خط را برای تمام کسانی که اهل اینترنت هستند و خبرهای هنری را از طریق اینترنت دنبال می‌کنند و در ذهن‌شان سوالات بی‌جواب در رابطه با مهرداد آسمانی - با توجه به شایعاتی که این روزها نقل تمام مجالس شده است - دارند، می‌نویسم. ایمیل‌های فراوان می‌گیرم که همه سوال دارند، همه یا نگران‌اند، یا خوش‌حال.ر
*
شش سال همکاری مشترک‌ام با هنرمند گرامی و ارزش‌مند سرزمین‌مان، پُر سر و صدا و هیجان‌انگیز بود که مدتی ست به پایان رسیده و البته احترام و قدردانی از زحمات ایشان، هرگز به انتها نخواهد رسید و بدانید عدم این همکاری، ذره‌ای در آینده‌ی کاری ایشان تاثیر نخواهد داشت، چه بسا باعث موفقیت‌های بیش‌تری نیز باشد. صادقانه و بی‌پرده می‌نویسم چرا که فقط نیازمند لطف و مرحمت الهی هستم، محض مصلحت روزگار دست هیچ‌کس را نبوسیده‌ام و معتقدم هیچ چیز در این جهان از آن ِ ما نیست، بلکه نوبت ماست و شاید هم فردا نوبت دیگری باشد.ر
*
این رُک‌گویی من در تمام گفت‌وگوهایی که در سال‌های گذشته داشتم نمایان است و شاید باعث رنجش خاطر بسیاری از دوستان شده باشد، ولی بدانید قصد رنجش خاطر کسی را نداشتم و فقط حقیقت را گفتم. بهترین تلاش‌ام را برای ساختن آثاری متفاوت که درخور ایشان باشد را داشته ام و از این بابت خوش‌حال‌ام. نتیجه‌اش کسب تجربه‌هایی گران‌بها بود که به کار آینده‌ام خواهد آمد و صد البته با حمایت شاعران و موسیقی‌دانان بزرگ سرزمین‌مان که با آثار زیبای‌شان، راه را برای تولید کاری متفاوت، هموار کردند.ر
*
بدون شک، شعر در موسیقی ایرانی، سهم به‌سزایی در موفقیت آثار موسیقی دارد که همین جا باید ازهمه‌ی شاعران بزرگی که همراه من بودند، تشکر صمیمانه داشته باشم.ر
*
در کار حرفه‌ای، این اتفاقات بسیار طبیعی‌ست و برای کسانی که به این داستان، حرفه‌ای نگاه می‌کنند، امری کاملن طبیعی و لازم برای پیشرفت کار هنری است. همه‌ی هنرمندان درمدت زمانی، با هم همکاری دارند و یک زمانی هم این همکاری قطع می‌شود. به نظر همه‌ی کسانی که نگاه‌شان، یک نگاه حرفه‌ای می‌باشد، قطع همکاری دلیل بر قطع احترام دوطرفه نیست، انکار لحظه‌های زیبا نیست، انکار دوستی‌ها و محبت‌ها نیست.ر
*
این خاصیت کار هنری‌ست و لازمه‌ی آن نیز هست، چرا که برای جلوگیری از تولیدات شبیه به هم، که همان تکرار در خود یا همان ابتذال است، باید با سلیقه‌ها و استعدادهای متفاوت همکاری داشت تا به نتیجه‌ی دل‌خواه رسید. به همین دلیل معتقدم همکاری هنرمندان با هم، زیبا، اثرگذار و باعث رشد موسیقی و تشویق شنونده به شنیدن آثار بهتر می‌باشد. به همین دلیل دو سال پیش از آقای«شماعی زاده» برای دیداری مشترک و همکاری مجدد دعوت کردم و امیدوار بودم که بتوانم بانی این همکاری مجدد باشم. باز هم امیدوارم این همکاری شکل بگیرد و آثاری به یاد ماندنی خلق شود.ر
*
هیچ خالق اثری و هیچ اجراکننده‌ای نمی‌خواهد بد بسازد یا بد اجرا کند که همه‌ی تلاش‌شان برای خلق اثری متفاوت است، صدمیلیون سلیقه و هم‌چنین نظرات موافق و مخالف. با این همه، هنرمندان خالق اثر، همان‌طور که در زمان همکاری، پشتیبان هم بودند، در زمان قطع این همکاری هم کماکان پشتیبان هم هستند. در نتیجه به اعتقاد من، اصلن اتفاقی نیفتاده که نیازی به ایجاد تنش و دشمنی باشد.ر
*
با وجود این که همکاری هنرمندان با یک‌دیگر برای شنونده بسیار زیبا و مهم است و گاهی نتیجه‌ی این همکاری‌ها، خلق اثری جاودانه بوده است، ولی آیا همه‌ی درد موسیقی پاپ در غربت، همین همکاری یا عدم همکاری‌هاست؟
آیا انتخاب همکاران هنری، همه‌ی درد موسیقی ست؟
این راه دشوار، با انتخاب یا عدم انتخاب همکاران هنری، هموار می‌شود؟
*
هنرمندان ایرانی که در غربت با سختی فراوان و محروم از حمایت هنردوستانی که در سرزمین مادری زنده‌گی می‌کنند، بیش از سی سال بدون وقفه با تولید موسیقی، همان موسیقی که بابت شنیدن‌اش، زندان و شلاق نصیب جوانان ایران می‌شود، عشق خود را به حرفه‌شان و مردم ثابت کرده‌اند.ر
*
اگر با تمام فراز و نشیبی که این تولید سی ساله داشته، به حقیقت امر توجه کنید، می‌بینید هنرمندان ایرانی، تنها هنرمندانی در سراسر جهان هستند که در سرزمین مادری‌شان، از مواد مخدر هم قاچاق‌ترند.ر
*
برای همین می گویم با تولید سی ساله‌ی موسیقی، دین خودشان را به هنر و مردم هنردوست ادا کرده‌اند که اگر همین تولید سی ساله نبود، ترانه‌ی پاپ ایرانی در همان زمان تمام شده بود و امروز شاهد آزاد شدن موسیقی پاپ در ایران هم نبودیم.ر
*
اقدام به آزادی موسیقی پاپ توسط ترانه کُش، با هدف شبیه‌سازی و پیدا کردن جایگزین، برای همین هنرمندانی است که سی سال در غربت با تولید موسیقی به سهم خودشان به مبارزه با نظامی که کوچک‌ترین حقی برای مردم سرزمین‌اش قایل نیست، پرداختند.ر
*
امروز اگر بدانید که سایت‌های دانلود موسیقی، که بیش‌ترشان توسط همان ترانه‌کُشان هدایت می‌شود، با موسیقی چه می‌کنند و هنرمندان از بزرگ تا جوان دیگر اصلن امکانی برای ضبط و تولید ترانه ندارند، دیگر پی‌گیر همکاری یا قطع همکاری هنرمندان نخواهید بود.ر
*
همه‌ی هنرمندان پول‌ساز جهان که اسم و شهرتی دارند، خوب می‌دانند که اگر از نتیجه‌ی تلاش و زحمات‌شان، چیزی عایدشان نشود، دیگر امکان تولید نخواهند داشت.ر
*
به کمپانی‌های تولید موسیقی نگاه کنید، از مدیران شان سوال کنید، متوجه می‌شوید اوضاع هنر موسیقی به کجا رسیده. باید به فکر زنده نگاه داشتن موسیقی درغربت بود. باید با اتحاد هنرمندان، همان‌طور که چندی پیش در یک مصاحبه گفتم، با تاسیس کانون هنرمندان، با هم‌دلی دست به دست هم داد تا دوباره شاهد شکوفایی موسیقی در غربت باشیم و صد البته درنهایت، با حمایت همه‌ی اقشار جامعه.ر
*
دوستان عزیز! با همکاری من با یک هنرمند یا قطع همکاری من، چیزی عوض نمی‌شود. زخم، عمیق و دردناک‌تر از آن است که فکرش را می‌کنید و اگر هم‌دلی و اتحاد هنرمندان شکل نگیرد، تا چند سال آینده خواهید دید که اصل و فرع کار همه از بین خواهد رفت.ر
*
هنرمندان پیش‌کسوت که سردی و گرمی این حرفه را چشیده‌اند، پیش‌قدم شوند، نصیحت کنند و مسئولانه، دیگرهنرمندان را به هم‌دلی و اتحاد تشویق کنند که مطمئن باشید حرف‌شان اثر خواهد کرد.ر
*
با آرزوی سلامتی و موفقیت برای همکاران عزیزم، امیدوارم شاهد پیشرفت و موفقیت هنر موسیقی سرزمین‌مان باشیم.ر
*
با تشکر مجدد از مجله‌ی خواندنی «اپیزود» و همه‌ی همکاران این مجله‌ی خوب.ر

مهرداد آسمانی

1/17/2009

اجرای تازه ی مهرداد

2009-01-05T05:42:00.000-08:00

ر«گریه نکن» و«عشق من»با صدای مهرداد
*
*

با خاطره‌ی زنده‌یاد«فرزین» و تقدیم به«جهان‌بخش پازوکی»ر

مجله‌ی«جوانان» چاپ لس‌انجلس در تازه‌ترین شماره‌ی خود، خبر اجرای ترانه‌ای تازه با صدای مهرداد را منتشر کرد. این ترانه که به شکل مدلی ضبط شده، بازخوانی دو ترانه‌ی قدیمی با تنظیم و اجرایی تازه و امروزین است.ر

*
بیست سال پیش، دو ترانه‌ی زیبا با صدای زنده‌یاد «فرزین» اجرا شده بود که در میان مردم بسیار گل کرد و به دل‌ها نشست. یکی ترانه‌ی گریه نکن با شعر و آهنگ جهان‌بخش پازوکی و تنظیم ناصرچشم‌آذر و دیگری ترانه‌ی عشق من، باز هم از ساخته‌های جهان‌بخش پازوکی اما با تنظیم منوچهر چشم‌آذر.ر

مهرداد برای گرامیداشت یاد و خاطره‌ی زنده‌یاد«فرزین» و قدردانی از زحمات چندین ساله‌ی هنرمند باارزش جهان‌بخش پازوکی، به تازه‌گی این دو ترانه را به شکل مدلی و با تنظیم بی‌نهایت زیبای منوچهر چشم‌آذر اجرا و آن را به آقای جهان‌بخش پازوکی هدیه کرده است تا بدین طریق، از زحمات این هنرمند باارزش و پیش‌کسوت و صاحب کارنامه‌ی هنری درخشان، قدردانی کند.ر

*
مهرداد برای اجرای این مدلی، با جهان‌بخش پازوکی در این مورد صحبت کرد و با استقبال آقای پازوکی از این اقدام، این اثر توسط منوچهر چشم‌آذر تنظیم و ضبط شد. آنان که ترانه را شنیده‌اند این‌گونه می‌گویند که شعر وآهنگ زیبا و دل‌نشین جهان‌بخش پازوکی، تنظیم بسیار درخشان منوچهر چشم‌آذر و اجرای فوق‌العاده زیبای مهرداد، آن را به یک اثر شنیدنی تبدیل کرده که بی‌شک یکی از ماندگارترین آثار موسیقی غربت خواهد بود.ر

اجرای ترانه‌ی تازه را به مهردادعزیز شادباش می‌گویم و برای این هنرمند باارزش که وجودش، دریایی از معرفت وعزت‌نفس است، مانایی و پیروزی آرزومندم. یک شادباش و خسته نباشید جانانه نیز پیشکش به استاد گرامی جهان‌بخش پازوکی و هنرمند باارزش منوچهر چشم‌آذر.ر

شانزدهم دی‌ماه 1387 خورشیدی

تازه ترین شماره ی مجله ی جوانان

2008-09-11T15:38:00.001-07:00

مهرداد بدون روتوش حرف می‌زند

ماجرا از یک سال پیش آغاز شد. مشیت از اعضای همیشه‌گی ارکستر داریوش هر بار که به دیدن‌ام می‌آمد درباره‌ی داریوش با من حرف می‌زد، این که برنامه‌ی مشترک داریوش و گوگوش می‌تواند یک حادثه باشد که البته من زیاد دنباله‌ی حرف را نمی‌گرفتم چرا که تمایلی از طرف گوگوش آن روزها نمی‌دیدم.ر
*
تا این که یک روز درحالی که مشیت با داریوش حرف می‌زد، تلفن را به من داد و من با داریوش سلام و احوال‌پرسی کردم و درباره‌ی اوضاع موزیک حرف زدیم و خداحافظی کردیم. تا چند ماه بعد، مشیت با من دوباره با یک دیدار مشترک با داریوش گفت و این که با هم به منزل داریوش برویم. من چون با داریوش از نزدیک برخوردی نداشتم و درضمن رفت و آمدی میان ما نبود، راست‌اش خجالت کشیدم بدون مقدمه به چنین دعوتی جواب بدهم تا این که خود داریوش لطف کرد و به تلفن دستی من زنگ زد و مرا دعوت کرد.ر
*
چنین دعوتی از سوی یک هنرمند پیش‌کسوت برای‌ام جالب بود، با مهر پذیرفتم . وقتی به دیدارش رفتم همه‌ی آن‌چه که درباره‌ی داریوش در ذهن خود داشتم، به هم ریخت چون انگار با یک داریوش کاملن متفاوت روبه‌رو شدم. دیدم داریوش به‌کلی با آن‌چه در این هیجده سال به من گفته بودند، تفاوت دارد. او را یک انسان دیگر در یک عالم دیگر، بسیار مثبت، خوش‌قلب و دوراندیش و هنرمندی واقعن مسئول دیدم.ر
*
دیدار خوبی بود، کلی با هم حرف زدیم و من با نگاهی دیگر نسبت به داریوش، دست‌اش را به‌عنوان خداحافظی فشردم. مدتی گذشت تا من تمایل داریوش را برای برنامه‌های مشترک با گوگوش احساس کردم، این که با هم کنسرت‌هایی برگزار کنند. با توجه به این که مشکلاتی در این راه وجود دارد، حل شود، من پیشنهاد دادم مسلمن چنین برنامه‌ی مشترکی نیاز به همکاری و حمایت اقشار مختلف جامعه، رسانه‌ها و هنرمندان دارد، حمایتی همه‌جانبه.ر
*
در این دیدارها مشیت هم حضور داشت و قرار ملاقات‌های بعدی را هم گذاشتیم. در فاصله‌ی بین این دیدارها، من طرحی را آماده کردم که این طرح حاوی مسایل انسانی بود، این که اگر قرار باشد چنین کنسرت‌های مشترکی اجرا شود، نگاه ما باید ابتدا به جامعه‌ی هنری باشد، کوشش برای بالابردن ارزش‌های جامعه‌ی هنری. مثلن باید از حسن شماعی‌زاده، مارتیک، شهرام شب‌پره، حتا داوود بهبودی که آهنگی برای داریوش ساخته، دعوت شود که روی صحنه بیایند و سهمی داشته باشند. باید اسپانسرهای بزرگ گرفته شود و بخش بزرگی از درآمد این کنسرت‌ها برای خریداری ساختمانی برای«خانه‌ی هنرمندان» اختصاص یابد.ر

*
*
درتمامی مدتی که من در این باره حرف می‌زدم، یک بار هم به خودم اشاره نکردم، من حتا طرح تهیه‌ی یک آلبوم مشترک با گوگوش و داریوش را پیشنهاد کردم که چند آهنگ گوگوش، چند آهنگ داریوش و در ضمن چند آهنگ دوصدایی بخوانند. حرف خانه‌ی هنرمندان را زدم، چون گوگوش از اولین سالی که وارد امریکا شد، همیشه آرزوی بزرگ‌اش این بود که خانه‌ی هنرمندان مقیم خارج را بنیان بگذارد و چه بهتر که با هنرمندی چون داریوش و همه‌ی آن‌هایی که سال‌ها با او همکاری کرده‌اند، این گام بزرگ را بردارد.ر
*
برای آن آلبوم هم پیشنهاد دادم که من آهنگی نسازم، بلکه از هنرمندان باسابقه و یا حتا جوان دیگر استفاده شود مگر آن که خودشان بخواهند آهنگ‌های مرا بخوانند.ر
*
برای من، گوگوش و داریوش و هنرمندان زحمتکش و باسابقه مطرح بود، برای من جامعه‌ی هنری و یک امید بزرگ برای آینده‌ی هنرمندان زحمتکش مطرح بود که داریوش عزیز هم پذیرفت، خیلی هم استقبال کرد. همین‌ها بود که دیدگاه مرا نسبت به داریوش عوض کرد که چه‌قدر به سرنوشت هنرمندان و همکاران قدیمی و جوان‌ترها اهمیت می‌دهد.ر
*
درهمان حال مثل یک برادر کوچک از داریوش خواهش کردم با توجه به این که من در طی سال‌های گذشته به اندازه‌ی کافی اذیت شده‌ام، من در این میان اذیت نشوم و صدمه نبینم که داریوش با من دست برادری داد و گفت ما مثل دو برادر هستیم و قول داد که هرگز در این مسیر اذیتی نخواهی شد و مسلمن تا زمانی که داریوش عزیز، متعهد به برادری خود باشد که می‌دانم که هست، من از همه‌ی وجودم مایه می‌گذارم.ر
*
در تمام این مدت، من و داریوش با هم دیدار داشتیم و مشیت هم دائمن حضور داشت و فقط در جلسه‌ی آخر یکی از دست اندرکاران هنری، شاهد رفت و آمد من با داریوش شد وگرنه همه چیز در خفا می‌ماند تا روزی که به نتیجه برسد و اعلام شود. ولی بعد فهمیدیم دیوار گوش دارد.ر
*
*
در این مدت، من گوگوش را در جریان همه‌ی حرف‌ها و دیدارهایم با داریوش گذاشتم و خوش‌بختانه هیچ چیز پنهان از گوگوش عزیز نبود و هیچ‌گونه عکس‌العملی هم در این مورد نشان نداد و نه تایید و نه تکذیب کرد. اصولن گوگوش بعد از ماجراهای چند ساله‌ی اخیر، به هر پیشنهادی که دریافت می‌کند، صبورانه فکر می‌کند و بعد جواب می‌دهد. اصولن من در طی این پنج سال گذشته، هیچ‌گاه چیزی را از گوگوش پنهان نکردم.ر
*
درطی پنج سال گذشته، من و گوگوش با حرف‌ها و شایعات زیادی همراه بودیم، ولی خوش‌حال‌ام که گوگوش همیشه بخش جداناشدنی خانواده‌ی من، و من بخش جداناشدنی خانواده‌ی گوگوش بودم.ر
*
*

بیست‌ویکم شهریورماه 1387 خورشیدی
*
*

هنرمند متعهد

2008-08-27T11:26:00.000-07:00

بخشی از گفت‌وگوی«مهرداد» درتلویزیون جام جم اینترنشنال

به تاریخ اسفند ماه 1385 خورشیدی

زمانی که بین خانم گوگوش و خانم زویا اختلاف پیش اومد ، من به آقای قنبری تلفن زدم و ایشون را به همکاری دعوت کردم . در پی این کار، خانم گوگوش هم با ایشون تماس گرفتند و دیدار در منزل من بعد از بیست و چند سال اتفاق افتاد که صحنه‌ی خیلی احساسی زیبایی بود و از اون روز تا به امروز نتیجه‌اش سی و یک ترانه بوده که بیست‌ودو یا سه تاش ضبط شده.ر
*
در ابتدا، ترانه‌ی«اتاق من» بود و دو کار دیگر آهنگ‌هایی بود که من روی شعرهای خانم زویا ساخته بودم آهنگ دل‌کوک و چله‌نشین، این دو کار، به آقای قنبری سپرده شد که مجددن روی آن‌ها ترانه بنویسند. ایشون هم دو ترانه‌ی تازه برای موسیقی دل‌کوک و چله‌نشین نوشتند و در آلبوم آخرین خبر، کار رسید به پنج ترانه از خانم زویا و سه کار از آقای قنبری، دل‌کوک، چله‌نشین و اتاق من.ر
*
ترانه‌ی آخرین خبر برای آلبوم من نوشته شده بود و دست‌مزد این کار را هم من به آقای قنبری دادم و واگذاری این کار را هم ابتدا آقای قنبری به نام من نوشته بود و درنهایت تصمیم گرفته شد که این ترانه به آلبوم خانم گوگوش منتقل بشه. من شک ندارم که هم خانم گوگوش و هم آقای قنبری به یاد دارند که چه‌گونه شد که این ترانه به آلبوم خانم گوگوش منتقل شد.ر
*
خانم گوگوش و آقای قنبری در دفتر کار من بودند که آقای قنبری خط هایی از ترانه‌ی آخرین‌خبر را که خانم گوگوش باید می‌خوندند و خط هایی را که من باید می‌خوندم را انتخاب کرد. ما همه‌ی کارهامونو تیم ورک انجام می‌دادیم و هرگز هیچ کدام از ما، افکارمان را به هم تحمیل نمی‌کردیم. شک ندارم که ترانه‌نویس خوب شهر ما به یاد داره که خودش انتخاب کرد که کدوم خط را کی بخونه.ر

*
در منزل خانم گوگوش، باز هم آقای قنبری خودش طرح انتخاب نام آلبوم را دادند و خانم گوگوش هم پذیرفتند. همیشه وقتی که کاری به یک خواننده ارایه می‌شه، ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز می‌آیند و کارشونو ارایه می‌دهند، اگر خواننده اون کار را دوست نداشته باشه نمی‌خونه و میگه کار دیگری به من ارایه بدهید.ر
*
در ترانه‌ی آخرین خبر چند مصراع معروف هست : پیش تو ستاره‌ها آخر صف / بهترین خبر همین حضور تو / خبر توقیف یک صدای خوش ... ر

آقای قنبری می‌تونند اعلام کنند که این مصراع‌ها را برای خانم گوگوش ننوشتند، اون‌وقت من می‌خندم!! چون پیش تو ستاره‌ها آخر صف در جواب یکی از دوستان به اصطلاح سیاسی، یکی از آقایون به اصطلاح سیاسی که روی خط رادیو خطاب به خانم گوگوش گفته بود: خانم گوگوش برو ته صف! نوشته شد و آقای قنبری در جواب اون آقا این مصراع پیش تو ستاره‌ها آخر صف را نوشتند. پس اشاره‌ی مستقیم آقای قنبری به خانم گوگوش هست.ر
*
رفتارهنرمندان پیش‌کسوت باید طوری باشه که بچه‌های جوان از آن ها یاد بگیرند که از درخشش و اوج یک‌دیگر لذت ببرند و متاسفانه چنین چیزی را این‌جا نمی‌بینند که یاد بگیرند.ر
**

هنرمند باید نسبت به مردم متعهد باشد. هنر متعهد اینه که هنرمند با هنرش مردم را فریب ندهد، یعنی اگر من صدای خوش یا کلام خوبی دارم، اگر نقاش یا نویسنده‌ی خوبی هستم مردم را فریب ندهم. اصلن نمی‌شه که از لای دود و دم شبانه شعار داد و صبح فراموش کرد، به دلیل این که نمی‌دونی شبی که لای دود و دم آن حرف‌ها را می‌زدی، با مخاطب‌ات چه‌کار می‌کردی!! بعد وقتی یک تیر که درکنند اول خودشون فرار می‌کنند، پس تکلیف بچه‌های مردم چی می‌شه؟؟
*
من فقط در مورد بخش موسیقی حرف نمی‌زنم، در هر بخشی از هنر، من فکر می‌کنم کار هنرمند فرهنگ‌سازی‌ست، فرهنگ‌سازی در جهت مثبت. نمی‌شه مردم را فریب داد. اگر جلوی دوربین تلویزیون یا میکروفن مردم را فریب بدهی ، متعهد نیستی، اگر از هنرت سوءاستفاده کنی و مردم را برای دلار و شهرت بیش‌تر فریب بدهی متعهد نیستی. وقتی جلوی دوربین تلویزیون بنشینی و آن چیزی را که نیستی، به هر شکلی بگویی که من هستم!! باید خالص باشی. مردم هم وقتی به چشم‌های کسی که جلوی دوربین نشسته نگاه می‌کنند، می‌فهمند که راست می‌گوید یا نه، مردم را نباید فریب بدهی.ر

*
*

ششم شهریور ماه 1387 خورشیدی

* *

آلبوم عکس فوری - سال 2004

2008-07-28T15:56:00.000-07:00

مهردادی از آسمان

*این حرف‌های«مهرداد» را که خواهید خواند را از سایت «بی‌بی‌سی» بیرون کشیدم. خبرنگار «بی‌بی‌سی» در بخش فارسی، یک گفت‌وگوی کوتاه با مهرداد داشت، حدود چهار سال پیش، زمانی که مهرداد داشت روی آلبوم مانیفست کار می‌کرد و آلبوم«عکس فوری» هم تازه منتشر شده بود.ر
*
پرسش‌هایی که در این گفت‌و‌گو با مهرداد مطرح شده، چندان چنگی به دل نمی‌زند، اصولن من خیلی به‌ندرت دیده‌ام که مصاحبه‌کننده یا خبرنگار ایرانی، پرسش‌های اساسی و درست از هنرمند بپرسد، نمی‌دانم چرا این‌ها از تکرار سیر نمی‌شوند. اما مهرداد که هنرمند است، بسیار ماهرانه و هنرمندانه به پرسش‌های خبرنگار نه‌چندان بلد، پاسخ می‌دهد.ر
*
من دوست می‌دارم با هنرمندی مانند مهرداد، کسی به گفت‌وگو بنشیند که گفت‌وگو کردن را خیلی خوب بلد باشد و در مسیرش به بیراهه نرود. بداند که درمقابل هنرمندی مانند مهرداد چه پرسش‌هایی را باید مطرح کند.ر
*
مهرداد در این گفت‌وگو از آلبوم «عکس فوری» حرف می‌زند و خیلی خوب پیش می‌رود، اما خبرنگار به واقع نمی‌داند چه باید بپرسد. در همین حرف‌هایی که مهرداد در باره‌ی آلبوم«عکس فوری» عنوان کرده، می‌شد ده‌ها سوال مفید و ارزنده پرسید که صد البته پاسخ‌های مفید و شنیدنی هم با خود به همراه داشت، اما خُب! نشد.!! در ضمن این گفت‌وگو در اتومبیل انجام شده. عنوان گفت‌وگو مهردادی از آسمان بود، من هم همین عنوان را به مطلب سنجاق کردم، چون عنوان زیبایی است. ر
*
مهرداد در باره‌ی آلبوم«عکس فوری» گفت:ر
*
ضبط این آلبوم با هدف مشخصی شروع شد و ترانه‌های آن نوشته شد. می‌دانستیم که چه کار داریم می‌کنیم. به همین جهت از ترانه‌ی «دیوار یار» به ترانه‌ی «عکس فوری» که یک ترانه‌ی عاشقانه است، می‌رسیم.ر

*
دیوار یار بخشی از درد دل بچه‌های ایران‌ست. بچه‌هایی که برای عشق و آزادی التماس می‌کنند و دل‌شان می‌خواهد در مملکت آزادی زنده‌گی بکنند، دست هم‌دیگر را بگیرند و راحت در اجتماع به هم عشق بورزند. شهیارقنبری با این ترانه، به نوعی حرف دل آن بچه‌ها را نوشت و من هم آهنگ‌اش را ساختم و تنظیم کردم. این به نوعی شکستن آن دیوار بود، دیواری که بین دو یارقرار داشت.ر
*
اما در عاشقانه‌ی عکس فوری تمام تصویری که از این ترانه می‌گیرید، مثل یک عکس فوری‌ست که یک لحظه می‌آید و می‌رود. اسم آلبوم هم از همین ترانه گرفته شده. ر
*
وقتی به ترانه‌ی نسل ما می‌رسیم، دوباره برمی‌گردیم به آن بچه‌های نسل گم‌شده. این روند همین‌طور در این آلبوم ادامه پیدا می‌کند.ر
*
در واقع دراین آلبوم با آهنگ دیوار یار شروع می‌کنیم و با آهنگ رقص بی‌اجازه داستان را تمام می‌کنیم. ارتباط بین این دو آهنگ بسیار زیباست. همان بچه‌هايی که باید مردهاشان این‌ور باشند و زن‌هاشان اون‌ور، و حتا اجازه ندارند با هم برقصند، سرانجام به اعتراض می‌رسند و این که رقص بی‌اجازه قشنگه.ر
شهیار بسیار زیبا این ترانه‌ها را نوشته. آهنگ‌ها رو من ساختم و تنظیم کردم.ر
*
هفتاد درصد صداها، سازهای زنده‌ست یا نمونه‌ای از سازهای زنده و بقیه سازهای الکترونیکی. ولی در مجموع، ریتمی که برای این کار در نظر گرفته شده و صداهایی که انتخاب شده، درحقیقت جدیدترین صداهایی‌ست که در تکنولوژی امروزه در موسیقی استفاده می‌شود. تنظیم این آهنگ‌ها با کارهایی که در لس‌انجلس ضبط می‌شود، تفاوت زیادی دارد.ر
*
از ابتدای کار هنری‌ام تا به امروز، پُرفروش ترین کار من آلبوم«عکس فوری» بوده و استقبال بسیارخوبی از این آلبوم شده. از مردم به خاطر این استقبال‌شان متشکرم.ر

آنسه امیری

هفتم امردادماه 1387 خورشیدی

بیست و پنجم تیر ، میلاد مهرداد آسمانی

2008-07-15T09:52:00.000-07:00

مهرداد عزیز! تولدت مبارک*

*
*

از آسمان

زلال ترین آواز می ریزد

برای تشنه گی حنجره ی خاک
*
*

یک آسمان شادباش های دوستانه و صمیمانه

برای زادروز هنرمند باارزش، مهرداد عزیز

تولدت مبارک
*

بیست و پنجم تیرماه 1387 خورشیدی
*

ترانه‌ی شطرنج

2008-07-09T17:41:00.000-07:00

عاشقانه‌ی بسیار زیبا و د‌لنشین«شطرنج»ر

با شعر، موسیقی واجرای بی‌نظیر

متن ترانه: زویا زاکاریان

موسیقی و اجرا: مهرداد آسمانی

تنظیم: منوچهر چشم‌آذر

آلبوم: جادوی‌عشق

سال: 2003 میلادی

کمپانی: کلتکس

ویدیو: کوجی زادوری

گفتی برو گفتم به چشم

*
این بود کلام آخرین

*
گفتی خداحافظ تو

*
گفتم همین، گفتی همین

*
گریه نکردم پیش تو

*
با این که پر پر می زدم

*
با خون دل از پیش تو

*
رفتم و باز نیومدم
*

بازی عشق تو را جانانه باختم

*
مثل بازنده‌ی خوب مردانه باختم

*
همه‌ی ثروت من تحفه‌ی درویش

*
نفس‌ام بود که به تو شاهانه باختم

لبخند آخرین من

*
دروغ معصومانه بود

*
برای پنهان کردن

*
داغ دل دیوانه بود

*
من ماتِ مات از بازی

*
شطرنج عشق می آمدم

*
شاه مهره‌ی دل رفته بود

*
من لاف بُردن می زدم

***

قلعه ی دل اسب غرور

*
لشکر تار و مار عشق

*
دادم به ناز ِ رُخ تو

*
این همه یادگار عشق

*
گفتم ببر هر چی که هست

*
رقیب جَلد چیره دست

*
گفتی تو مغروری هنوز

*
با فتح این همه شکست
*

*
بیستم تیرماه 1387 خورشیدی
*
*

بوسه‌ های پیاده ‌رو

2008-06-24T13:12:00.000-07:00

بوسه‌های پیاده‌‌رو

تازه‌ترین موزیک ویدیوی مهرداد

ترانه: شهیار قنبری

موسیقی و اجرا: مهرداد آسمانی

تنظیم: اندی جی

آلبوم: شب سپید

موزیک ویدیو: سیروس کردونی

ر«بوسه‌های پیاده‌رو» تازه‌ترین موزیک‌ویدیوی «مهرداد آسمانی» شب گذشته از تلویزیون جام جم اینترنشنال پخش شد.ر
*
بوسه‌های پیاده‌رو از ترانه‌های آلبوم«شب سپید» است که رویه‌ای عاشقانه دارد اما عمق مضمون این ترانه ، ساختاری اجتماعی سیاسی‌ست که یکی از مشکلات عمده‌ی جامعه‌ی امروز ایران را مطرح می‌کند مشکل قدغن بودن ارتباط پسر و دختر در رویه‌ی ظاهری جامعه که یکی از ساده‌ترین و سالم‌ترین ارتباط‌ های دختر و پسر است.ر
*
دختر و پسر ایرانی که از آغاز دوران تحصیلات ابتدایی از هم دور نگه داشته شده اند، وقتی بزرگ‌تر می‌شوند بر حسب غریزه‌ی طبیعی و انسانی، به ارتباط تازه‌تری فکرمی‌کنند و دوست می‌دارند یک دوستی تازه را تجربه کنند، اما ترس از دستگیر شدن وکتک خوردن به جُرم قدم زدن‌های دوستانه در خیابان‌ها یا در ملاء عام، عاملی‌ست برای سوق داده شدن به سمت رابطه‌های نه چندان سالم. ا

همین قدغن خنده دار، یکی از عمده‌ترین مشکلات اجتماعی را به وجود آورده است. دختر و پسری که نمی‌توانند جلوی چشم جامعه با هم صحبت کنند به‌ناچار به خلوتگاه پناه می‌برند که جزو «متهمان ردیف یک» نباشند، اما این خلوتگاه، پناهگاهی امن نیست بلکه عاملی‌ست برای سوق دادن‌شان به سمت و سوی آن چه که بدتر است و قدغن‌تر است و نابود کننده‌تر است.ر
*
امروزه روز بر همه‌گان ثابت شده که هر قدغن بی‌‌دلیلی، جذبه‌ای ایجاد می‌کند برای کشیده شدن به سمت‌اش. بنابراین دختر و پسری که در خیابان‌ها یا پارک‌های ایران، به تناسب فرهنگ ایرانی، فقط این امکان را دارند که گفت‌وگویی دوستانه داشته باشند یا در نهایت دست هم را بگیرند، با قدغن شدن این رابطه‌ی ساده‌ی دوستانه، به خلوتگاه یا به خیال‌شان به پناهگاه امن می‌روند و چون روزنه‌ای وجود ندارد که چشم اجتماع نظاره‌گر و مراقب‌شان باشد، ارتباط ساده‌ی آن‌ها تبدیل به ارتباط عمیق‌تری می‌شود که صد البته آسیب‌زاست و مشکلات عمده‌ای برای خانواده‌ها ایجاد می‌کند. ر
*

موزیک ویدیوی این ترانه، مضمون آن را نه به شکل مستقیم بلکه به گونه‌ای نمادین نمایش می‌دهد.ر

دست تو رو گرفتن، آی چه حال خوبی داره
یواشکی بوسیدن، آی چه حال خوبی داره
پیاده‌روها همه شون پشت قباله‌ی تو
کنار تو ترس من، آی چه حال خوبی داره
*
نبض تو را شمردن، آی چه حال خوبی داره
قفل قفس شکستن، آی چه حال خوبی داره
بذار که از پچ پچ ما خبرچینا کر بشن
رهایی مرد و زن، آی چه حال خوبی داره
*
لرزش دست من و تو آی که چه حالی داره
بوسه‌های پیاده‌رو آی که چه حالی داره

*
آی چه حال خوبی داره
آی چه حال خوبی داره

*

از همه‌ی دار و ندار من مراقبت کن
از این دو چشم مست شب، شکر مراقبت کن
از این نگاه سرخ سرخی که آتیش گردونه
از این دو طاق نصرت روشن مراقبت کن
**
جرم سیاه من و تو، رویای رنگی داشتن
چه قدر قشنگه بی اجازه موتو شونه کردن
حبس ابد با تو چه خوبه، آی چه عشقی داره
پس تا ابد حرفای شاعرانه بیش‌تر بزن
*
متهم ردیف یک منم که از تو مستم
این جا کنار مُرده‌ها منم که زنده هستم
جُرم من اینه که چشات سایه‌تو قاب گرفتن
رو پوست شب اسم تو رو خال‌کوبی کرده دستم

لرزش دست من و تو آی که چه حالی داره
بوسه‌های پیاده‌رو آی که چه حالی داره
آی چه حال خوبی داره
آی چه حال خوبی داره

پنجم تیرماه 1387 خورشیدی
*

گفتگویی نیلوفرانه با مهرداد آسمانی

2008-06-14T15:30:00.000-07:00

گفت و گویی نیلوفرانه در حضور نیلوفرهای آبی

این گفت‌وگو را پیشکش می‌کنم به کسانی که سکوتِ حنجره‌ها را دوست نمی‌دارند.ر

برای گفت‌وگو با مهرداد، از تمامی حجم اندوه‌ام به بیرون می‌پرم و هجومی ملایم می‌برم به ذهن محمد صالح‌علا و تعدادی نیلوفر آبی از ذهن‌اش قرض می‌گیرم چون به نیلوفرانگی این گفت‌وگو نیاز دارم.ر
*
بدون توجه به غرولند نیلوفرها، آن‌ها را با نظمی بی‌نظم، در گلدانی شیشه‌ای سکنا می‌دهم. نیلوفرها گلدان را دوست نمی‌دارند، هم‌چنان که پرنده‌های دریایی قفس را، اما غرولندهای‌شان به‌شدت بی‌ثمرست، باید «آروم آروم، بازی بازی با دل تنگ‌ام بسازند» و نقش «آفتاب خصوصی» را بازی کنند چون من میهمان دارم.ر
*
خُب، چاره‌ای نیست باید دو تا صندلی چوبی هم از ذهن ژاکلین به امانت بگیرم چون جایی برای نشستن نداریم. به نظرم اگر رنگ صندلی‌ها سبز باشد بهتر است. دو تا صندلی چوبی را از ذهن ژاکلین برمی‌دارم و روبه‌روی هم می‌گذارم. گلدان نیلوفرهای آبی‌ بی‌تاب را هم بین دو تا صندلی چوبی قرارمی‌دهم.ر

*ر

* *

خُب، خیلی عالی شد، حالا همه چیز برای یک ضیافت آماده است: خدا، خورشید، خاطره، چند تکه ابر ولگرد، دو تا صندلی چوبی زیر آسمانی همیشه شمالی، نیلوفرهای آبی پَکر، سبزینه‌های مهربانی، سنجاقک‌های رقصان و شادی‌هایی که روی درخت لانه دارند. ر

مهرداد که بیاید می‌خواهم چند پرسش نیلوفرانه‌ی جانانه و خوش‌ترانه و البته پُربهانه ازش بپرسم و قول می‌دهم که هزاره‌ی سکوت را تکه پاره کنم، بی آن‌که نگران واژه‌های جویده در دهان سال‌های سکوت باشم.ر
*
چه روز آفتابی زیبایی‌ست برای گفت‌و‌گو! اما سایه‌ی درختان، جلوی تابش نور و گرمای خورشید را گرفته‌اند. همواره این پرسش در ذهن من مطرح بوده که اگر گرما و نور خورشید را دوست داریم و در شعرهای‌مان از امتیازات نور خورشید و روز آفتابی داد سخن می‌دهیم، پس چرا برای لذت بردن از روز آفتابی زیر سایه‌ی درخت سنگر می‌گیریم؟ به نظر من درخت فقط سپیدار، سایه‌ای ندارد که برای خورشید خانم و نور زنده‌گی‌آفرینش مزاحمت ایجاد کند.ر
*
من تاکنون هیچ شاعری را ندیده‌ام که نور و گرمای خورشید و دیدن روز آفتابی را به سایه‌ی درخت ترجیح بدهد. گویا نور و گرمای آفتاب فقط برای مخاطبان شعرها خوب‌اند و برای خود شاعر، سایه‌ی درخت مهم‌تر است.ر
*
هم‌چنان در انتظار نشسته‌ام که بهار بعد از زمستانی انتظار بیاید، ولی هنوز خبری نیست. از روی صندلی چوبی بلند می‌شوم، مارمولکی می‌هراسد !!! این قدر ترسناک‌ام!!؟؟
*
در ذهن‌ام گفت‌وگو را مرور می‌کنم. از مهرداد چه بپرسم؟ پرسش‌های کلیشه‌ای نخ‌نما را به دست باد می‌سپارم تا هر جا که دوست می‌دارد ببرد، به درد من نمی‌خورند. ببرد به ذهن هر کسی که نیاز دارد. مثلن کشتی به گِل نشسته‌ی تلویزیون‌های بیست‌وچهار ساعته، میزبان خیلی خوبی برای پرسش‌های نخ‌نما هستند، برخی رسانه‌های نوشتاری هم همین‌طور. من زبانی سرخ دارم و سری سبز که هرگز از دور و بر باد، رد نخواد شد.ر
*
گفت‌و‌گوهای تلویزیونی به سیستم عصبی‌ام آسب می‌رسانند. مصاحبه‌گر با لب‌های دوخته فریاد می‌کشد و مصاحبه شونده با یک لیوان سکوت در دست، به دوربین لبخند می‌زند و مخاطبان بی‌وقفه هورا می‌کشند و صدای هورا کشیدن‌شان را از آن سوی سیم تلفن به گوش تو می‌رسانند و تو خود بدون ماشین حساب، به‌راحتی می‌توانی محاسبه کنی ضریب هوشی‌شان را!!!ر

*
*

*
در یک روز آفتابی، زیر چتر آسمان آبی، درانتظار نشستن هم عالمی دارد. نیلوفرهای آبی، خشمگین نگاه‌ام می‌کنند و از من پاسخی جز پشت چشم نازک کردن نمی‌گیرند. خاطره با خدا حرف می‌زند و سنجاقک‌ها لحظه‌ای از رقصیدن باز نمی‌ایستند و تکرار نگاه‌ام را نوازش می‌کنند.ر
*
مهرداد آسمانی در کوچه‌های آسمان قدم زنان در حرکت است و طنین گام‌هایش پیش از خودش می‌آید.ر
*
مهرداد این جاست، روی صندلی چوبی می‌نشیند رو‌به‌روی من، و نیلوفرهای آبی‌ اسیر ِگلدان نیز، بین ما به تماشا می‌نشینند.ر
*
گفتم : آماده‌ای؟
*
گفت: آماده‌ام.ر
*
گفتم: با یک پرسش ساده از یک ترانه‌ی زیبا شروع می‌کنم، فکر می‌کنم ابتدای گفت‌وگو را با عطر خوش این ترانه معطر کنیم، انرژی لازم را می‌گیریم که به سمت پرسش‌های نه چندان معطر برویم.ر
*
گفت: موافق‌ام.ر
*
گفتم : من ترانه‌ی فاصله را خیلی دوست دارم، هم متن ترانه بسیار زیباست هم موسیقی بی‌نهایت دل‌نشینه و تا اعماق قلب و روح آدم سرک می‌کشه و هم اجرای تو فوق‌العاده زیباست...ر

فاصله افتاده بین من و تو
دستامون نمی‌رسن به هم‌دیگه
اینو بغض تو نگفت
اینو قلب من میگه
این همه سال دوری
دوری و بی‌خبری
من گرفتار قفس
تو پی دربه‌دری
من به یک آینه دل‌خوش
تو به سایه‌ها امیدوار
من به غربت تو مدیون
تو از این غریب طلبکار
*

*
اما پرسش من اینه: من گرفتار قفس / تو پی دربه‌دری
*
نه تو مهرداد جان و نه ترانه سرا، هیچ کدام‌تان که گرفتار قفس نیستید، چون دور از وطن هستید، پس برای شما دربه‌دری مناسب‌تره، نه گرفتار قفس بودن، این طور نیست؟
*
گفت: همین‌طوره. از اولش قرار نبود این ترانه را من بخوانم ... ولی من خودم این ترانه را خیلی دوست داشتم... ر **

مهرداد هم‌چنان درحال پاسخ دادن بود که ...ر طنین خوش «دست من نیست» را می‌شنوم:ر
*

*
یه شبایی باد و بارون
می‌زنه به برگ و بارم
اون شبا هوای آشتی
حتا با خودم ندارم
یه روزایی ابر تیره
منو می‌بره از این جا
می‌بره اون‌ورِ ِدیروز
گم می‌شم اون دور ِدورا
*
دست من نیست گاهی وقتا
روزم آفتابی نمی‌شه
حتا با معجزه‌ی عشق
آسمون آبی نمی‌شه
دست من نیست
دست من نیست

*
چشمان‌ام را می‌بندم و غرق ترانه می‌شوم با این وعده به خودم که وقتی ترانه تمام شد، پرسش‌های جانانه را یکی پس از دیگری فریاد بکشم الان فقط ترانه ...ر
*
چشمان‌ام را باز می‌کنم، همه جا تاریک است، رویای شبانه، لحظه‌ای به مرخصی می‌رود و من عمیق‌ترین جای شب را می‌بینم ... ر

باد تا رویای من می‌دود، کمی می‌ایستد و من به رویای شبانه لبخند می‌زنم. چه خوب که می‌توانم حتا شده در رویا، هزاره‌ی سکوت را تکه پاره کنم، خیلی‌ها از این رویا هم محروم‌اند. باد می‌خواهد دوباره به سمت و سوی رویا براند، لبخند می‌زنم و بر باد می‌روم.ر.
*

بیست‌وششم خردادماه 1387 خورشیدی
*
*

نگاهی به ترانه‌ی هفته‌ی سپید و سیاه

2008-06-07T13:28:00.000-07:00

غیبت عشقه که ما رو می‌کُشه

نوشته‌ی: آنسه

نام ترانه: هفته‌ی سپید و سیاه

موسیقی و اجرا: مهرداد آسمانی

ترانه: شهیار قنبری

تنظیم: اندی جی

ویدیو: سیروس کردونی

آلبوم: شب سپید ... سال 2008

از بهترین‌های آلبوم «شب سپید» ترانه‌ی هفته‌ی سپید و سیاه است. «هفته‌ی سپید و سیاه» یک ترانه‌ی اجتماعی سالم است که در لابه‌لای تشبیه و استعاره‌ها، می‌توان به معنایی روان و ملموس دست یافت. آن چه سبب نوشتن این مطلب شد، علاوه بر زیبایی اثر، استقبالی ست که از جانب مردم و به ویژه قشر جوان از این ترانه به عمل آمده است.ر
*
بیش‌تر دوست می‌دارم که برداشت‌ام را از مفهوم کلی ترانه بنویسم بنابراین به آرایه‌های ادبی متن ترانه کاری ندارم که بسیار هم مشخص هستند، مثلن دوست ندارم بگویم روز یک‌شنبه به قهوه‌ی سرد تشبیه شده، چون تشبیه واضحی است و واگویه‌ی آن و یا مواردی از این دست ضرورت ندارد.ر
*
به باور من، «هفته‌ی سپید و سیاه» زبان گویای هم‌وطنانی‌ست که به کوچ اجباری تن داده‌اند، تبعید، مهاجرت، پناهنده‌گی یا هر آن چه که نام دارد.ر
*
آوردن کلماتی مانند قهوه، کشیش، صلیب و بی‌شناسنامه در متن ترانه، غربت سرزمینی را به نمایش می‌گذارد که میزبان ِمهاجران شده است و به‌ویژه این بخش از متن ترانه، این باور را محکم‌تر می‌کند:ر

**
از سر سه‌شنبه‌های موج و کف
هر پناهنده یه قایق می‌خره
ساحل از شکسته‌های ما پُره
تا بخواهی صدفای بی سره

* *
بار معنایی متن ترانه و نوع موسیقی آن، ویدیویی بی زرق و برق را می‌طلبید که مبنای آن، سیاه وسفید بودن تصاویر ویدیویی ست همزاد نام ترانه. در ویدیوی این ترانه نیز سمبل‌های زنده‌گی غربت از جمله کشیش، صلیب، بی‌هویتی میهمان در سرزمین میزبان و نیز تصاویر سیم‌های خاردار که نماد تبعید‌گاه است وضوح دیده می‌شود.ر
*
مهاجرت ایرانیان از ایران به کشورهای آزاد و پناه جُستن‌شان در سرزمین‌هایی که اگر چه آرمان‌شهر نبودند، اما سکونت در آن‌جا را بهتر از سرزمین خود می‌پنداشتند، به مدت سی سال بی‌وقفه ادامه دارد.ر
*
این کوچ اجباری، علاوه بر مشکلات اجتماعی و روانی متعدد، خواه ناخواه تنش‌های فرهنگی نیز با خود به‌همراه داشته است که یکی از این تنش‌ها، برخورد و تلاقی فرهنگ سرزمین میزبان و سرزمین مادری‌ست. با برخورد این دو فرهنگ، نه می توان زنگی زنگ بود و نه رومی روم. نه می‌توان فرهنگ بیگانه را به شکلی کامل پذیرفت و نه می‌توان فقط میزبان فرهنگ سرزمین مادری بود. محل برخورد این دو فرهنگ، رنگ خاکستری‌ست، هم‌رنگ تصاویر ویدیویی این ترانه.ر
*
در سراسر تصاویر ویدیویی، ترانه‌خوان در فضایی خاکستری، با سایه‌روشن‌های پشت‌سرش، ثابت نشسته و هیچ تحرکی ندارد. با گذشتن تصاویر متعدد، ایستایی ترانه‌خوان و عدم هیجان و بازتاب در برابر تصاویر مختلف به وضوح دیده می‌شود که می‌تواند نشانه‌ی پذیرش ناخواسته و اجباری شرایط غربت باشد. ر
*
در سرزمین میزبان، هفته با روز دوشنبه آغاز می‌شود، اما شهیار قنبری که روایت هفته‌ی سپید و سیاه را نوشته نخستین روز هفته را بر طبق رسم سرزمین‌اش، با شنبه آغاز کرده است:ر

شنبه‌ی من بدِ بد
روز عشق سرسری
گریه ی‌های بی‌خودی
خنده‌ی بی‌خبری
**
شاید این نشانه‌ای باشد مبنی بر این که خیلی از مهاجران با گذشت سی سال زنده‌گی درغربت، هنوز رسم سرزمین خود را به رسمیت می‌شناسند و به عبارتی هنوز در میان باورهای تازه، سردرگم هستند. هم‌چنان که یک‌شنبه‌ای که برای مردم سرزمین میزبان، روز عبادت و تفریح و استراحت است، هیچ جذبه و هیجان و گرمی برای میهمان ندارد و به اجبار آن را به عنوان روز آخر هفته می‌پذیرد.ر

روز یک‌شنبه میاد
مثل یک قهوه‌ی سرد
شکل بی‌شکل کشیش
بر سر صلیب درد
*
در ویدیوی این ترانه، موعظه‌های آب‌دار و پُرهیجان کشیشی را می‌بینیم که سمبل روز یک‌شنبه‌ی غربت است، اما هیجان موعظه بر روی ساکن بودن ترانه‌خوان، تاثیری ندارد و او را از جایش بلند نمی‌کند او هم‌چنان در حالت سکون، تصاویر را تماشا می‌کند و حرف خود را می‌زند.ر
*
مهاجر در بهترین حالت، فرهنگ سرزمین میزبان و فرهنگ سرزمین مادری‌اش را تلفیق می‌کند، برای ادامه‌ی زنده‌گی ناچار است که چنین کند. وقتی که مهمان هستی، فرهنگ سرزمین میزبان، خواه ناخواه بر فرهنگ مادری تاثیر می‌گذارد که این دوفرهنگه شدن نیز مشکلاتی از جنسی دیگر به همراه دارد.ر
*
موسیقی زیبای مهرداد، به شکل غریبی، غریبانه و از جنس متن ترانه است و به کار بردن دو ساز پیانو و تار که سازهای هم‌سرزمین نیستند، تلفیق دو فرهنگ شرقی و غربی را به خوبی نمایش می‌دهد.ر
*
سازغربی پیانو و ساز شرقی تار، با این که در یک ترانه زنده‌گی می‌کنند، اما جدای از هم استفاده شده‌اند. پیانو در ابتدا و انتهای ترانه و تار در اواسط ترانه استفاده شده، گویا که تار درمحاصره‌ی پیانو قرار گرفته است. همان گونه که فرهنگ سرزمین مادری در محاصره‌ی فرهنگ سرزمین میزبان قرار دارد. ر

به حس موسیقایی مهرداد به واقع باید هزارآفرین گفت و نیز به سلیقه‌ی تنظیم اندی جی.ر

*

*

روز دوشنبه‌ی غربت برای سرزمین میزبان، روز اول هفته است، اما در باور مهاجر دل‌تنگ، نخستین روز به حساب نمی‌آید و خود را در این باور تازه، تنها و بی‌کس احساس می‌کند. روز نخست هفته‌ی غربت است و همراهش روز رسیدن خبرهای تازه. برای مهاجر، خبر مهم، خبرهای وطن‌اش است خبرهای بد سرزمین‌اش، خبر آزار دیدن و غمناک بودن جوانان هم‌وطن‌اش، خبر اجبارهای تمام ناشدنی وطن و فکر این که چه‌گونه باید با این اجبارها و تحمیل‌ها مقابله کرد وآن را از بین برد.ر

*
دفتر دوشنبه‌های بی‌کسی
میگه تار موی یارم کم شده
روی روسریش باید خط بکشم
وقتی رخت خونه‌مون پرچم شده

*
خط کشیدن بر روی روسری، کنایه از مقابله و نابودکردن اجبار و تحمیل است و به باور من، خانه، استعاره از وطن و رخت خونه‌مون پرچم شده کنایه از اجبار پوشش هم‌شکل و تحمیلی در وطن است.ر
*
اما چهارشنبه‌ی غربت او را به یاد چهارشنبه‌ی ذهن‌اش می‌برد، به تکه‌ای از باورهایش و پاره‌ای از اعتقادات دینی و سنتی، که بعضی از مهاجران هنوز هم بعضی مراسم مذهبی را در غربت برگزار می‌کنند. به دیده‌ی من، بیرق در این بخش از متن ترانه، استعاره از برگزاری سنت‌های دینی از قبیل سفره‌های نذری‌ست و برگزاری چنین باورهایی در شرایطی‌ست که در سرزمین غربت، هویت‌اش را گم کرده و به رنگی دیگر درآمده است.ر

*
*
عصر چهارشنبه هنوز
میگه یک بیرق بدوز
بی‌شناسنامه بسوز
آدم روز به روز
**
و روز پنج‌شنبه‌اش نیز شکل سابق خود را از دست داده است و آن‌چه که او از پنج‌شنبه‌ی وطن‌اش در ذهن دارد نیست، پنج‌شنبه‌ی او در واقع نوید تعطیلی آخر هفته را می‌داد و روزی آرامش‌بخش و لطیف بود و نه روز کار و تلاش اواسط هفته، چنین پنج شنبه‌ای برای او ناآشناست.ر
*

روز پنج‌شنبه میاد
جوری که نیومده
سرخ و سرخ و داغ داغ
مثل یک آتشکده

*
شخص مهاجر با آمدن به غربت و پذیرش تبعید، درگیر مشکلی از جنس دیگر شده است و با این که به آزادی سرزمینی که در آن سکونت کند، رسیده است اما خوب می‌داند که آن جا، سرزمین‌اش نیست، جایگاه فرهنگ و باورهایش نیست، پس به زنده‌گی خود ادامه می‌دهد در شرایطی که نیمی از وجودش در غیبت است، نیمی از وجودش را که همان سرزمین‌اش است از دست داده، نیمی از وجودش را از او گرفته‌اند و این روند ناراضی بودن از شرایط زنده‌گی هم‌چنان ادامه دارد اما به نوعی دیگر.ر
*
آوردن ترکیب«قصه‌ی دوماهی» که از ترانه‌های اوایل سال‌های جوانی شاعر است، به باور من گواه این موضوع است که هنوز قصه‌ی زنده‌گی ما، قصه‌ی همان دوماهی ست.ر
*
قصه‌ی همان مرغ ماهی‌خوار است که در قصه‌ی دوماهی سبب غیبت عشق گم‌شده‌اش شده بود و اینک در این برهه از زمان، باز هم این مرغ ماهی‌خواراست که باعث غیبت عشق شده است، سبب غیبت سرزمین‌اش، سرزمین‌اش را از او گرفته است. هنوز هم مرغ ماهی‌خوار دست از سرش برنداشته و این بار سبب جدا شدن او از سرزمین‌اش گشته است. پس هنوز هم قصه‌ی او، قصه‌ی دوماهی ست.ر

جمعه از لهجه‌ی دریا خیس ِخیس
میگه قصه‌ی دوماهی بنویس

*
به باور من شاه‌بیت این ترانه، همین بیت بالا ست و اوج گرفتن صدای مهرداد در این بخش از ترانه، مخاطب را بیش از پیش به این باورمندی می‌رساند. بیت ترجیع بند و ترکیب غیبت عشق نیز در واقع از دل همین «قصه‌ی دو ماهی» متولد شده است:ر

**
غیبت عشقه که ما را می‌کشه
سیل بی‌رحمه، بهارو می‌کشه

*
نداشتن وطن، باورها و اعتقادات فرهنگی انسان را نابود می‌کند و به همین دلیل بی‌شناسنامه می‌شود و در سرزمین میزبان، خود را بی‌هویت می‌بیند.ر
*
* در ویدیوی ترانه نیز تصویر افتادن گلدان از دست دخترک و شکسته شدن آن و جدایی گل از گلدان و نیز مادری که بچه‌اش را به پایین می‌اندازد و جدا شدن دو دست، همه متن تصویری غیبت عشق و در واقع غیبت وطن و باورها و فرهنگ مادری را نمایش می‌دهد.ر
*
* در ابتدای ویدیو، دخترک تلاش می‌کند که از گلدان‌اش مراقبت کند و آن را محکم به بغل گرفته است، اما با همه‌ی تلاش‌اش و بر خلاف میل‌اش گلدان را به زمین می‌اندازد و در ظاهر، از باورهای خود جدا می‌شود اما باورها ریشه در وجودش دارند بنابراین باز هم با تکیه بر همان باورها، باورهای تازه را نیز به دلیل شرایط زنده‌گی در سرزمینی دیگر می‌پذیرد زیرا به لحاظ معنوی و فکری نمی‌تواند از سرزمین مادری‌اش جدا شود.ر
*
* از موسیقی زیبا و جذاب مهرداد گفتیم، اما دور از انصاف است که از اجرای فوق‌العاده زیبای مهرداد چیزی نگوییم. نوع اجرای مهرداد در این ترانه، حس و حال ترانه را کاملن به مخاطب منتقل می‌کند و ترانه بیش از پیش به دل می‌نشیند که جای تحسین بسیار دارد.ر

این نوشته، برداشت شخصی من از این ترانه است، شاید که دیگران برداشت‌های دیگری داشته باشند. حسی که از این ترانه به من منتقل می‌شود سبب به وجود آمدن چنین باوری شده است. من ترانه‌ی هفته‌ی سپیدوسیاه را بسیار زیاد دوست می‌دارم و هنگام گوش دادن به آن خود را کاملن در فضایی خاکستری رنگ احساس می‌کنم. ر

*

هیجدهم خرداد ماه 1387 خورشیدی

*

دردهای جامعه در دل ترانه ی جنگل شش و هشت

2008-05-31T06:26:00.000-07:00

یه جعبه رنگ واسه روز مبادا...ا

گفتیم از این بدتر نمی‌شه و شد
از این بدتر کردیم و شد خود به خود

*
ما ایرانی‌ها در جامعه‌ای بی سروته زنده‌گی می‌کنیم و به واقع نمی‌دانم وقتی در آینده، تاریخ این دوره نوشته ‌شود از کسانی که در این برهه از زمان زنده‌گی می‌کرده‌اند به چه شکلی و با چه عنوانی یاد خواهد شد . اما هر چه که هست همینی‌ست که می‌بینیم، می‌شنویم، حس می‌کنیم و می‌دانیم که بد است، خیلی بد، اما همه فقط نگاه می‌کنیم و با بدها هم‌گام می‌شویم و یا در بهترین حالت، سکوت می‌کنیم.ر
*
جامعه‌ی غم‌انگیز ایرانی فقط مختص داخل کشور نیست که اوضاع خارج از کشور، اگر بدتر از داخل نباشد، بهتر هم نیست، به همین دلیل است که می‌گویم جامعه‌ی بی سروته. این جامعه آن طور که در ترانه‌ی جنگل شش‌وهشت آمده، به واقع جنگل است. یعنی بی‌قانونی و هرج و مرج فرهنگی، اجتماعی و شخصی این جامعه، ایجاب می‌کند که به جز جنگل، به چیز دیگری مانند نشود و از دید من، این یکی ازصریح‌ترین و واقعی‌ترین تشبیهاتی‌ست که در شعرهای تمام دوره‌ها آمده.ر
*
شعر و ترانه به جز بیان احساسات و عواطف عاشقانه و دیدگاه‌های عارفانه، باید یکی از عوامل اصلی بیداری مردم باشد. همیشه در دوره‌های حساس تاریخی، چنین بیداری و آگاهی‌ای در شعر شاعران بیدار وجود داشته و امروز نیز صد البته چنین است.ر
*
ترانه‌ی«جنگل شش‌وهشت» فرصت مناسبی است که تکه‌هایی از مشکلات بی‌شمار جامعه‌ی ایرانی که در دل این ترانه خوابیده است، عنوان شود.ر
*
قبل از هر چیز درودی بی‌کران دارم به مهرداد عزیز که ملودی‌های جذاب اش، باعث شد که متن ترانه، خیلی بیش‌تر از حد انتظار خود را نمایش دهد. من شک ندارم اگر متن این ترانه به آهنگ‌ساز دیگری سپرده می‌شد، این همه مخاطب را متوجه‌ی خود نمی‌ساخت. اما نوع آهنگ‌سازی مهرداد در این ترانه به گونه‌ای‌ست که حتا توجه مخاطبان بیگانه با درد و بیگانه با ترانه‌هایی از این دست را هم به سوی خود جلب کرده است، یک موسیقی مدرن و امروزین با اجرایی بدون اغراق عالی و مناسب. ر
*
از دید من، محسوس‌ترین جای ترانه‌ی جنگل شش‌وهشت «یه جعبه رنگ واسه روز مبادا» است. از ابتدای وقوع انقلاب تا به اکنون در داخل ایران، این جعبه رنگ، در دست بیش‌تر مردم دیده می‌شود که در طی این سی سال برای رسیدن به هدف‌هاشان، هر روز مشغول رنگ‌آمیزی خود بودند به طوری که به نقاشان چیره‌دستی تبدیل شده‌اند که بیش‌تر مواقع هم از رنگ‌های گرم استفاده می‌کنند!!!ر
*
جامعه‌ی ایرانی خارج از کشور نیز چنین است، آن‌ها هم قبل از هر چیزی، یک جعبه رنگ تهیه کرده‌اند و با دقت، هر روز بهتر از دیروز خود را رنگ‌آمیزی می‌کنند. به یاد دارم که چند چهره‌ی مشهور تلویزیونی که زمانی در تلویزیون های سیاسی غوغای آزادی ایران بر پا کرده بودند و با حرکات سر و دست و گردن و سخنان وطن پرستانه، عشق میهن‌پرستی خود را به رخ می‌کشیدند، امروز از جعبه‌ی رنگ نهایت استفاده را کرده‌اند و نه تنها از آزاد کردن وطن دست کشیده‌اند که خود نیز با گرفتن گذرنامه‌ی ایرانی، به ایران هم رفت و آمد می‌کنند با این بهانه که مادرشان را ببینند!!! اینک نیز در تلویزیون‌های غیرسیاسی ظاهر می‌شوند و پشت هم می‌گویند: ایرانی و آزاد و مستقل باشید یا چیزی شبیه به این!!! گویا این روزها برای رنگ‌آمیزی، هر روز، روز مباداست!!!ر
*
از عوامل اصلی رواج جعبه‌ی رنگ، فقدان فرهنگ درست اجتماعی‌ست و یکی از عوامل نبودن فرهنگ درست، جهل و خرافه است. وقتی در هزاره‌ی سوم، هنوز داخل چاه جمکران و انواع و اقسام چاه‌های صاحب‌الزمان، نامه می- اندازند، استحکام ریشه‌ی جهل و خرافه‌پرستی، بیش‌تر نمایان می‌شود.ر

نامه نگاری با یه چاه بی آب
فکر یه شام اتمی با شراب
یه جعبه رنگ واسه روز مبادا
رای همه فدای اخم آقا

در داخل کشور، دولت و قانون اساسی، آزادی را قدغن کرده است، اما در جامعه‌ی آزاد خارج از کشور، این خود ایرانی‌ها هستند که آزادی را برای خود قدغن کرده‌اند و گویا تنها چیزی که هم در داخل وهم در خارج از کشور آزاد است، به همراه داشتن همان جعبه‌ی رنگ کذایی‌ست!!!ر
*
اگر بخواهیم گناهان عریض و طویل را بین جامعه‌ی داخل و خارج از کشور تقسیم کنیم، به نظر می‌آید که گناه جامعه‌ی خارج از کشور بیش‌تر است. مردم داخل کشور که دست و پای‌شان به شدت بسته است، اما با همه‌ی خطراتی که وجود دارد، هر طبقه‌ای از جامعه، یک دیش و رسیور تهیه کرده‌اند که ببینند هم‌وطنان خارج از کشورشان چه می- گویند و چه می‌کنند. اما وقتی بیست وپنج کانال تلویزیونی بلکه بیش‌تر، از بام تا شام، شش‌وهشت‌های قردار پخش می‌کنند، اینان نیز به جز رقصیدن چه کار باید بکنند؟
*
از شش‌وهشت‌ها که بگذریم، حتا طیف تحصیل‌کرده و مثلن روشن‌فکر جامعه نیز در رسانه‌ها، تصویر خوبی از خود نشان نمی‌دهند. روان‌شناسی که موضوع داغ رسانه‌های امروزین شده است و پاسخ به پرسش‌های دردمندان و صاحبان مشکل و معضل، به یکی از مهم‌ترین وظایف رسانه‌ها تبدیل گشته نیز خود حدیثی دیگر است.ر
*
روان‌شناسان گرامی با دادن مبلغی ناچیز یا باچیز، از رسانه‌ها وقت می‌خرند تا پاسخ‌گوی مشکلات مردم باشند، این در واقع پوسته‌ی کارشان است، اما داخل این پوسته چیز دیگری‌ست و آن تبلیغ خود و شماره تلفن محل مشاوره شان است که مردم را حتا از ایران به سمت خود بکشانند. کسانی که ساکن امریکا و به ویژه لس‌انجلس هستند که می‌توانند به طورمستقیم در این مراکز مشاوره‌ی تبلیغ شده، حضور داشته باشند و کمی دلار خرج کنند شاید که مشکل‌شان حل شود... البته تا این جای کار ملالی نیست.ر
*
اما درد اصلی این‌جاست که این روند تبلیغ، شامل حال ایران هم می‌شود بدین ترتیب که مردم مشکل‌دار داخل ایران می‌توانند از طریق تلفن‌های اعلام شده با مراکز روان‌درمانی این روان‌شناسان گرامی تماس بگیرند و مشکلات‌شان را مطرح کنند و صد البته نه به شکل رایگان، بلکه با پرداخت مبلغی که به محض شنیدن میزان مبلغ، چشم‌های آدم چپ می‌شود. به ویژه وقتی که می‌شنوی که خیلی راحت شماره حسابی مخصوص در ایران را می‌دهند که پول را به این شماره حساب در فلان بانک واریز کنید و بعد زنگ بزنید و با خانم یا آقای دکتر صحبت بفرمایید تا شاید مشکل تان حل شود؟!!؟
*
به واقع روان‌شناسان گرامی که برای حل مشکلات هم‌وطنان داخل ایران، چنین روشی را پیش می‌گیرند نه درد هم‌وطنان داخل ایران را می‌شناسند و نه این دردها برای‌شان مهم است که اگر مهم بود و دردشناس بودند، باید به ساده‌گی می‌فهمیدند که امکان پرداخت پول‌های آن‌چنانی برای کسانی که در ایران ساکن هستند، امکان‌پذیر نیست!!!!ر
*
و بعد آگهی‌های سمینارهای روان‌شناسی و به‌ویژه خودشناسی هم، خود حدیثی جداگانه دارد. تبلیغ سمینار خود شناسی روی عرشه‌ی کشتی و دعوت مردم به این سمینار با این مژده که در این سمینار، فلان دیجی هم حضور دارد و برنامه‌ی موسیقی اجرا خواهد کرد!!! من حیرت می کنم که در این گونه سمینارها، قرار است کدام خود شناسانده شود که نام خودشناسی بر آن می‌گذارند!!!!!؟؟؟ آیا این کار با منبرهای دروغینی که مردم را به نوعی دیگر به سمت خود می‌کشاند و پول می‌گرفت چه قبل و چه بعد از انقلاب، تفاوتی دارد؟ فریب دادن شکل‌های مختلف دارد اما ریشه‌ی همه‌ی آن‌ها همان فریب است.ر

*
رو عرشه‌ی کشتی‌های راس راسی
دی‌جی سر کلاس خودشناسی
پای روضه‌های مردم فریبی
نقل و نبات‌شون بمبای جیبی
*
رسانه‌ها اعم از دیداری و شنیداری و نوشتاری، به دلیل این که به‌طور مستقیم با خیل عظیمی از مخاطبان روبه‌رو هستند، مسئولیت بس بسیار سنگینی در قبال جامعه دارند. متاسفانه بیش‌تر رسانه‌ها، چنین مسئولیتی را نمی‌شناسند و به هردلیلی که خود می‌دانند حال زنده‌گی سخت درغربت است یا هر چیز دیگر، بیش‌تر از این که چنین مسئولیت سنگینی را بپذیرند، اندیشه‌ی پول‌سازی در سر دارند و هدف اصلی‌شان رسیدن به پول بیش‌تر است.ر
*
در جامعه‌ی آزاد خارج از کشور، این فرصت وجود دارد که این رسانه‌ها عامل آگاه کردن و بیداری مردم، مبارزه با جهل و خرافه‌پرستی، زایش فرهنگ اجتماعی مثبت، یادآوری تاریخ ایران و آن چه که بر این سرزمین گذشت، جلب توجه مخاطبان به سمت هنر واقعی و یادآوری مسئولیت‌های فردی و اجتماعی به مردم باشند و در کنار این موارد اصلی هم، صد البته برنامه‌های تفریحی و سرگرمی نیز لازم است... اما آن چه که دیده می‌شود هیچ چیز نیست به جز تفریح و سرگرمی و پول‌سازی و آن‌چه که بیش از هر چیزی به چشم می‌آید جعبه‌ی رنگ است که بیش‌تر رسانه‌ها به دست گرفته‌اند و با همه‌ی زحمتی که می‌کشند و همه‌ی تلاشی که در زمینه‌ی اداره کردن و پا برجا ماندن رسانه‌ی خود دارند، به دلیل احساس نکردن مسئولیت اصلی رسانه‌ای، به جایی نرسیده‌اند که هیچ، مخاطبان را هم به بیراهه کشانده‌اند آن چنان که همه‌کس، همه چیز را فراموش کرده‌اند.ر
*
بیست و چهار ساعته‌های خاموش
بازی ما یادم تو را فراموش
*
بنابراین رسانه‌هایی که می‌توانستند عاملی برای بیداری و حرکت مردم به سمت خودشناسی و بیداری باشند، بر عکس آن چه که تصور می‌شد، عمل کردند، درست همان گونه که سرزمین ساخته و پرداخته‌ی کوروش کبیر که نماد ایرانیان است، به دست خلیفه‌نشین دیکتاتور و عرب‌زده و بیگانه با عشق افتاد و ایرانی بودن و عشق ورزیدن در آن قدغن شد. همیشه به دنبال جهل و خواب آلوده‌گی جامعه، آن‌چه که را انتظارش را نداریم جلوی چشم‌مان حیرت زده‌مان ظاهر می‌شود.ر
*
ماهواره‌ی بالا دست
افتاد تو چاه و شکست
تعبیر خواب کوروش
خلافت عاشق‌کش
*
نتیجه این شد به جای این که مخاطبان به فکر سرزمین‌شان و گرفتاری‌های میهن‌شان باشند، توجه‌شان به انواع و اقسام مشاور املاک در دوبی جلب شد که هر روز هم بر تعدادشان اضافه می‌شود و حیرت‌انگیز است که مردم سراسر گرفتار ساکن ایران، چه‌گونه می‌توانند حتا با وام‌های طولانی مدت بانک‌های امارات، با خرید خانه در دوبی سرمایه گذاری کنند؟ و اصلن سوال اصلی این جاست که چه اصراری‌ست که ایرانی‌ها در دوبی خانه بخرند؟؟ چرا باید سرمایه های ایران به سمت دوبی سرازیر شود؟
*
به هر شکل، این آگهی‌های دوبی است که چرخ هزینه‌های سنگین تلویزیون‌ها را می‌چرخاند و آن رسانه‌ای که آگهی دوبی ندارد، با کمر خمیده از بار هزینه‌ها‌ی سنگین، به کار خود ادامه می‌دهد، اما آن‌چه که باید بگوید را می‌گوید و تا آن جا که بتواند از پس مشکلات‌اش برآید، دروغ و تزویر به مردم نگون‌بخت تحویل نمی‌دهد.ر
*
بخش خبر کاری نکن خراب شه
آگهی دوبی نقش برآب شه
کشتار میلیونی بگو دروغه
یا که عجالتن سرش شلوغه
خبرچینا در نقش هم‌کلاسی
وی‌آی‌پی کنسرتای سیاسی
*
به دلیل این که در سرزمین ما و برای جامعه‌ی ایرانی، هیچ‌گونه فرهنگ‌سازی مثبت انجام نگرفته، مردم ساکن خارج از کشور، همان فرهنگ نصفه نیمه‌ی خود و نیز سنت‌ها و باورهای سرزمین‌شان را با فرهنگ غربی عجین کرده‌اند که معجونی تماشایی از آن ساخته شده، معجونی غم‌انگیز!!!ر
*
خیلی خوب است که از نکات خوب فرهنگ‌های سایر کشورها بهره ببریم اما متاسفانه، آن‌چه که بیش‌تر هم‌وطنان نازنین ما از فرهنگ‌های دیگر می‌گیرند، جنبه‌های نه چندان خوب‌اش است. این معضل جای بحث فراوان می‌طلبد که از حوصله‌ی این نوشته خارج است.ر
*
همین است که وقتی در جامعه‌ی ایرانی نمایشگاه نقاشی برپا می‌شود، از حضور ایرانیان در آن خبری نیست. کتاب‌فروشی‌ها مشتری چندانی ندارند و اگر شب شعری نیز برگزار شود، برای جلب توجه مردم باید در سفره‌ی چلوکباب پیچیده شود تا نظرها را به خود جلب کند که در بیش‌تر موارد هم نظرها به سمت خوردنی‌ها جلب می‌شود و نه شنیدنی‌ها. این است که همه‌ی این موارد فرهنگی، ناقص‌الخلقه به دنیا می‌آیند و ناقص‌الخلقه نیز از دنیا می‌روند.ر

شب شعرپیچیده
در سفره‌ای پوسیده
سرود برگزیده
نت‌های سربریده
*

سال‌هاست که هر روز می‌گوییم: از این بدتر دیگه نمی‌شه، اما شد، بدتر از این شد و بازهم خواهد شد و هم‌چنان ادامه پیدا خواهد کرد چرا که از ماست که بر ماست.ر

*
گفتیم از این بدتر نمی‌شه و شد
از این بدتر کردیم و شد خود به خود

*
تکرار از این بدتر در انتهای ترانه نیز گواه تاکید مهرداد بر این مطلب است :ر

از این بدتر، از این بدتر، از این بدتر کردیم و شد خود به خود

یازدهم خرداد ماه 1387 خورشیدی